მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
62561.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მთელი ძალით მოქაჩულმა თოკმა ბედია ადგილზე ციბრუტივით დააბზრიალა, წააქცია და კარგა მანძილზე გაითრია, სანამ მთლად არ შემოეხსნა.
He tugged the rope with all his strength and it spun Bedia round and round like a top, threw him to the ground and dragged him along for some distance until it was free of his body.
62562.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სილაში პირქვე წამხობილი ბედია ნიჟარიდან გამომძვრალ ლოკოკინას ჰგავდა, ერთდროულად უმწეოც იყო და ამაზრზენიც.
Bedia, flung face-down on the sand, looked like a snail pulled out of its shell, both helpless and loathsome.
62563.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
წლობით შემოუხსნელ თოკის გორგალს მისი სხეული ერთიანად დაეწყლულებინა, ლაქებივით აქა-იქღა შერჩენოდა ცოცხალი, ავადმყოფურად თეთრი კანი, გეგონებოდათ, ნაგვის ბორცვისთვის ვიღაცას წყალში გახსნილი კირი მიუსხიაო.
The coil of rope that he had worn constantly for years had covered his whole body in ulcerating sores, leaving only here and there patches of live, sickly white skin, like quicklime dissolved in water and thrown onto a rubbish tip.
62564.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
კუსა კი გარბოდა, მობოშებულ თოკს გზადაგზა ბოჭავდა და შიშისაგან გაუფერულებული თვალები ფარნაოზის ზურგისთვის ჭანგებივით ჩაესო.
Popeye kept running, picking up the slack loops of rope as he went, his eyes colourless with fear, fixed like claws on Parnaoz's back.
62565.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მერე ორივენი სილაში გორავდნენ.
Soon both were rolling in the sand.
62566.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
კუსა ცდილობდა, თოკი შემოეხვია ფარნაოზისთვის, მაგრამ ვერ ახერხებდა, ფარნაოზი მასზე ღონიერი იყო.
Popeye tried to wrap the rope round Parnaoz, but couldn't, for Parnaoz was stronger than him.
62567.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
კუსას შიში აძლევდა ძალასა და გამბედაობას, ფარნაოზი კი ვერ მიმხვდარიყო, რა ხდებოდა, რატომ ეხვეოდა და რატომ კოცნიდა ასე გაშმაგებით ბალღივით აზლუქუნებული კუსა.
Fear gave Popeye strength and daring, while Parnaoz couldn't understand what was happening, why a sobbing Popeye was embracing and kissing him like a demented child.
62568.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
კუსა კი მართლა კოცნიდა ფარნაოზს სახეში, კისერში, მხრებზე, სადაც მიწვდებოდა და თანდათან ორივენი იხლართებოდნენ ბედიას დამპალ თოკში.
Popeye was actually kissing Parnaoz's face, neck and shoulders, whatever he could reach, and they were both gradually getting entangled in Bedia's rotting rope.
62569.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
„შენი გულისთვის, სულელო, შენი გულისთვისო“, - ლუღლუღებდა კუსა და ცრემლში აზელილ სილას აფურთხებდა.
"It's for your own good, you fool, for your own good", Popeye mumbled, spitting onto the sand kneaded with his tears.
62570.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
უცებ ყველაფერი ისევე მოულოდნელად ჩაწყნარდა, როგორც აბობოქრდა.
Everything calmed down as suddenly as it had flared up.
62571.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მოსახდენი მომხდარიყო; გაქცევას აზრი აღარ ჰქონდა.
What had to happen had happened: there was now no point running away.
62572.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ეს ორივემ ერთდროულად იგრძნო და ახლა სილაში წამომჯდარიყვნენ, მძიმედ სუნთქავდნენ და ერთმანეთს შესცქეროდნენ თვალებში.
Both of them realised this at the same time; they now sat up on the sand, breathing heavily and staring one another in the eye.
62573.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ხელისგულებზე დაყრდნობილი კუსა უკან-უკან გაჩოჩდა, თოკში გაბლანდული ფეხები გაითავისუფლა, მერე ერთბაშად წამოდგა, გატრიალდა და ქალაქისკენ წავიდა.
Popeye crawled back on all fours, freed his entangled feet from the rope, then quickly stood up, span round and headed back to the city.
62574.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ფარნაოზი დიდხანს უყურებდა მიმავალ კუსას, გადათეთრებულ სილაზე თხუნელას სოროს მსგავს ნაფეხურებს რომ ტოვებდა.
Parnaoz watched Popeye's departure for a long time: he left footprints like a mole's holes in the whitened sand.
62575.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
შვილი უნდა მოგიკლა, პოპინა, შვილი... ერთხელ თქვენც მაპატიეთ! - ფიქრობდა ფარნაოზი.
"I should have killed your son, Popina, your son… Forgive me for that one thing!" thought Parnaoz.
62576.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ღრმად იყო დარწმუნებული, მართლა რომ მოკლავდა კუსას.
He was deeply convinced he really would kill Popeye.
62577.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
წამოდგებოდა თუ არა, მის ნაფეხურებს გაჰყვებოდა, გადათეთრებულ სილას თხუნელების სოროებივით რომ აჩნდნენ, და სადაც მიეწეოდა, იქვე გაუჩეჩქვავდა თავს.
He would get up, would follow his footprints, which showed in the whitened sands like a mole’s holes, and dash his brains out wherever he caught up with him.
62578.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ზურგს უკან დარიაჩანგის ბაღი იყო, არა, ნაბაღარი, და ამაშიც ღრმად იყო ფარნაოზი დარწმუნებული. თუმცა იქითკენ ერთხელაც არ გაუხედავს.
Dariachangi's garden, or where the garden used to be, was behind him: he was sure of that even though he never once looked in that direction.
62579.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ახლაც ესიკვდილებოდა თავის მიბრუნება, რათა კიდევ გაეხანგრძლივებინა იმედის ნატამალი, უნდილად რომ ლიცლიცებდა მის გალახულ სულში.
He would rather die than turn his head so as to perpetuate the tiny drop of hope that still flickered weakly in his battered soul.
62580.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ფარნაოზი მართლა შვილმკვდარ მამასავით იჯდა სილაში, პირქუში და საცოდავი.
Parnaoz sat down on the sand, as forlorn and pitiful as a father who has lost a son.
წინა შემდეგი