მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
62601.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
საღამოს კუსა მოვიდა.
That evening Popeye came.
62602.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
„კუსა მოდისო“ - თქვა პოპინამ და მერე დანარჩენებმაც გაიგონეს ტომრის ჟღრიალი.
"Popeye's coming", said Popina; then the others heard the jingling sack.
62603.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
დილანდელი აყალმაყალის შემდეგ პოპინას ერთი წუთით არ განელებია უბედურების წინათგრძნობა.
After the morning's tumult Popina's forebodings had not receded for a moment.
62604.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
მართალია, უბედურება უკვე მომხდარიყო, მაგრამ ის სხვა იყო, საერთო, მთელი ქალაქის საკუთრება.
A disaster had now happened, but that was something else, affecting the whole city.
62605.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
პოპინას მაინცდამაინც არ ეშინოდა მისი.
It did not frighten Popina.
62606.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
გულის სიღრმეში მხურვალედ ნატრულობდა კიდეც, ყველაფერს ამაზე გადაევლო, ამით დამთავრებულიყო, ვინმე არ გამოერჩია, ვინმე კი არა, მათი ოჯახი, მათი სახლი.
She secretly longed very much for that disaster to be the end of it, not to strike anybody, at least in her family, her house.
62607.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
პოპინას ღრმა რწმენით, ყველას თვალში რომ ეჩხირებოდა.
Popina was utterly convinced, annoyed everyone.
62608.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
განსაკუთრებით კი მას შემდეგ, რაც შუბუს ჩაყრილმა კვიპაროსებმა ტანი აიყარეს და უფრო ადვილი მისაგნები გახადეს იგი.
Especially after the cypress trees that Shubu had planted had grown tall, making it more visible.
62609.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ეს წყვილი კვიპაროსი მართლაც ქალაქის ყველა კუთხიდან ჩანდა და ვანელები ხუმრობით „უხეიროს შუბებს“ ეძახდნენ.
This pair of cypresses could be seen from anywhere in Vani: people called them "Ukheiro's javelins".
62610.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
რამდენჯერ უთქვამს პოპინას, ეს კვიპაროსები უნდა მოვაჭრევინო, არ ვარგა, სევდის ხეებიაო, მაგრამ მისი ლაპარაკი ყოველთვის ლაპარაკად რჩებოდა.
Popina had repeatedly said that they ought to be cut down: they were useless, trees of mourning, but her threats remained mere words.
62611.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ვინმეს მართლა რომ აეღო ცული კვიპაროსების მოსაჭრელად, პირველი პოპინა ჩაუვარდებოდა ფეხებში, არ დაანებებდა.
If anyone had taken an axe to the cypresses, Popina would have been the first to fall at their feet and stop them.
62612.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
პოპინას იმ აშოლტილი და გალურსული ხეებისაც ეშინოდა, მათში ჩასახლებული სულისა სწამდა.
Popina was afraid of these tall, slender, pointed trees and believed that they housed souls.
62613.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
დარწმუნებული იყო, ცულის პირველსავე შემოკვრაზე საზარელ ურჩხულებად იქცეოდნენ, ცაში აფრინდებოდნენ და იქიდან დაატეხდნენ რისხვას მათ შემწუხებელსა და შეურაცხმყოფელს.
She was sure they would become terrible dragons at the first blow of an axe, then fly to heaven and wreak vengeance on anyone who hurt and insulted them.
62614.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
„კარგებო, ლამაზებო, ღმერთებო!“ - ეფერებოდა, ებოდიშებოდა პოპინა კვიპაროსებს.
"Good, beautiful gods!" she lovingly and apologetically called the cypresses.
62615.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ცხელი, ორთქლიანი სისხლით რწყავდა მათ ქერცლიან წვივებს.
She was watering their scaly limbs with hot steaming blood.
62616.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ლოცვა-ვედრებით უვლიდა ირგვლივ, სანამ თავწაგლეჯილი ქათამი გახვრეტილი ბუშტივით ჩაეჩუტებოდა ხელებში.
She was walking round them with prayers and pleas until the chicken whose head she had torn off deflated in her hands like a burst balloon.
62617.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ხეები დუმდნენ, ყურადღებას არ აქცევდნენ მათ ფეხებთან მოფუსფუსე დედაკაცს და მარადიული, განუკურნელი სევდის ძეგლებივით აწოწილიყვნენ ცაში.
The trees were silent, ignoring the woman fussing round their feet as they towered heavenwards, eternal monuments to incurable sadness.
62618.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
არასოდეს გახარებია პოპინას ასე ტომრის ჟღრიალის გაგონება, უცებ დამშვიდდა, თითქოს მთელი დღე ამ ხმას ელოდებოდა.
Popina had never been so glad to hear the jingling sack, she calmed down straight away as if she had been waiting all day for that sound.
62619.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ეს მისი შვილის ხმა იყო, მისკენ მომავალი, და მალე, ერთი წუთის შემდეგ ყველანი ერთად იქნებოდნენ.
It was the sound of her son coming back to her, and soon, in a minute, they would all be together.
62620.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
პოპინასაც მხოლოდ ეს უნდოდა, ყველანი ერთად ყოფილიყვნენ.
All Popina wanted was for them all to be together.
წინა შემდეგი