მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
60021.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
როცა წინა დღის ამოქარგულ წარწერებს ამოიკითხავდა, თვითონვე უკვირდა.
When he read the inscriptions he had embroidered the day before, he was surprised.
60022.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
„დავეცი და დავინახეო“, - შავი ძაფით ამოექარგა ერთ ადგილას უხეიროს და ეს მართალი იყო.
"I fell and I saw", - he had stitched in black thread at one point, and it was true.
60023.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
წაქცეულ კაცს შეეძლო დაენახა ის, რაზედაც ფეხზე მდგარი დაუდევრად მიაბიჯებდა.
A fallen man could see what a man still standing carelessly walked over.
60024.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მაშინ თვითონ ვერ ხედავდა, ვერაფერს ვერ ხედავდა, გარდა იმ ადგილისა, სადაც შუბი უნდა ეძგერებინა.
At the time he couldn’t see, he couldn’t see anything except the place where his javelin had to strike.
60025.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ვერ ხედავდა, რადგან სხვები ხედავდნენ მას და გაურბოდნენ, ანდა ეგონათ, გაექცეოდნენ.
He couldn’t see, because others saw him and were running away, or they thought they were getting away.
60026.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ასე გასულიყო დრო, შუბის წვერზე წამოდებული ქსოვილივით ჩამორღვეულიყო, გაეშიშვლებინა ქვეყანა, საკუთარ ქორწილში დაქვრივებულ ქალივით სახტად დაეტოვებინა, და თვითონ მომკვდარიყო.
That is how time had passed, like a piece of cloth ripped when transfixed on a javelin tip, laying bare a country, leaving it shattered like a woman widowed at her own wedding, and then dying itself.
60027.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
იქნებ ყოველივე დამესიზმრაო, - ფიქრობდა ზოგჯერ უხეირო, იქნებ ნამდვილად არც კი არსებობდა ის დრო, რომლის ფერფლსაც ის ახლა აფრისხელა ტილოზე აგროვებდა.
Perhaps it’s all a dream, - Ukheiro sometimes thought, perhaps there had never been that time whose ashes he was now raking up on the sail-sized canvas.
60028.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მაგრამ როგორც კი თავის ლაპლაპა შუბს თვალს შეავლებდა, ყველაფერს ცხადად ხედავდა.
But when he set eyes on his polished javelin he saw it all clearly.
60029.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
შუბი კი მართლაც განსაკუთრებული ჰქონდა, ტანმძიმე და თავმსუბუქი, როგორიც თვითონ.
He really had a special javelin, with a heavy body and a light head, like himself.
60030.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
შუბს წარწერა ჰქონდა.
The javelin had an inscription.
60031.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
უხეიროს წატრაბახებაც უყვარდა: „მთელ ქვეყანაზე ორად ორი შუბია ასეთი წარწერიანი და ერთი მე მეკუთვნისო".
Ukheiro liked to boast: "There are only two javelins in the whole world with inscriptions of that sort, and one belongs to me".
60032.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
„ჩემმა პატრონმა მძლია, მაგრამ მის ხელში უძლეველი გავხდიო“, - ეწერა უხეიროს შუბზე.
"My master conquered me, but in his hand I’ve become invincible", - was inscribed on Ukheiro’s javelin.
60033.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
უხეირო მაღალი კაცი გახლდათ.
Ukheiro was a tall man.
60034.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
„სიმაღლის მეტი არაფერი გაქვს მეფურიო“, - მისი მეუღლე, გაუღიმარი მარეხი ეტყოდა ხოლმე.
"Your height is the only kingly thing about you", - his wife, the unsmiling Marekhi, used to tell him.
60035.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
უხეირომ კარგად იცოდა, საითაც უმიზნებდა მისი ცოლი, მაგრამ სრულებითაც არ ბრაზდებოდა, რადგან დარწმუნებული იყო, რომ მარეხს უყვარდა და ეამაყებოდა კიდეც მისი ცოლობა.
Ukheiro knew well what his wife was getting at, but he was not in the least angry, because he was sure that Marekhi loved him and was even proud to be his wife.
60036.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ასე მარეხის უფროსი დები ფიქრობდნენ, რადგან, შურდათ კიდეც, ნაბოლარა დას თავდავიწყებით რომ შეჰყვარებოდა ქმარი, „ერთი ჩვეულებრივი მეომარი“, რომელსაც ათასში ერთხელ თუ გამოუშვებდნენ ბანაკიდან, რათა ოჯახისთვის დაეხედა.
Marekhi’s older sisters thought the same, because they envied her, the youngest sister, for being head over heels in love with her husband, "an ordinary warrior" allowed only rarely to leave the camp to visit his family.
60037.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
სისხლსა და მტვერში ამოგანგლული, გრიგალივით შევარდნოდა, ყველაფერი თავდაყირა დაეყენებინა და მთელი სახლი აეკლო ხარხარითა და ღრიანცელით.
Covered in blood and dust, he would come rushing like a storm, to turn everything upside down and drown everything with his loud guffaws and roars.
60038.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
შეიძლება, ესეც შურდათ მარეხის დებს, რადგან მათი ქმრები ერთიანად ჩამოეხმო და გამოეწურა გაუთავებელ მოლოდინსა და ერთსა და იმავე საფიქრალს.
Perhaps Marekhi was so envied by her sisters because their husbands were worn out and exhausted by endless waiting and one and the same worries.
60039.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხი ყოველთვის თავჩაღუნული უსმენდა დებს, სანამ ისინი მის ქმარზე საუბრობდნენ, მაგრამ ყოველთვის ყველაფერს იმახსოვრებდა რასაც ისინი ამბობდნენ, თვითონაც რომ გამოეყენებინა დების მოსწრებული თქმები, თავის დასაცავად და გადასარჩენად, როცა თავად პირისპირ აღმოჩნდებოდა უხეიროსთან.
Marekhi always sat with her head lowered while her sisters talked about her husband, but she always recalled what they said, in order to use her sisters’ pointed remarks for her own protection and survival when she found herself face to face with Ukheiro.
60040.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხის მამა ოყაჯადოს ვეზირი იყო.
Marekhi’s father was Oqajado’s vizier.
წინა შემდეგი