მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
61241.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
კოჭებში დაწყებულმა ცახცახმა მალე წელამდე ამოაღწია და ფარნაოზმა მთელი ძალით იჩქმიტა ბარძაყზე, ცახცახი რომ შეეჩერებინა.
A quiver began in his ankles and soon reached his waist; Parnaoz pinched his thigh as hard as he could to stop the trembling.
61242.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
უხეირომ თავი აიღო და გაკვირვებულმა გამოხედა, თითქოს ახლა შეემჩნია პირველად.
Ukheiro raised his head and looked up in amazement, as if this was the first time he had noticed him.
61243.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ეტყობოდა, მასაც უჭირდა ლაპარაკი, რადგან ხელით ანიშნა, ჩამოჯექიო.
Clearly he found talking hard, for he indicated with a wave of his hand, "Sit down".
61244.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფარნაოზი სკამთან მივიდა და დაჯდა, რამაც ძალიან გააოცა, რადგან თავისი აცახცახებული ფეხების იმედი აღარ ჰქონდა.
Parnaoz went up to the chair and sat down, very astonished by something, because he could no longer rely on his trembling legs.
61245.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
უხეირო კიდევ დიდხანს იყო ასე უბრად, სანამ სახეზე ღიმილის მსგავსი რაღაც არ გამოესახა.
Ukheiro was again silent for a long time, until something like a smile formed on his lips.
61246.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ამ ღიმილმა ფარნაოზს უარესად გაუმძაფრა დანაშაულის შეგრძნება.
This smile only heightened Parnaoz's feeling of criminality.
61247.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
უხეირომ ტლანქად ჩამოისვა სახეზე ხელი, თითქოს შვილის თვალებში საკუთარი ღიმილი დაინახა და არ მოეწონა.
Ukheiro roughly put a hand on his face as if he saw his own smile in his son's eyes and didn't like it.
61248.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
- ახლა რას აპირებ? - ჰკითხა შვილს.
"What do you intend to do now?" he asked his son.
61249.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფარნაოზმა კარგად ვერ გაიგო, რას ეკითხებოდა მამა, რადგან სწორედ ამ დროს წამოუარა კრუნჩხვამ და ხელის თითები დაუგრიხა.
Parnaoz couldn't understand properly what his father was asking: at that very moment a convulsion seized him and bent his fingers.
61250.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
დაბუჟებული თითები თავისით, უმტკივნეულოდ, მაგრამ ჯიუტად მიიწევდნენ ერთმანეთისაკენ და ათასნაირად იბრიცებოდნენ, როგორც ცეცხლზე გაჩერებული წკირები.
His numbed fingers automatically, painlessly, but obstinately stuck to each other and wriggled in all directions, like green branches held over a fire.
61251.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
- უკვე დროა, რამე ხელობა ისწავლო - გააგრძელა შვილის დუმილით გაკვირვებულმა და ოდნავ გამწყრალმა უხეირომ.
"It's time now you learnt a skill", Ukheiro went on, surprised and a little annoyed by his son's silence.
61252.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
- მაპატიე, - ძლივსძლივობით ამოილუღლუღა ფარნაოზმა, მეტი ვერაფერი მოახერხა.
"Forgive me", Parnaoz barely managed to mutter, unable to do anything else.
61253.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
უხეიროს სახე მოეღუშა და ისევ საქარგავს მიუბრუნდა.
Ukheiro frowned and he went back to his embroidery.
61254.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფარნაოზი მამის ოთახიდან რომ გამოდიოდა, მხოლოდ მაშინ გაახსენდა ინო.
It was only when Parnaoz was coming out of his father's room that he remembered of Ino.
61255.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ხეირო, თავი IV
ზღვიდან მობერილ ქარებს ქალაქში უკვე დამპალი წყლის მქისე სუნი მოჰქონდათ.
THE winds that blew from the sea brought to the city the fetid smell of rotten water.
61256.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ხეირო, თავი IV
ნაპირი მორღვეულიყო, გადასხვაფერებულიყო, უცხო იერი დაჰკრავდა.
The shore had been breached and had changed colour: it had something alien about it.
61257.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ხეირო, თავი IV
ზღვა ხან ყალყზე შემდგარი, კუდით დათრეულ ურჩხულივით ღრიალებდა, იფურთხებოდა, ხან კი წყნარად, ფშვინვითა და ოხვრით მიიპარებოდა.
At times the sea reared up, roaring and spitting like a dragon dragged by its tail; at times it ebbed out quietly with a sigh and a groan.
61258.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ხეირო, თავი IV
გამწარებული ბედია ტანზე დახვეულ თოკს მოიხსნიდა ხოლმე, კი არ მოხსნიდა, როგორღაც გამოძვრებოდა თოკის გაბურძგნული გორგალიდან და იქამდე სცემდა, ტკეპნიდა და ჩეჩქვავდა ფეხებით, სანამ დაღლილობისაგან თავბრუ არ დაეხვეოდა.
Downcast, Bedia kept uncoiling the rope round his neck, or rather freeing himself from its rough coil and hitting, trampling and pounding it with his feet until he was dizzy with tiredness.
61259.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ხეირო, თავი IV
თოკის ცემით გულს რომ მოიოხებდა, გაფერთხავდა, გაასწორებდა და ისევ გადაიცვამდა, ისევ შეძვრებოდა შიგ, როგორც ლოკოკინა ნიჟარაში.
Relieving his feelings by beating the rope, he then shook it out, straightened it before wrapping it round his neck again, and then he moved off home like a snail into its shell.
61260.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ხეირო, თავი IV
ზღვის ბალახი კვამლივით გაჰკვროდა მიტოვებულ მიწას, თუმცა აღარც მიწა ეთქმოდა და აღარც წყალი. ობმოკიდებული, აშმორებული და დაბუშტული გუბეები მთელ სიგრძეზე მოურჩენელ წყლულებივით დასეოდა.
Like a layer of smoke, the seaweed spread over the abandoned ground, more a mixture of earth and water than ground. Mouldy, musty bubbling pools, like incurable ulcers, beset its entire length.
წინა შემდეგი