მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
62581.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მან უკვე იცოდა, შვილი მოჰკვდომოდა, მაგრამ თავს არ უტყდებოდა, არ ჩქარობდა მკვდარი შვილის ხილვას, ან რა პირით უნდა ხლებოდა?
He knew that his son had died, but wouldn't admit it, was in no hurry to see his dead son, not knowing how to face him.
62582.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
განა უფლება კი ჰქონდა, ჩაემუხლა მის გათოშილ ცხედართან? არა, რა თქმა უნდა, არა.
Did he have the right to kneel down by his cold corpse? No, of course he didn't.
62583.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
აი, მომაკვდავისთვის რომ მიესწრო, რამე ეღონა, წყალი მაინც შეესხა...
If he'd been in time for the death bed, he might have done something, he could have poured him some water…
62584.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მკვდარი იმას ეკუთვნის, ვის ხელშიაც დალევს სულს.
The dead belong to the person in whose arms they give up the ghost.
62585.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ფარნაოზი კი კუსამ გააჩერა, გველივით მონუსხა, შხამიანი კოცნით გააბრუა და საგზალიც მოპარა.
But Popeye had stopped Parnaoz, had bewitched him like a snake, had intoxicated him with venomous kisses and stolen his provisions for the journey.
62586.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მართლაც როგორღა უნდა ევლო ფარნაოზს ასე, აღარაფერი აღარ გააჩნდა.
How could Parnaoz continue his journey now that he had nothing left?
62587.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
კუსა შორს ვერ წავიდოდა, მისი ყველა ნაფეხური მართლა სოროდ რომ ქცეულიყო, მაინც იპოვიდა, მაგრამ იქნებ კუსასაც ეს უნდოდა?
Popeye couldn't get far, his every footstep had turned into a real mole's hole, he would be found: but perhaps that was what Popeye wanted?
62588.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
რომელ კარზედაც არ უნდა მიეკაკუნებინა ფარნაოზს, წყლის ნაცვლად შხამს მიაწვდიდნენ, ნაცარს შეაყრიდნენ თვალებში, ძაღლებს მიუქსევდნენ და ბავშვებს დაანახვებდნენ.
Whatever door Parnaoz knocked at, he would be offered poison instead of water, he would have ash thrown in his eyes, dogs would be set on him and he would be pointed out to children.
62589.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
აგე, იმ კაცმა საკუთარი დისშვილი მოკლაო.
"Look, this man killed his own nephew!"
62590.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
სასწაულის სიდიადემ ხალხი გააოგნა.
The extent of the wonder stunned the people.
62591.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
დარიაჩანგის ბაღი მართლა გამქრალიყო.
Dariachangi's garden really had vanished.
62592.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მოტიტვლებულ მიწაზე ფოთოლშემჭკნარი, დალეწილი ტოტებიღა ეყარა, ტოტები და გაჩეჩქვილი ვაშლი, თითქოს ეს წუთია ამ ადგილზე ღორების კოლტს გადაუვლიაო.
The bare earth was covered with shattered branches and withered leaves, branches with crushed apples, as if a herd of pigs had passed over the area.
62593.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
დუმილსა და სიცარიელეს უარესად ამძაფრებდა ზღვა, უფრო სწორედ ზღვის ის ნაწილი, რომელსაც ადრე დარიაჩანგის ბაღი ეფარებოდა.
The sea, or the part of the sea once shaded by Dariachangi's garden, intensified the silence and emptiness.
62594.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
პირველად გამოჩენილი და პირველად დანახული, თვალშისაცემად ტიტველი იყო, ძალით გატიტვლებული და ამიტომაც ამაზრზენი.
It appeared and became visible for the first time, strikingly bare, forcibly stripped and therefore repulsive.
62595.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ხალხი ისე დაიშალა, ბალახი არ გაფაჩუნებულა, ფუტკარს არ გადაუზუზუნია.
The crowd dispersed; no grass rustled, no bees buzzed.
62596.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
დარიაჩანგის ბაღი ფუტკრებიანად, პეპლებიანად, ჩიტებიანად გამქრალიყო, უკვალოდ და სამუდამოდ.
Bees, butterflies, birds and all, Dariachangi's garden had vanished, without trace and forever.
62597.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ყველას ისეთი გრძნობა ჰქონდა, თითქოს ვიღაცას დაეტუქსა, თითქოს პირადად მას დამუქრებოდა ვიღაცა და მხოლოდ და მხოლოდ მის დასაშინებლად, ამოდენა, ამხნის ბაღი, სანთლის ალივით, სულის ერთი შებერვით გაექრო.
Everyone felt they were being chastised, personally threatened by someone who had extinguished this enormous, timeless garden, like a candle flame, with one breath, with the sole purpose of terrifying them.
62598.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მოჩვენებას ჰგავდა, ტიტველი და თმა-წვერგაჩეჩილი.
He was like a phantom, naked, his hair and beard dishevelled.
62599.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
მობორძიკობდა და ქალივით ტიროდა: ზღვა დამეკარგა, სადმე ხომ არ შეგხვედრიათო.
He stumbled all the time and wept like a woman: "I've lost the sea, have you seen it anywhere?"
62600.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VI
ვიღაცამ დაბურდული თოკი აიღო და კი არ მიაწოდა, მიუგდო, თითქოს გვამს ძონძები წააფარაო.
Someone picked up the tangled rope and, rather than hand it, flung it at him as if throwing rags over a corpse.
წინა შემდეგი