მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
59881.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
გონება დამიბრუნდა, მაგრამ მარეხი სამუდამოდ დავკარგე.
I’ve got my mind back, but I’ve lost Marekhi for ever.
59882.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
განა არ ჯობდა?..
Wouldn’t it have been better?..
59883.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ეი, სიკვდილო, მე რიღასთვის დამტოვე, ჰა?
Hey, death, why have you left me, eh?
59884.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
სიკვდილის რა ბრალია, კაცმა გონება არ უნდა დაკარგოს, უნდა გაძლოს, მოითმინოს, აჯობოს, ან თუ დაკარგავს, აღარ უნდა დაიბრუნოს უკან.
You can’t blame death, a man shouldn’t faint, he should fight, endure, overcome, or if he does faint, he should never come round.
59885.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ქალმა ერთხელაც რომ გაათიოს სხვაგან ღამე, სანდო აღარაა.
If a woman ever spends a night away from home, she can’t be trusted any more.
59886.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
გონებაც ასეა.
The mind is the same.
59887.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხი კი აღარ არის, აღარ შეხტება ძილში, აღარ გამიღიმებს, აღარასოდეს აღარ მეტყვის, როგორც იცოდა ხოლმე, „რაღა გვიჭირს, თქვენს ხილვას რომ ვეღირსეთ".
Marekhi isn’t here any more, she’ll never suddenly jerk awake when she’s asleep, she won’t smile at me, she’ll never ever say to me, as she used to, "We can’t complain, as long as you like the sight of us".
59888.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხი წავიდა, სანაცვლოდ კი ეს აჩხავლებული ძონძები დატოვა, ქალუკას რომ სათუთად მიუხუტებია გულზე და ისე მიყურებს, თითქოს ელოდება, როდის დავუძახებ და ვეტყვი: „მოდი, ქალუკა, მაჩვენე ჩემი შვილი, მადლობა ღმერთს, ეგ მაინც შეგვინარჩუნაო".
Marekhi has gone and, instead, has left this bawling bundle of rags which Kaluka is holding tightly to her chest and looking at me, as if she expects me to call out and tell her: "Come, Kaluka, show me my child, thank God we’ve been allowed to keep him, at least".
59889.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
„ეგ ბავშვი არ იცოცხლებს!" - იყვირა უცებ უხეირომ.
"That child is not going to live"- Ukheiro suddenly shouted.
59890.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ცოტა ხნის მერე კი ჩვეულებრივი ხმით გააგრძელა, თითქოს საოჯახო დავალებას აძლევდა მსახურებს: „დროზე მოკალით, დედამისს რომ მიეწიოს".
A little later, he resumed his normal voice, as if assigning a servant a domestic task: "Kill him quickly so he can join his mother".
59891.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ქალუკას სახე შეეცვალა, შემკრთალმა თვალი მოავლო ოთახში შეკრებილ ხალხს: „ამხელა ტვირთს მარტო მე ნუ ამკიდებთ, მომეხმარეთ".
Kaluka’s face fell: frightened, she look round at the people gathered in the room: "Don’t let me carry such a burden on my own, help me!"
59892.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მაგრამ ვერავინ გაბედა, სიტყვა შეებრუნებინა უხეიროსთვის.
But nobody dared answer Ukheiro back.
59893.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
უცნაურად იწყებდა ახალშობილი ცხოვრებას: დედამ მაშინვე მიატოვა, ზედაც კი არ დაუხედავს; მამამ სიკვდილის განაჩენი გამოუტანა დედის მკვლელობისთვის.
The new-born baby began life in a strange way: his mother immediately abandoned him without even looking at him; his father sentenced him to death for murdering his mother.
59894.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
დედამისი მეორე ოთახში იატაკზე ესვენა, ზემოდან თეთრი, აფრისხელა ტილო გადაეფარებინათ.
His mother was laid out on the floor in the next room, her body covered with white canvas the size of a sail.
59895.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ცხედრის ფეხებთან პოპინა ჩაცუცქულიყო მუხლებში თავჩარგული, საწყალობლად სლუკუნებდა მშიერი ლეკვივით.
At the corpse’s feet Popina squatted with her head on her knees, sobbing piteously like a hungry puppy.
59896.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხის დასაფლავებამ უხმაუროდ და უფერულად ჩაიარა.
Marekhi’s funeral was silent and dull.
59897.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
დაკრძალვის დღეს მარეხი შუა ოთახში ტახტზე დაასვენეს და აფრისხელა ტილო გადახადეს.
On the day of the funeral Marekhi was laid out on a divan in the middle of the room, and the canvas as big as a sail was removed.
59898.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
შვებისა და სინანულის ღიმილი გაცრეცილ სახეზე სამუდამოდ შეჰყინვოდა.
The smile of relief and regret had frozen for ever on her washed-out face.
59899.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მეზობელ ოთახიდან უხეირო ყვიროდა.
In the next room Ukheiro was shouting.
59900.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ქალებსაც წარამარა მიჰყავდათ პოპინა დედის ცხედართან.
The womenfolk kept bringing Popina up to her mother’s body.
წინა შემდეგი