მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
62181.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
თოვლის ლეიბი ეგო, თოვლის საბანი ეხურა, თოვლის ბალიშზე მისვენებულიყო და სარკეს შესცქეროდა ჯიუტად.
She had a mattress and a blanket of snow, she lay on a pillow of snow, staring hard at the mirror.
62182.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სარკეშიც მოეთოვა და გალურსულ თოვლზე დედოფლის თვალები ორ უზარმაზარ, მოელვარე ვარსკვლავივით ესვენა.
The mirror world, too, was covered in snow, and, in this still snowscape, the queen's eyes rested like two bright gigantic stars.
62183.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სხვა არაფერი ჩანდა, უძირო, უსასრულო სითეთრისა და შემაწუხებელი სიცარიელის გარდა.
Nothing else could be seen except bottomless, endless whiteness and disturbing emptiness.
62184.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სარკის ბინადარი კამაც უკვალოდ გამქრალიყო სადღაც.
The Kama that dwelt in the mirror had vanished without trace.
62185.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
დედოფალი კი დნებოდა, უცებ ივსებოდა ტახტის ქვეშ შედგმული ტაშტი.
But the queen was thawing, and the bowl under her bed quickly filled with water.
62186.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მთიდან ჩამოზიდულ თოვლს სასახლე გრილოებისა და ხმელი წიწვის სუნით გაეჟღინთა.
The snow brought down from the mountains permeated the palace with the smell of forest meadows and dry pine needles.
62187.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მაგრამ დედოფლის გაქრობამდე ქალაქი სხვა საოცრებათა მოწმე უნდა გამხდარიყო.
But even before the queen vanished, the city witnessed other wonders.
62188.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სიკვდილმა, ყველასათვის მოულოდნელად, ჯერ ღვინის ვაჭარ ბახას ჩააკითხა ორმოცსაფეხურიან სარდაფში.
Death made its first surprise visit to Bakha the vintner in his forty-step cellar.
62189.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მთვრალების ჟრიამულსა და აყალმაყალში ისე მოხერხებულად ჩაიპარა და ამოიპარა, კაციშვილს არ გაუგია, ახლობლებმაც სამი დღის მერე შეიტყვეს მხოლოდ.
It slipped down and in so neatly past the rowdy drunks that nobody noticed: only three days later did his kin realise.
62190.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ღვინის ვაჭარ ბახას სიკვდილს დარიაჩანგის ბაღის გაქრობა მოჰყვა და ქალაქს კარგა ხნით გადაავიწყდა სასახლეცა და მისი ბინადრებიც.
Bakha the vintner's death was followed by the disappearance of Dariachangi's garden, so that for some time the city forgot all about the palace and its inhabitants.
62191.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სამი დღე და სამი ღამე კიდევ იჯდა მკვდარი ბახა თავის საყვარელ სკამზე, მუხლებს შორის განუყრელი ჯოხი ჩაედგა.
Bakha sat dead on his favourite stool for three days and nights, his stick, from which he was never parted, between his knees.
62192.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ჯოხის მრგვალ თავზე ხელები კრამიტებივით შემოეწყო და ზედ ნიკაპი დაებჯინა, თითქოს განვლილ ცხოვრებას გაჰყურებდა.
His hands like roof tiles on its rounded head, propping his chin, as if he was ruminating on the life he had lived.
62193.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ცხოვრება კი გრძელი იყო, მოზეიმე, ხმაურიანი, დაუქანცველი, ერთნაირად თავბრუდამხვევი თავისი სიტკბო-სიმწარით, განუმეორებლობითა და სიდიადით.
It was a long life, festive, noisy, tireless, dizzy in its mix of sweet and bitter, its uniqueness and its splendour.
62194.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ბახაც ზეიმისთვის იყო გაჩენილი, სიყვარულისთვის, დროსტარებისთვის.
Bakha was made for jubilation, love, amusement.
62195.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ასეც ცხოვრობდა, სანამ სიბერე და უძლურობა ორმოცსაფეხურიან სარდაფში ჩალალავდა.
He'd lived like this until old age and weakness drove him down the forty steps.
62196.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ცხოვრება კი იმ დღეს დაიწყო, როცა პირველი ღრეობის შემდეგ ვენახში გაეღვიძა, უცნობი, მაგრამ სასურველი ქალის გვერდით.
But his life began the day that he woke up in a vineyard, after his first feast, next to an unknown, but desirable woman.
62197.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
თავზე ალისფერი, თითქოს ღვინისგან სახეალეწილი ვარსკვლავები დასცქეროდნენ.
Above, stars looked at him, scarlet, as if reddened by wine.
62198.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ნიავს კუდით აეთრია ჩანავლებული კოცონის სუნი და ღობე-ყორეს ედებოდა.
The breeze caught the tail end of a smouldering bonfire’s smoke and sent the smell wafting down the alley-ways.
62199.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ჭრიჭინები სულს ვერ ითქვამდნენ; ხმელი, გახურებული ბალახი ბუხრის წინ გატრუნულ კატასავით კრუტუნებდა.
Crickets sang their hearts out; the dry, warm grass purred like a cat by a stove.
62200.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მათი ტანსაცმელი ჭიგოებზე ეკიდა და ნიავის ყოველ წამოქროლვაზე ისე ირხეოდა, თითქოს ისღა აგრძელებდა ცეკვას, რაკი პატრონებს არაქათი გამოსცლოდათ.
Their clothes hung on vine stakes and swayed with every breath of the breeze, as if they were continuing a dance which their exhausted owners had dropped out of.
წინა შემდეგი