მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57761.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
თუმცა ერთი შეხედვით თითქოს უნდა ჰქონოდა ამის მოლოდინი, რადგან ისინიც ფრიქსეს ნაშიერები იყვნენ.
Although one glance should have warned her, because they were Phrixos's offspring.
57762.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
და ალბათ, ფრიქსე თავის შხამს მათაც გადასცემდა, სანამ საბოლოოდ მოახერხებდა ცოლის კლანჭებიდან თავის დაღწევას.
and Phrixos had probably passed on his poison to them before he finally managed to escape his wife's clutches.
57763.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მაგრამ ქარისა სხვანაირად ფიქრობდა.
But Chalciope had other ideas.
57764.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
სანამ ეს ოთხი ბიჭი გვერდით ჰყავდა, არც ფრიქსე ითვლებოდა მთლიანად გაპარულად, ის ამ ოთხ ბიჭში განაწილებულიყო.
While she had the four boys by her side she didn't consider Phrixos entirely lost, because he was part of those four boys.
57765.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
და ყველა შვილის თვალებსა თუ მოძრაობაში რაღაცა დარჩენოდა, უეცრად გულს რომ გადაუქანებდა ხოლმე ქარისას.
And in each of the boy's eyes or movements something remained which moved Chalciope's heart.
57766.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ახლა კი ისინიც გაპარულიყვნენ, ისინიც ქარისას გაჰპარვოდნენ.
Now that they had made their escape, they had eluded Chalciope too.
57767.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
თითქოს იმ ეზო-ყურეში, რომელიც ქარისას საკუთარი რწმენით, სიამაყითა და სიყვარულით შემოეღობა, მის გარდა მართლა არავისთვის არ იყო ადგილი, არც ქმრისთვის და არც შვილებისთვის.
As if there was really no place for anyone, either husband or sons, other than her in this enclosure which she had made with her own faith, pride and love.
57768.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ქარისა კი იმდენ ხანს ღობავდა ამ ეზო-ყურეს, ისეთი მონდომებითა და აღტაცებით, წკნელიც რომ შეეტეხა ვინმეს, თვალებს ამოწიწკნიდა.
Chalciope had spent so much time fencing in this area, and with such devotion and enthusiasm, that if anyone had broken just a single stake in this fence she would have scratched out their eyes.
57769.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
წკნელს კი ისევ მისი ქმარ-შვილი ატეხდა, ატეხდა კი არა, ღორის კოლტივით უთხრიდა ძირს, როგორმე რომ გაეღწია იქიდან, თითქოს ღობის იქით უკეთესი მიწა იყო, უფრო იოლად მოსაჩიჩქნი და უფრო გემრიელიც.
But her husband and sons had broken the stakes, or rather dug under them like a herd of pigs, in order to break out, as if the ground outside the fence was better, easier to root about in and better-tasting.
57770.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ამიტომაც წაეკიდა გულზე ცეცხლი ქარისას.
That's why Chalciope's heart was on fire.
57771.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
შვილების გაპარვამ კი არ შეაშფოთა, რაც უფრო ბუნებრივი იქნებოდა, არამედ შეურაცხყო და გააბრაზა, როგორც ვაჭარი - მუშტრის სიბეცემ, მის კარგ საქონელს სხვისი ცუდი რომ ამჯობინა.
Not so much because she was perturbed by her son's flight, which would have been more natural, but she felt insulted and angered, like a trader by the stupidity of a customer who has chosen someone else's inferior wares in preference to his good wares.
57772.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ქარისას მაშინვე ის უძილო და უსასრულოდ გრძელი ღამეები გაახსენდა, როცა დაკოჭლებულ საწოლში კბილს კბილზე აჭერდა, სიკვდილივით მკაცრი, დაუნდობელი და გათოშილი.
Chalciope instantly remembered those sleepless and endlessly long nights when she gritted her teeth in her deserted bed, as harsh, remorseless and unfeeling as death.
57773.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
რადგან მაშინ ქმრის სიკვდილზე ოცნებობდა და ღრმად იყო დარწმუნებული, მხოლოდ ქმრის სიკვდილი გადაარჩენდა შერცხვენასა და დამცირებას.
Because she was then longing for her husband to die and was deeply convinced that only her husband's death would save her from shame and humiliation.
57774.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მარტო იმის წარმოდგენაც აგიჟებდა, ქმარს რომ აღარ უნდოდა, გაურბოდა, გვერდზე გამდგარიყო და თავის მაგივრად უაზრო, დამაკნინებელი მოთმინება შეეწვინა ცოლისთვის.
She was driven mad just by thinking about her husband no longer wanting her, avoiding her, standing aside and, instead of himself, putting in his wife's bed an insulting patience.
57775.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მადლობა ღმერთს, ოცნება აუსრულდა, ფიზიკური ნაკლივით შემაწუხებელი, სამარცხვინო.
Thank God, her dream, which had pained and shamed her like a physical defect, had come true.
57776.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მაგრამ ფრიქსე რომ არ მომკვდარიყო, ღმერთებს რომ არ შეესმინათ ქარისას ლოცვა-ვედრება, მაშინ თვითონ მოკვდებოდა, რადგან ვერ აიტანდა ასეთ ცხოვრებას, სხვა თუ არაფერი, მარტო ბოღმა მოუღებდა ბოლოს.
But if Phrixos hadn't died, if the gods hadn't heard Chalciope's prayers and pleas, then she would have died, because she could have borne such a life: the anger would have been enough to kill her.
57777.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მაგრამ ქმრის სიკვდილი მაინც არ აღმოჩნდა საკმარისი.
Yet it turned out that her husband's death was not enough.
57778.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
თვითონ ხარის ტყავში არხეინად მოკალათებულიყო, ქარი უნანავებდა, ჩიტები ასხდებოდნენ.
He was nicely wrapped up in a bull's hide, the breeze cradled him, birds perched on him.
57779.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
გაზაფხულზე იმდენი ყვავილი დაეყრებოდა ხოლმე, შორიდან აღარც ჩანდა.
In spring so many flowers were scattered around him that he was no longer visible from afar;
57780.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მიწაზე კი შხამიანი თესლი დაეტოვებინა და ახლა ის თესლი უპირებდა მის ცოლს თავის მოჭრასა და გაპამპულებას.
But he had left poisonous seeds on earth and now the seeds were about to disgrace her and make a laughing stock of her.
წინა შემდეგი