მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
59441.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
იმდენად მოულოდნელი იყო მისთვის მედეას ღალატი, არც კი ცდილობდა რაიმე ახსნა-განმარტება მოეძებნა ამ ღალატისთვის.
Medea's betrayal was so unexpected that he didn't even try to seek any explanation for it.
59442.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
აიეტს სისხლი სტკიოდა და ამიტომაც იყო, სასახლის ეზოში აწყვეტილი გრიგალივით რომ დაძრწოდა და ბღაოდა: მედეა, მედეა მომიყვანეთო!
Æëtes felt pain in his blood, which was why he prowled the palace courtyard like a breaking storm, bellowing, "Bring me Medea, Medea!"
59443.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ქარისა, რომელიც ყველაზე მეტად გრძნობდა თავს დამნაშავედ, აღარავის ახსოვდა, არც არავინ ადანაშაულებდა.
Chalciope, who felt guiltier than anyone, was no longer mentioned, let alone blamed, by anyone.
59444.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
როცა თვითონაც დარწმუნდა, ძაღლადაც არავინ მაგდებსო, იგრძნო, როგორ ეზიზღებოდა ყველანი, ვის წინაშეც აქამდე თვალთმაქცობდა.
When she was sure that nobody despised her like some dog, she felt she loathed all those whom she had tried to mislead.
59445.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ეშინოდა, ქმარ-შვილის განდგომა არ შემატყონ, თავი არ მომეჭრასო.
She had been afraid of, in case they guessed that her husband and sons had rejected her. She feared humiliation.
59446.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ის კი თურმე არავის აინტერესებდა, არავის, არავის.
But nobody seemed to take any interest in her, nobody at all.
59447.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
„მედეა“ - ბღაოდა მამამისი.
"Medea", her father was bellowing.
59448.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
„მედეაო" - ჩურჩულებდა სასახლის ყველა კუთხე-კუნჭული.
"Medea", every nook and cranny in the palace whispered.
59449.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
მას კი დანაშაულის ჩადენაც არ შეეძლო თურმე.
But she couldn't have done anything wrong.
59450.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
რადგან არაფერი არ იყო, ყვავილის მისამაგრებელი ადგილი და მეტი არაფერი, მოძრავი და მოლაპარაკე თოჯინა, ბავშვების სათამაშო, გასართობი.
Because she was nothing, just an empty space for fixing a flower to, that was all, a moving talking doll, a child's toy, a plaything.
59451.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
არა, თოჯინაც არ იყო, უბრალოდ არ არსებობდა, მხრებაწურული, საჭმელშეზიზღებულ ბავშვივით ამრეზილი, სანთელივით ერთ ღამეში გალეული და ჩამოღვენთილი.
No, she was not even a doll, she didn't even exist: her shoulders hunched, like a sulky child that won't eat, like a candle that burns out and drips wax in the night.
59452.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ამაოდ დაბორიალობდა სასახლის ტალანებში და მტკივნეულად, მარილდაყრილ იარასავით გრძნობდა, როგორი შეუმჩნეველი გამხდარიყო.
She aimlessly wandered the palace corridors and felt, like a painful wound in which someone has rubbed salt, how invisible she had become.
59453.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
დაწიოკებული, აღმა-დაღმა უთავბოლოდ მორბენალი მსახურები ზედ აწყდებოდნენ, ხელსა კრავდნენ, გზიდან იშორებდნენ.
The panicking servants, endlessly running up and down, kept knocking into her, jostling her, pushing her out of the way.
59454.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ან ისინი დაებრმავებინა უბედურებას, ანდა მართლა ვერავინ ვეღარ ამჩნევდა ქარისას, ვერავინ ვეღარ ცნობდა.
Either they were blinded by the disaster, or nobody could see or recognize Chalciope any more.
59455.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ვის რად უნდოდა ქალი, რომლის ქმრობასაც სიკვდილი არჩიეს, ხოლო შვილებმა მეძავივით მოატყუეს.
Who needed a woman whose husband preferred death rather than her, and whose children had treated her as deceitfully as if she were a whore?
59456.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
დასატყუარი დატყუეს და ფაცხაფუცხით გაიძურწნენ მისი სენაკიდან.
They had used deceit to get what they wanted and had hurriedly stolen out of her chamber.
59457.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
„იქნებ მართლა აღარა ვარო", - ფიქრობდა ქარისა.
"Perhaps I don't exist now", Chalciope thought.
59458.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
მაგრამ გრძნობდა, გრძნობდა კი არა, ეშინოდა, ცოცხალი რომ იყო, რადგან მთელი მისი არსება განურჩეველ, განუსაზღვრელ, გაუნელებელ სიძულვილს გაეჟღინთა.
But she felt, or rather feared that she was alive, for her whole being was filled with indiscriminate, limitless, unrelenting hatred.
59459.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ასე მძაფრად არასოდეს უგრძვნია სიცოცხლე, რადგან აღარ უნდოდა იგი, ყელში ამოსვლოდა, სუნი აეშვა, ამაზრზენი სუნი მძორისა, სიდამპლისა, სიბეჩავისა.
She had never felt life so acutely, because she no longer wanted it, it made her feel sick, it stank, it had a loathsome smell of dead flesh, rot, misery.
59460.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ყველა და ყველაფერი ეზიზღებოდა.
She loathed everybody and everything.