მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
62541.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მოდიოდნენ და მოიმღეროდნენ.
They sang as they came.
62542.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
უპატრონო ჯოგივით აზმუვლებული და თვალებგადათეთრებული ხალხის დანახვაზე ოყაჯადოს ჯარისკაცებიც დაფრთხნენ, კალათები დაჰყარეს და გზა უტიეს.
The sight of the roaring crowd, like a herd with no herdsman, and of their whitened eyes, alarmed Oqajado's soldiers, who emptied their coat-tails and got out of the crowd's way.
62543.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ვინც კალათას ვერ შეელია ან ვერ მოასწრო დროულად გამხტარიყო გვერდზე, ხალხმა ქვეშ მოიყოლა, გადატკეპნა და გზა გააგრძელა.
Anyone who couldn't free his coat-tails or jump aside in time, was crushed by the crowd, trampled as it went on its way.
62544.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
„რისი გულისთვის, ხალხო!“ - ღრიალებდა ნეკნებჩალეწილი ჯარისკაცი და ზურგზე დავარდნილ ხოჭოსავით საცოდავად ასავსავებდა ხელ-ფეხს.
"Why are you doing this, people?" a soldier cried out, his ribs all broken, waving his limbs pathetically, like a beetle that has fallen on its back.
62545.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ფარნაოზს სილაში ფეხი ეფლობოდა, ბორძიკობდა, მაგრამ მაინც ყველაზე წინ გარბოდა; ასედაც უნდა ყოფილიყო, ყველაზე ადრე ფარნაოზს უნდა მიერბინა, როგორც დედას ცეცხლწაკიდებულ სახლთან, რომელშიაც მისი შვილები გამომწყვდეულიყვნენ.
Parnaoz found his feet sticking in the sand, he was stumbling, but still running ahead of everyone; he had to be ahead, to run faster, like a mother whose house is on fire with her children locked inside.
62546.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
დარიაჩანგის ბაღი ფარნაოზის სახლი იყო, ფარნაოზის ბავშვობა, სიყვარული, ოცნება, სიზმარი... ყველაფერი!
Dariachangi's garden was Parnaoz's house, his childhood, his love, ideal and dream… everything!
62547.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
თუმცა ამ წუთას თვითონ ასე არ ფიქრობდა, საერთოდ არ ფიქრობდა, ბრმად, სტიქიურად მიშხუოდა ჰაერში, საგანგაშო ზარის ბგერასავით უხორცო და დამთრგუნავი.
He didn't think so at the time, he wasn't thinking at all, he was rushing blindly, primitively through air as fleshless and as oppressive as an alarm bell.
62548.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
კუსას შიში მიარბენინებდა, ბოლომდე ვერც ის გარკვეულიყო, რა ხდებოდა.
Fear made Popeye run, but he wasn't entirely clear what was happening.
62549.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მაგრამ უტყუარი ალღოთი გრძნობდა, ეს ამბავი ასე არ დამთავრდებოდა, სასახლის ყურამდეც მიაღწევდა, თუ უკვე არ მიეღწია და მერე გვიანღა იქნებოდა თავის მართლება.
His infallible intuition told him that this wouldn't be the end of it, the palace would get to hear of it, if it hadn't already, and then it would be too late to make excuses.
62550.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
პირველ რიგში კი მას მოსთხოვდნენ პასუხს და მართლებიც იქნებოდნენ.
He would be the first to be held responsible, and they would be right.
62551.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ჩვენში რომ ვთქვათ, განა კუსა არ იყო დამნაშავე, ამდენ დამთხვეულს რომ მოუყარა თავი, მაინცდამაინც დღეს. მაინცდამაინც იმ აქოთებული გვამის გასაპატიოსნებლად, მთელი ქვეყნის ლოთი და მეძავი ბუზივით რომ ეხვეოდა და მისი სიმამრი ერქვა.
Between ourselves, wasn't Popeye to blame for gathering so many crazy people together on this of all days. to pay their respects to a stinking corpse surrounded by all the drunkards and whores of the land, like flies, and his father-in-law, as well?
62552.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ანდა მაინცდამაინც დღეს რომ გადაწყვიტა ჯავრის ამოყრა ქვისკოდია ცვედანზე, ხაფანგიდან თავდაღწეულ ტურასავით ყველაზე წინ რომ გარბოდა და მაინცდამაინც მისი ალალი ბიძა იყო?
Hadn't he chosen today of all days to take revenge on that impotent stonecutter who was running ahead of everyone like a jackal escaped from a trap, a man who was his very own uncle, too?
62553.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
არა, რამე უნდა მოეფიქრებინა, რამე უნდა ეღონა, სასახლის დასანახად მაინც, თორემ მერე...
No, he had to think of something, to try to show the palace, otherwise…
62554.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ფიქრის დროც აღარ იყო, უნდა ემოქმედა სწრაფად და საზრიანად, ყოველი წუთი მამასისხლად ფასობდა, ყოველ წუთს შეეძლო გადაეწონა მთელი მისი მომავალი ცხოვრება.
He had no time to think now, he had to act quickly and sensibly, weigh each fraction of every minute, for any minute his entire future life could be toppled.
62555.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სირბილისგან გულამოვარდნილმა კუსამ თოკს შეასწრო თვალი და წყალწაღებულივით წაეტანა.
Running made his heart pound madly: he caught sight of a piece of rope and grabbed it, like a man swept away by a current.
62556.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
თოკი დაჰყვა.
He hung onto the rope.
62557.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მოსალოდნელ საფრთხეს ისე აღეგზნო კუსა, იმ თოკის პატრონი ვერც კი დაინახა.
Popeye was so panicked by imminent danger that he couldn't see whom the rope belonged to.
62558.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მან მხოლოდ თოკის აქანავებულ ბოლოს მოჰკრა თვალი და გონება გაუნათდა: ყველაზე ძალიან ახლა სწორედ თოკი სჭირდებოდა, გაქცეული ბიძის დასაბმელად.
He just glimpsed the dangling end of the rope and his mind lit up: a rope was just what he needed to catch and tie up his fleeing uncle.
62559.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სულერთი იყო, შეძლებდა თუ არა ამას, მთავარი იყო, სხვებს დაენახა, როგორ ცდილობდა ბიძის დაბმას.
It didn't matter if he succeeded or not, the main thing was that others saw him try to tie up his uncle.
62560.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ეს კი იქამდე უნდა მომხდარიყო, სანამ თავისით გაჩერდებოდა ფარნაოზი, სანამ დარიაჩანგის ბაღამდე მიაღწევდა.
It had to be done before Parnaoz came to a halt by himself, before he reached Dariachangi's garden.
წინა შემდეგი