მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
61901.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ისიც იცოდა, მისი დანაშაული სხვათა დანაშაულის გამონაყარი იყო, გაგრძელება, თვითონ კი - დანაშაულებათა უკვე ღრმად ფესვგადგმული, ტანდამსხვილებული და დატოტვილი ხის ნაწილი, სულაც კენწერო.
He knew that his crime was the offshoot, the continuation of others' crimes, and he himself was a part of the tree of these crimes that had rooted deeply, developed a mighty trunk and many branches: he was the crown.
61902.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
პირველად მას დაეძგერებოდა ხოლმე ქარიცა და წვიმაც.
He would be the first to feel the force of the wind and rain.
61903.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ფარნაოზი ცას შესცქეროდა.
Parnaoz looked up at the sky.
61904.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
როგორც არ უნდა გადაეზნიქა ქარს, როგორც არ უნდა დასწოლოდა კისერზე წვიმა, იმდენს მაინც ახერხებდა, ცისთვის თვალი არ მოეშორებინა.
However much the wind might bend him or the rain press down on his neck, he would still find a way to keep his eye heavenwards.
61905.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ძირს ჩამოხედვისა კი ეშინოდა, ეშინოდა - დაენახა ტოტი, რომელსაც აგრძელებდა, ამთავრებდა, რადგან ის ტოტი მამამისი იყო, უხეირო, ოდესღაც სახელგანთქმული მეომარი, მტრის რისხვა და პატრონის იმედი.
He was afraid to look down, afraid to see the branch of which he was the continuation, the crown, because the branch was his father Ukheiro, the once famous warrior, his enemy's nemesis and his ruler's hope.
61906.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ის ახლა გაშოტილი იწვა და ქარგავდა, ასე იგერიებდა მტრად გადაკიდებულ სიმართლეს.
The warrior was now lying on his back, embroidering in order to fend off the hostile truth.
61907.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
უხეირო სიმართლეს ებრძოდა, რადგან სიმართლე მეგობრის გვამის წართმევას უპირებდა.
Ukheiro was fighting the truth, for the truth threatened to take away his friend's corpse.
61908.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
უხეირო კი თავცოცხალი ვერ დაუთმობდა, ვერ შეელეოდა, რადგან ეს გვამი ადასტურებდა მხოლოდ, ოდესღაც ისიც ნამდვილად რომ არსებობდა, ცხოვრობდა, დადიოდა, კაცი ერქვა.
Ukheiro could not, as long as he lived, let it do that, he couldn't give in, because this corpse was his only proof that he had really ever existed, lived, walked, been called a man.
61909.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ამიტომაც დამალა უხეირომ იგი აფრისხელა ტილოს ქვეშ, ამიტომაც გაიმკაცრა სახე, ამიტომაც განუდგა ცხოვრებას.
That's why Ukheiro hid it under his sail-sized canvas, why his face remained stern, why he rejected life.
61910.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
არავის არ ჰქონდა უფლება, გადაექექა ძონძები, ძვირფასი გვამისთვის წაფარებული.
Nobody was entitled to poke about in the rags covering the precious corpse
61911.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ის იმის მადლიერიც იყო, გვამი რომ შერჩა, ღამით მაინც რომ შეეძლო, ჩაეყმუვლა იმ გვამისთვის თავისი დარდი და უმწეობა.
He was grateful to be allowed to keep the corpse and to howl to it, at least at night, about his sadness and helpless state.
61912.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ფარნაოზი დარწმუნებული იყო, მამამისიც ხვდებოდა უკვე, როგორ გაეპამპულებინა ბედისწერას, სახელოვანი მეომარი ტუტუც ბავშვად გაეხადა, რომელსაც ერთმა ძიამ მეორე ძიას ვენახი დააგლეჯინა.
Parnaoz was sure that his father now understood how fate had made a mockery of him, by turning a famous warrior into a stupid child sent by one man to wreck another man's vineyard.
61913.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
გასამრჯელოდ კი პანღური ამოარტყა, თანაც ისე ამოარტყა, წელში ვეღარ გამართულიყო.
And then he gave a kicking as a reward, and such a kicking that he couldn't stand up again.
61914.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
რადგან იმ ძიას ის ტუტუცი ბავშვი ხუთი წუთით სჭირდებოდა, როგორც საღერღელაშლილ ჯარისკაცს მეძავი, იძულებული რომაა, ერთი-ორი ტკბილი სიტყვაც უთხრას, სანამ დასანახად შესძულდება.
Because the man needed the stupid boy just for five minutes, just as a lust-crazed warrior is forced to say a few sweet nothings to a slut only until he is fed up with the sight of her.
61915.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
როცა ფარნაოზი ასე ფიქრობდა, სიბრაზე წაეკიდებოდა ხოლმე გულზე, უნდოდა ჩაქუჩი გადაეგდო, მთელი სიმაღლით წამომდგარიყო ქვის კუნძულზე და დაეყვირა: შენ მამაჩემის გაბითურებაც გეყოფაო.
When Parnaoz thought along these lines, he was overcome with anger, he wanted to throw down his hammer, stand up tall on his stone island and shout: "Stop mocking my father!"
61916.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
მაგრამ მამის შეწუხებული სახე რომ წარმოუდგებოდა, პირზე მომდგარ სათქმელს ძალით ყლაპავდა.
But when he visualised his father's sorrowful face, he bit back the words he was about to say.
61917.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
როგორც, დიასახლისის ხათრით, მორიდებული სტუმარი ყლაპავს უგემური კერძის დაუღეჭავ ლუკმას.
Just as a guest, reluctant to upset the lady of the house, swallows, without chewing it, a piece of a nasty-tasting dish.
61918.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
„ერთი კაცი მომეცი, ერთი კაცი მომეციო“, - უაზროდ და უთავბოლოდ იმეორებდა თავისთვის ქვასთან დაბრუნებული ფარნაოზი.
"Give me just one man, one man", Parnaoz repeated senselessly and endlessly to himself, when he got back to his stone.
61919.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ფარნაოზი მართლა ოცნებობდა მეორე კაცზე, რომლის არც დაბეზღების შიში ექნებოდა და არც დაცინვისა.
Parnaoz dreamed of another man who would neither tell tales about him or mock him.
61920.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი V
ეს მეორე კაცი ჯერჯერობით მარტო ოცნებაში არსებობდა.
So far, this other man existed only in his dreams.