მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57361.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ქელეხზე აიეტმა უნებურად სამარილეს წაჰკრა ხელი და მთელი მარილი სუფრაზე მოაპირქვავა.
At the wake Æëtes accidentally knocked over the salt cellar, and salt spilled all over the table.
57362.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ხალხი გაისუსა, ჯერ ჩხუბი რა იყო და ახლა აიეტთან!
The guests were dumbstruck: this augured quarrelling, and with Æëtes of all people.
57363.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
აიეტსაც სახეზე მიწის ფერმა გადაჰკრა.
The blood drained from Æëtes's face.
57364.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არ უნდა დამეკვლევინებინა ვერძიო, ერთხელ კიდევ გაიფიქრა და ნაძალადევად გაიღიმა, დაპნეული მარილი პეშვში ჩაიხვეტა და პეშვიდან შეჭამა ცხენივით.
"I should not have slaughtered the ram", he thought again: he forced himself to smile, swept up the spilt salt in his cupped hands and ate it all like a horse.
57365.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმავე დღეს ქალაქის სხვადასხვა უბანში, როგორც მოგვიანებით დაადგინეს, ერთსა და იმავე დროს, ნაგვის ქექვით გართული ღორები უცებ ერთმანეთს ისეთი გაშმაგებით დაერივნენ, სანამ მდუღარე არ გადაასხეს, ვერაფრით ვერ დააშოშმინეს.
That day, in various parts of the city, at the same time, as they found out later, pigs keenly rooting through the rubbish suddenly fell upon each other so furiously that they could be calmed down only by scalding them with boiling water.
57366.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ცოტა ხნის მერე კი, ვითომც არაფერი მომხდარიყოს, ღორები ისევ ღრუტუნით მიბრუნდნენ სანაგვეზე.
A little later, as if nothing had happened, the pigs returned happily grunting to their rubbish heap.
57367.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
კარგად არც კი ჰქონდათ დავიწყებული ღორების ეს უეცარი გაშმაგება, ახლა უცნაურმა სიზმარმა რომ ააფორიაქათ.
Before the pigs' sudden attack of rage had been forgotten, a weird dream perturbed everyone.
57368.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სიზმარი ბედიას ენახა, მისი საკუთრება იყო, მაგრამ ვეღარ დაემალა და ღვინის ვაჭარ ბახას ორმოცსაფეხურიან სარდაფში მოეყოლა.
Bedia had the dream: it was peculiar to him, but he couldn’t keep it quiet and went to the cellar with forty steps and told it to Bakha the vintner.
57369.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ასე რომ, ის სიზმარი მაშინვე მთელმა ქალაქმა იცოდა, მთელი ქალაქის საკუთრებად ქცეულიყო და უკვე ისე ყვებოდნენ, თითქოს ყველას ერთდროულად დასიზმრებოდა.
So that soon the whole city knew about it and the dream was public property and was talked about as if everyone had dreamt it at the same time.
57370.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მისნებსაც კი გაუჭირდათ ამ სიზმრის ახსნა, მაგრამ დაინტერესდნენ, დრო მოითხოვეს, ათასნაირი ჯადო და თილისმა დაიხვავეს წინ და ბუებივით გაუშტერეს თვალი ამოუხსნელის პირმოკუმულ წყვდიადს.
Soothsayers found the dream hard to interpret, but they were interested and asked for time, collected countless different magic objects and talismans and stared like owls into the impenetrable darkness of the inexplicable.
57371.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სიზმარი კი მართლაც უცნაური იყო: ვითომ მათ ქალაქში ორი მელოტი შემოვიდა, ძმებივით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივეს ცალი სახე უცინოდა, ცალი კი ჩამოსტიროდა.
The dream really was weird: two bald men, looking like brothers, came to the city; each had faces of which one side laughed and the other side cried.
57372.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ვინც კი შემოხვდებოდათ, მოხუცი თუ ახალგაზრდა, ქალი თუ კაცი, ყველას ყურძნის მტევანს აჩეჩებდნენ, თუმცა არც გოდორი ეკიდათ ზურგზე და არც კალათა ეჭირათ ხელში.
They thrust a bunch of grapes at everyone they came across, old or young, man or woman, although they were carrying no baskets, neither on their backs nor in their hands.
57373.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
საითაც უნდა გაგეხედათ, ყველგან ყურძენს ჭამდნენ, ყველას ცალი სახე უცინოდა, ცალი კი ჩამოსტიროდა.
Wherever you looked, everyone was eating grapes, all smiling on one side of their face, crying on the other.
57374.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ყურძენს მსხვილი, ცერისხელა მარცვალი ჰქონდა, მაგრამ უხორცო იყო და უგემურიც, ცრემლივით მწკლარტე გემო დაჰკრავდა.
The grapes were large, the size of a thumbnail, but they had no flesh and tasted only of bitter salt tears.
57375.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ხალხი კი მაინც ჭამდა.
But people ate them.
57376.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
გაუთავდებოდა თუ არა, ის მელოტი ძმები ახალ მტევანს გაუწვდიდნენ და ისე გადაიხარხარებდნენ, თითქოს ცა ჩამოიქცაო.
As soon as they finished, the bald brothers offered them more bunches and guffawed as if the heavens were falling.
57377.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„რას ნიშნავს, რა ოხრობააო“ - წრიალებდნენ ვანელები.
"What the hell does this mean?" - the people of Vani asked, unable to settle down.
57378.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ამ საერთო დაბნეულობით ზღვამაც ისარგებლა და კიდევ ერთი ნაბიჯით დაიხია უკან, ისე მოხერხებულად, რომ მისი ფხიზელი და ჯიუტი მეთვალყურე, კისერზე თოკის გორგალგადაცმული ბედიაც კი გააცურა.
The sea took advantage of the general confusion and retreated a step more, so cunningly that it escaped the notice of Bedia, who was watching it so alertly and persistently, with his rope wrapped round his neck.
57379.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თუმცა არც ბედიას გაემტყუნებოდა.
Not that Bedia can be blamed.
57380.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ჯერ ფრიქსეს სიკვდილმა და მერე სიზმარმა ცოტა ხნით ისიც ამოაგდო კალაპოტიდან, ხოლო როცა ზღვის ვერაგობა შეამჩნია, ისევ დაგვიანდა, ისევ არ ღირდა განგაშის ატეხა და ბედიაც იძულებული გახდა, თოკი გაეგრძელებინა.
Phrixos's death and then the dream had for a while knocked him off balance, and when he noticed the sea's treachery it was too late to be worth raising the alarm: Bedia was compelled just to lengthen his rope.
წინა შემდეგი