მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
62721.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ანდა თავისთვის შრომობს, მომავალზე ფიქრობს, ერთ მშვენიერ დღეზე, როცა თვითონაც ჩაიცვამს ახალ წაღებსა და პერანგს.
Or he's working for himself, thinking of the future, when one fine day he'll put on new boots and a new shirt.
62722.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ფარნაოზის დილანდელი სირბილი კი უაზრო და უმიზნო ლტოლვა იყო.
But Parnaoz's running about in the morning was just senseless, aimless fleeing.
62723.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
მზის დაბნელებით დაფეთებული პირუტყვის გაშმაგება იყო და მეტი არაფერი, არაფრის გამო, სისულელის გამო, რადგან მოსახდენი მაინც მოხდებოდა.
It was no more than the crazed state of cattle panicked by an eclipse of the sun: it was for nothing, out of stupidity, for what was happening had to happen.
62724.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
აკი მოხდა კიდეც, ყველას თავისი ბუზანკალი მიარბენინებდა და იმიტომ.
It had happened, too: everyone had their own horseflies that made them run.
62725.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
უმრავლესობას სასწაულის სიდიადე, დაუჯერებელი სანახაობა იზიდავდა; ბევრი იმიტომ მირბოდა, სხვები რომ მირბოდნენ.
Most people were drawn by the extent of the wonder, by an incredible spectacle; many ran because others were running.
62726.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
სამაგიეროდ შედეგი ყველასათვის ერთნაირი აღმოჩნდა: დანაშაულის გრძნობა, განუწყვეტელი მოლოდინი სასჯელისა.
But the outcome was the same for everyone: a feeling of criminality, an endless wait for punishment.
62727.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
სიძულვილი იმ წამიერი თავაშვებულობისა, მოუშორებელ ლაქასავით, მუწუკივით რომ გასჩენოდა მარადიულ მორჩილებას.
Hatred of this momentary loss of control, an indelible stain arising like a boil on their eternal obedience.
62728.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ახლა ისინიც თავს გაბითურებულად თვლიდნენ, ვიღაცის ფეხის ამყოლებად.
Now they considered themselves dupes for following the sound of someone else's footsteps.
62729.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
თვითონვე ჩაქოლავდნენ, თვითონვე გაუსწორდებოდნენ იმ ვიღაცას, თუკი ამის საშუალება მიეცემოდათ.
They would themselves stone to death and take revenge on that someone if they had a chance.
62730.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ფარნაოზი მზად იყო, ყველაფერი თვითონ დაებრალებინა.
Parnaoz was willing to take the blame for everything.
62731.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
დილით, როცა დარიაჩანგის ბაღისკენ მირბოდა, ეგონა ამოდენა ხალხი მას მოყვებოდა, მის უბედურებას იზიარებდა.
That morning, when he had run towards Dariachangi's garden, he thought that so many people followed him because they sympathized with his misfortune.
62732.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
უკითხავად, უანგაროდ თავაზობდა დახმარებას.
They were offering him unquestioning, selfless support.
62733.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
სიამაყით გული ებერებოდა, ხალხის თანაგრძნობა ფრთებს ასხამდა.
His heart swelled with pride: people's sympathy gave him wings.
62734.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
სანამ კუსა თოკს გამოსდებდა, ერთი წამითაც არ დაეჭვებულა, სიგიჟე და სისულელე რომ იყო მისი ლტოლვის საბაბი.
Until Popeye put a rope around him, he didn't suspect for a moment that his pretext for flight was madness and stupidity.
62735.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
პირწავარდნილი თავხედობა რომ იყო მისი დროშა, გაწბილების შუბით დაფლეთილი, ავადმყოფური სიზმრებითა და ჩვენებებით გაბინძურებული.
That his banner was sheer insolence, ripped up by the javelin of dismay, polluted by sick dreams and hallucinations.
62736.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ვინ იცოდა, ან გინდაც სცოდნოდა, ვის რაში აინტერესებდა ორი ტიტლიკანა ბავშვის აჩრდილი.
Who knew or wanted to know, why should they be interested in the spectres of two naked children?
62737.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ორი მუმია, გამოურწყველი სევდითა და სინანულით დაბალზამებული, სიჯიუტის, სიბრიყვისა და შეურიგებლობის არტახებში გახვეული.
Two mummies preserved in permanent sadness and regret, shrouded in stubborn stupidity and obstinacy.
62738.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ან ფარნაოზს რაში სჭირდებოდა ისინი? რომელ დღისთვის ინახავდა? რისი იმედით? იქნებ გამორჩენის იმედით?
What did Parnaoz need them for? What rainy day was he saving them for? What did he hope for? For a profit?
62739.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
იმ მენავესავით, ხელობად რომ გაუხდია დამხრჩვლებით ვაჭრობა, სილაში რომ მალავს წყალქვეშა ლოდებზე დასახიჩრებულსა და თევზებისგან სანახევროდ შეჭმულ გვამს.
Like a boatman trading in drowned bodies hidden underwater in the sand, mutilated by the rocks and half-eaten by fish.
62740.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
სანამ ჭირისუფლები მოაგნებენ, გამოიცნობენ და შეისყიდიან.
Until the grieving kinsfolk find them, recognize them and buy them back.