მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
61101.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ბავშვი უმამოდ დაიბადა, სინამდვილეში კი ამ ბავშვის მამა ისეთივე ახლობელი იყო ამ ოჯახისთვის, როგორც თითოეული მათგანი.
The baby was born without a father, in fact the baby's father was as much one of the family as any one of them.
61102.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ეგონათ, ფილამონეს შვილის ტირილი მაინც დააბრუნებდა, გამბედაობას მოიკრებდა, პატიებას ითხოვდა და ყველანი ისევ ერთად იქნებოდნენ.
They thought that the cries of Philamon's baby would bring him back, that he would pluck up courage, ask for forgiveness, and everyone would be together again.
61103.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
მაგრამ ეტყობა, ფილამონე საერთოდ აღარ აპირებდა მობრუნებას, უხეიროს შიში ისე გასჯდომოდა ძვალსა და რბილში, უკან მოუხედავად გარბოდა.
But it seemed that Philamon had no intention of coming back: fear of Ukheiro had got to his flesh and bones and he was running away without a backward glance.
61104.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
პოპინა კი მშობიარობამ ისე დაღალა და დაასუსტა, არაფრის თავი აღარ ჰქონდა, არც უნდოდა.
Giving birth had so exhausted and weakened Popina that she was unable and unwilling to do anything.
61105.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
არაფერი არ უნდოდა.
There was nothing she wanted.
61106.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ეგონა, ამის მერე სულ ასე იწვებოდა, საკუთარი რძისა და ჩვილის სუნით გაჟღენთილი, სისუსტისაგან თავბრუდახვეული და უცნაურად, დაუჯერებლად ბედნიერი და ამაყი, რაც მერე, ძალიან მალე ჩვეულებრივ უბედურებასა და დამცირებაში გადაეზრდებოდა.
She thought she would now just lie there, saturated with the smell of her milk and the baby, her head spinning with weakness, and strangely, incredibly happy and proud, a feeling which was very soon changed into ordinary unhappiness and humiliation.
61107.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ის მიტოვებული ქალი იყო, უარყოფილი, ხოლო მისი პირმშო დაჟინებით აიძულებდა, კეთილი ენება და შეგუებოდა, კეთილი ენება და თვალებში შეეხედა სიმართლისათვის, რადგან უკვე მარტო აღარ იყო, მარტო თავის თავს არ ეკუთვნოდა.
She was an abandoned, rejected woman, and her first-born urged and forced her to accept forbearingly, welcome and look the truth in the eyes, because she was no longer alone and no longer belonged only to herself.
61108.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ძუძუზე მისივე ჩამონაჭერი, მისივე განაყოფი, მაგრამ ამავე დროს ახალი, სრულიად დამოუკიდებელი სიცოცხლე ეკიდა, სიცოცხლესავით მომთხოვნი, ხმაურიანი და ღორმუცელა.
She had at her breast a piece of herself, her offspring, yet at the same time a new, utterly independent life, which was as demeaning, noisy and greedy as life itself.
61109.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფილამონეს უკვალოდ გაქრობა ჯერ კიდევ სალაპარაკოდ ჰქონდა ხალხს, როცა შავთვალება მალალოს ნაბოლარა ქალიშვილისა და უხეიროს ვაჟის გაქცევაც შეიტყვეს.
Philamon's disappearance was still the talk of the people when they found out that black-eyed Malalo's daughter and Ukheiro's son had also run away.
61110.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
„სად გარბიან, ჩვენზე ადრე რამე ხომ არ შეიტყო ამ ხალხმაო“, - ჩვეულებრივად ოხუნჯობდნენ ვანელები.
"What are they running away for: have they heard anything we haven't?" was the current joke in Vani.
61111.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ხმა კი უცებ დაირხა, მაგრამ გაპარვა კარგა ხანს მზადდებოდა.
The news was a surprise, but the escape had been planned for some time.
61112.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
გაპარვაზე ფიქრი იმ დღის მერე დაიწყეს, როცა შუბუ გამოეცხადათ და აუწყათ, პოპინას ვაჟი შეეძინაო.
They started thinking about it when Shubu came looking for them in Dariachangi's garden and told them Popina had given birth to a boy.
61113.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფარნაოზი იმ დღის მერე გარბოდა, რადგან რასაც აკეთებდა, ყველაფერი გაქცევისთვის იყო გამიზნული.
Parnaoz was already on the run that day, because everything he did was aimed at running away.
61114.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
თანდათან ორივენი შეეჩვივნენ ამ აზრს და ისევე ბუნებრივად ეჩვენებოდა, როგორც დარიაჩანგის ბაღში გამოხეთქილი კვირტი.
The two of them had gradually got used to the idea and they found it as natural as any bud unfurling in Dariachangi's garden.
61115.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ინო ყველაფრისთვის მზად იყო, უხაროდა კიდეც და სულ იმას გაიძახოდა, ისეთ ადგილას წავიდეთ, შუბუსაც რომ გაუჭირდეს ჩვენი მოგნებაო.
Ino was ready for anything, glad in fact, and kept on repeating that they should go somewhere where even Shubu would find it hard to find them.
61116.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფარნაოზი პურს აგროვებდა, სხვენზე აჰქონდა და ჯვალოს ტომარაში აწყობდა.
Parnaoz saved up bread, took it up to the loft and put it in a coarse sack.
61117.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ამხელა გზაზე უპუროდ წასვლა სისულელე იქნებოდა, ვინ იცის, როდის მიაღწევდნენ ავაზაკამდე.
It would be foolish to set off on such a journey without bread: who knew when they would reach a band of outlaws?
61118.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
მთაში კი საჭმლის შოვნა გაუჭირდებოდათ, დიდი-დიდი, მწყემსებს თუ გადაეყრებოდნენ, მაგრამ იმათაც უნდა დამალვოდნენ, რადგან არც ისინი იყვნენ სანდონი, თავის ნებაზე აღარ გაუშვებდნენ და ფარასთან ერთად ჩამოლალავდნენ უკანვე.
It would be hard to find food in the mountains, they'd be lucky to find even shepherds, but they'd have to hide from shepherds, too, because even shepherds couldn't be trusted to let them go free: they'd drive them back with their flocks.
61119.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
გეგმა უბრალო იყო და სწორედ უბრალოებით ხიბლავდა ორივეს.
Parnaoz's plan was simple: it was its simplicity that enchanted the two of them.
61120.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ისინი მთაში წავიდოდნენ იმ ავაზაკთან, რომელზედაც აგერ უკვე მთელი წელი ლაპარაკობდა ქალაქი.
They would go to the mountains and join the outlaws whom the city had been talking about for a year now.
წინა შემდეგი