მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57861.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
თუ საჭირო იქნებოდა, ემლიქვნელა კიდევაც საკუთარი შვილების წინაშე, ოღონდ ისეთი წარმოდგენა შეჰქმნოდა ყველას, თითქოს ისიც საქმეში გადიოდა.
Even flatter her own children, so long as everyone had the impression that she was in the know.
57862.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
თუ ისევ დააპირებდნენ გაპარვას, ისიც თან წაეყვანათ, ნუ მიატოვებდნენ ასე უსინდისოდ.
If they intended to run away again, then they would take her with them and not abandon her so shamefully.
57863.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ამდენის უფლება ხომ ჰქონდა დედას?
A mother was entitled to do that, wasn't she?
57864.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მართალია, ჭიპის შეჭრის შემდეგ არც ერთი შვილი აღარ ეკუთვნის მშობელს, როგორც აშვებული ნავი აღარ ეკუთვნის მიწას.
Really, after the umbilical cord is cut, no child belongs to its parent, just as a ship, once it weighs anchor, no longer belongs to the land.
57865.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
მაგრამ შვილები ხომ სიკვდილამდე ვალდებულნი არიან გაუფრთხილდნენ და ჩირქი არ მოსცხონ დედის სახელს?
But aren't children obliged as long as they live to protect their mother's name and not let it be sullied?
57866.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
არც ქარისა თხოულობდა მეტს, მაგრამ ესეც ბევრად ეჩვენებოდა, როცა ერთიანად გარუჯულ, დაკუნთულსა და ქოჩორაწეწილ ოთხ ვაჟკაცს უყურებდა.
She asked for no more than that, but this seemed a lot even to her: when she looked at the four boys together, all sun-tanned, muscular and dishevelled.
57867.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
იმის დაჯერებაც უჭირდა, ეს ოთხი უკვე ხიფათგამოვლილი და გაუხეშებული მამაკაცი მისი შვილები რომ იყვნენ.
She found it hard to believe that these four men, coarsened and tempered by risks they had taken, were her sons.
57868.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ფრიქსეს ვაჟები ამ ორ თვეში მართლაც დაკაცებულიყვნენ.
In those two months Phrixos's sons had become men.
57869.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ახლა უფრო უტიფრად და გამომწვევად ეჭირათ თავი.
They were more insolent and challenging.
57870.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
თითქოს დამხვდურების ბრალი იყო, კუდამოძუებულნი უკანვე რომ მობრუნებულიყვნენ, ბოლომდე რომ ვერ მიეყვანათ პირველივე დამოუკიდებელი განზრახვა.
As if it was the fault of anyone they encountered that they had come home with their tails between their legs, that they had failed to carry out the first plan they had independently conceived.
57871.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
სიტყვას იმადლებოდნენ.
They were taciturn.
57872.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ძალიან ნუ აჰყვებით სიხარულს, დროებითა ვართ დაბრუნებულიო, უღრენდნენ ყველას და ბუნაგიდან ძალით ამოთრეულ მგლის ლეკვებივით მოფერებაც აღიზიანებდათ.
"Don't get carried away, we've only come back for a while", they snarled at everyone, and even kindliness annoyed them, like wolf cubs forcibly dragged out of their den.
57873.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ეშინოდათ დასაცინი არ გამხდარიყვნენ, ბავშვურ სისულელედ არ ჩაეთვალა ვინმეს მათი მტკიცე და მამაკაცური გადაწყვეტილება.
They were frightened of being laughed at, of someone considering their firm, masculine decisiveness to be childish silliness.
57874.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ფრიქსეს ვაჟებმა მიცვალებულთა ჭალაშივე იგრძნეს, მამასთან ერთად მისგან გაცნობილ ზღაპრულ ქვეყანასაც რომ კარგავდნენ, სამუდამოდ თუ არა, კარგა ხნით მაინც.
Phrixos's sons sensed in the grove of the deceased that, like their father, they were losing a fabulous country which they knew about from him, losing it for a long time, if not for ever.
57875.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
რადგან ახლა, ფრიქსეს სიკვდილის მერე, აიეტი ასე ადვილად აღარ გაუშვებდა შვილიშვილებს უცხო ქვეყანაში, რომელიც, ვინ იცის, მართლა არსებობდა თუ არა.
Because now, after Phrixos had died, Æëtes was less likely to let his grandsons leave for a foreign land which might very well not even exist.
57876.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
იქნებ მისი დასნეულებული სიძის ოცნების ნაყოფი იყო და მეტი არაფერი, მაგრამ ის ნაყოფი მათაც ეგემნათ უკვე და მათაც გადასდებოდათ მამის სენი.
Perhaps it was nothing more than the fruit of his son-in-law's morbid imagination, but they had now tasted this fruit and caught their father's disease.
57877.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
ახლა სულერთი იყო, მართლა არსებობდა თუ არა ის ქვეყანა, ისინი მაინც წავიდოდნენ, ალალბედზე, ზღვისა და ხოფების ამარა.
It didn’t matter now whether this land existed or not, they were still going, hoping for the best, relying on just the sea and their oars.
57878.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
და თუნდაც ხელში არაფერი შერჩენოდათ, მართლა მონაჭორი აღმოჩენილიყო ზღაპრულად ლამაზი ქვეყანა და მათი მეფური წარმოშობაც.
And if they ended up empty-handed, if this fabulously beautiful land and their royal origin turned out to be a fabrication.
57879.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
გულის მოსაოხებლად ისიც ეყოფოდათ, თვითონაც რომ გაივლიდნენ იმ გზაზე, რომელზედაც მათი მამის ოცნება დაძრწოდა.
It would still be a relief to them that they had travelled the route which their father's dreams had roamed.
57880.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
შეიძლება ფრიქსემ მართლა წარმოიდგინა ყველაფერი, მოიგონა და მემკვიდრეობად ეს მოგონილი ქვეყანა დაუტოვა თავის შვილებს, რადგან სხვა არაფერი შეეძლო, სხვა არაფერი ებადა.
Maybe Phrixos really had imagined it all, had invented and then bequeathed this invented country to his children, because that was all he could do or think of.
წინა შემდეგი