მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
60081.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხმა ტუჩი აიბზუკა, პატარა მხრები აიწურა, ამ აბდაუბდისა ვერაფერი გავიგეო, მერე უცებ შეჰკივლა, ვაშლი ორივე ხელით მკერდზე მიიხუტა, თითქოს ვიღაცას დაუმალაო, და შეშინებულმა ტაძარი შიშით მოათვალიერა.
Marekhi pursed her lips, shrugged her little shoulders, she didn’t understand any of this nonsense; then she gave a sudden shriek, clutched the apple with both hands to her chest, as if hiding it from somebody, and looked round the temple in fright.
60082.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მაგრამ უკვე ძალიან გვიანი იყო.
But it was now too late.
60083.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ეს „აბდაუბდა“ ღმერთის გასაგონად წარმოთქმულ ფიცსა ჰგავდა.
This "nonsense" was like an oath sworn in God’s hearing.
60084.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
არაფრით აღარ შეიძლებოდა ამ ფიცის უკან დაბრუნება, რომელიც მასთან ერთად ტაძრის თაღებმაც რომ დამარცვლეს და მასთან ერთად გაიმეორეს.
There was no way of going back on the oath, which the temple vaults had parsed and repeated together with her.
60085.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ახლა კი დუმდნენ, მაგრამ დუმილიმრავლისმცოდნე და მრავლისმეტყველი იყო.
Now they were silent, but the silence was meaningful and expressive.
60086.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ღვთაების ქანდაკებაც ისე დასცქეროდა, თითქოს გადაწყვეტილებას უწონებდა და ამ საქმეში ხელშემწეობასაც ჰპირდებოდა.
Statues of the gods were looking at her as if approving her decision and promising support in this venture.
60087.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
სადღა იყო ის ჩიტური სიმკვირცხლე, ხალისი და ჟღურტული?
Where was her birdlike nimbleness, cheerfulness and twittering?
60088.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
სინორჩისგან აბრიალებული სახე გასცრეცოდა, ზამბარასავით მოქნილი სხეული მოშვებოდა, თითქოს გაჩენის დღიდან ამ ტაძარში ჰყავდათ გამოკეტილი და მხოლოდ ახლა ღირსებოდა დღის სინათლეზე გამოსვლა.
Her face that had shone with youth was washed out; her body, once on springs, slumped, as if she had been locked in this temple since birth and only now been allowed to come out into daylight.
60089.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ვაშლი კი ისევ ჰქონდა ორივე ხელით მკერდზე მიხუტებული.
She still had the apple clutched with both hands to her chest.
60090.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ის დღე იყო და ის დღე, მარეხი ლოგინად ჩავარდა.
After that day Marekhi took to her bed.
60091.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ტახტის ჩრდილში გათეთრებული ვეზირი სიმწრისგან ხელებს იმტვრევდა, ვერ შეძლო გაეგო რა სტკიოდა მის შვილს.
The vizier, his hair turned grey in the shadow of the throne, wrung his hands with despair, for he could not understand what pained his daughter.
60092.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მისმა უფროსმა ქალიშვილებმა მარეხს ბალიშის ქვეშ ვაშლი უპოვეს და თავადაც ამოიკითხეს დანის წვერით ამოჩორკნილი წარწერა.
His eldest daughters found the apple under Marekhi’s pillow and they read the inscription the knife had carved.
60093.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მამა დაღონდა, მაგრამ დებს სიცილადაც არ ეყოთ მარეხის არჩევანი.
The vizier grieved, but the sisters couldn’t stop laughing about Marekhi’s choice.
60094.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
„ჩვენზე არა მცოლოდ უმცროსია, არამედ ყველაზე სულელიცო“, - ეუბნებოდნენ საგონებელში ჩავარდნილ მამას.
"She’s not just the youngest of us, she’s the silliest", - they told their pensive father.
60095.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მარეხი ხმას არ იღებდა, იწვა გულაღმა, ჭერს შესცქეროდა.
Marekhi said not a word; she lay on her back staring at the ceiling.
60096.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
თითქოს ჭერზე რაღაც საიდუმლო ნიშნის გამოჩენას უცდიდა.
She seemed to be waiting for a secret sign to appear on the ceiling.
60097.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ბევრი ფიქრის შემდეგ მამამისმა ხელი ჩაიქნია: უხეიროს კაცი გაუგზავნა, „საქმე მაქვს, მეწვიე და მნახე".
After a great deal of thought, her father gave up: he sent a messenger to Ukheiro, "I have a matter to discuss, come and see me".
60098.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მე თვითონ როგორ შევთავაზო ჩემი ქალიშვილი კარავში გაზრდილ აყლაყუდას?
How can I offer my daughter to this beanstalk raised in a tent?
60099.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
მაგრამ ახლა უხეიროს შემკრთალი და დაბნეული სახე რომ დაინახა, ესიამოვნა.
But now he saw Ukheiro’s fearful, confused face, he was pleased.
60100.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
უხეირო იქ იდგა, თავჩაქინდრული.
Ukheiro stood there, his head bowed.