მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
59961.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
საიდუმლომ ყველანი დაახლოვა, მაგრამ უფრო დააფრთხო, დაძაბა და გააეშმაკა.
The secret brought everyone closer, but it made them more frightened, tense and devious.
59962.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ბავშვის საწოლთან მორიგეობით ათევდნენ ღამეს.
They took turns to spend the night at the baby’s bedside.
59963.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
როგორც კი წამოიტირებდა, მაშინვე რძეში ამოვლებულ კანაფის ფოჩს ჩაჩრიდნენ პირში.
The moment he cried, they stuck a frayed rope-end dipped in milk into his mouth.
59964.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
დღისით უფრო იოლი იყო ბავშვის ჩაჩუმება, ყველანი განგებ ატეხდნენ ხოლმე ხმაურს, ქალუკა ქვაბებს ჯოხსა სცემდა და ისეთი ჟღრიალი იდგა სახლში, რომ ქუხილსიც ვეღარ გაიგონებდით.
It was easier to keep the baby quiet in the daytime: everyone was deliberately noisy, Kaluka banged the pots with a stick and there was such an uproar in the house that you couldn’t hear thunder.
59965.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
უხეიროს არასოდეს რატომ იყო ამხელა ხმაური.
Ukheiro never asked why there was so much noise.
59966.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
განგებ იყრუებდა ყურს, რადგან პირველ რისხვას გადაევლო და ახლა უხაროდა კიდეც, მისი ბრძანება რომ დაერღვიათ.
He deliberately turned a deaf ear, because his initial anger had passed and he was now even glad that his order had been disobeyed.
59967.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
დუმილი და ყურის მოყრუება ერთადერთი საშუალება იყო, შვილის სიცოცხლეს რომ შეუნარჩუნებდა.
Staying silent and turning a deaf ear was the only way he could preserve his son’s life.
59968.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ამიტომაც დაყრუვდა.
So he went deaf.
59969.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
სახლში კი ყველაფერი ძველებურად გრძელდებოდა.
Everything else in the house went on as before.
59970.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ყველანი დაძაბულნი იყვნენ, ერთმანეთს პირზე აფარებდნენ ხელს.
Everyone was nervous, covering each other’s lips with their hand.
59971.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მისი პატარა გული შიშითა და სევდით ეწურებოდა.
Her little heart was worn out with fear and sadness.
59972.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
„თუ ფარნაოზი არ უყვარს, მაშინ არც მე ვყვარებივარო“, - ფიქრობდა პოპინა.
"If he doesn’t love Parnaoz, then he doesn’t love me either", - thought Popina.
59973.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ეს ფიქრი თანდათან ისე გაიბერა და გაიბერა, სანამ პოპინას სულსა და გონებაში ფესვი არ გაიდგა, სანამ არ გადაწყვიტა, რადაც არ უნდა დაჯდომოდა, შეემოწმებინა თავისი ეჭვი.
This thought loomed larger and larger until it took root in Popina’s heart and soul, until she decided, whatever it might cost her, to test her doubts.
59974.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ის ახლა უკვე იმ ასაკში იყო, ეგონა, რასაც ფიქრობდა და ამჩნევდა, მანამდე არავის ეფიქრა და შეემჩნია.
She was now old enough to believe that nobody had ever thought or noticed what she was thinking and noticing.
59975.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ბუნებრივად ებადებოდა სურვილი გაეზიარებინა თავისი შთაბეჭდილებანი ვინმესთვის.
It was natural for her to want to share her impressions with someone.
59976.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მაგრამ სად ეპოვნა ასეთი ახლობელი ადამიანი?
But where would she find that close person?
59977.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ერთი მკვდარი იყო და დაბრუნებას არ აპირებდა.
One was dead and not likely to return.
59978.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მეორე თავის ოთახში იწვა გაშოტილი, მუხლებზე აფრისხელა ტილო გადაეფარებინა, რომელშიაც მარეხის ცხედარი იყო გახვეული.
The second was lying stretched out in his room, covered to the knees by the sail-sized canvas in which Marekhi’s corpse had been shrouded.
59979.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მესამეს კი პირში თხის რძეში ამოვლებული კანაფის ფოჩი ჰქონდა ჩაჩრილი და წამოტირებაც კი არ შეეძლო.
The third person had a frayed rope-end, dipped in goat’s milk, stuck in his mouth and couldn’t even cry.
59980.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
საკუთარ თავთან პოპინას ყოველთვის შეეძლო საუბარი და რასაც უნდოდა იმას ეტყოდა, თვითონ მოუსმენდა: არც შიში ჰქონდათ ერთმანეთისა და არც მორიდება, და დროც ბევრი ჰქონდათ, რადგან თითქმის ყოველთვის მარტონი იყვნენ, და როცა მარტო იყვნენ, სხვა ყველაფერი ავიწყდებოდათ.
Popina could always chat to herself, and whatever she wanted to say, she would listen to: she and herself weren’t afraid or shy of each other, and they had plenty of time, because they were almost always alone, and when they were alone they forgot about everything else.
წინა შემდეგი