მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
62981.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ოღონდ ფარნაოზი არ სცნობოდა, საერთოდ არ ჰყოლოდა ბიძა, ქვისტვინა და ქვისხელება.
He wished he didn't know Parnaoz, that he didn't have an uncle with stone brains and stone hands.
62982.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
და, მართლაც, რაღა მაინცდამაინც ფარნაოზი უნდა ყოფილიყო, მაინცდამაინც დედამისის ძმა, თუ ეს უსამართლო ქვეყანა მაინცდამაინც კუსას არ ედგა კრიჭაში.
If Parnaoz had to exist, why did he have to be his mother's brother, unless this unjust world was against Popeye?
62983.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
„ვკვდები, არ მომეკაროო, სიკვდილი მაინც მაცალეთ ჩემს ნებაზეო“ - კუთავდა, კვნესოდა, ოხრავდა კუსა.
"I'm dying, don't come near me, at least let me die the way I want", Popeye moaned, groaned and lamented.
62984.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
თითქოს მართლა კვდებოდა, არა, უკვე მომკვდარიყო და გემბანისხელა საწოლში, როგორც საგვარეულო სამარხში, თავის მკვრადშობილ შთამომავლობასთან ერთად დაემარხათ.
As if he were really dying, or were already dead and was to be buried in the deck-sized bed, as if it were a family tomb, together with his still-born progeny.
62985.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
სინამდვილეში კუსა იბადებოდა, ხელმეორედ იბადებოდა, ოღონდ, სულელი და მხდალი დედაკაცის საშოდან კი არა, საკუთარი გონებიდან, გამობრძმედილი, ჭირნახული, ჭკუანასწავლი და დაბრძენებული.
In fact, Popeye was being reborn, this time not from a silly, timid woman’s womb, but from his own mind, tempered, experienced, well taught and made wise.
62986.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
დაბადებაც მტკივნეული იყო, იმდენად მტკივნეული, სიკვდილში აერია.
This rebirth was painful, so painful that he confused it with death.
62987.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ერთი წუთით ლამის დაჰყარა კიდეც ფარ-ხმალი, მაგრამ კედელმა გადაარჩინა, უფრო სწორად, კედლის ბზარში შეყუჟულმა ჭრიჭინამ.
And for a moment he was about to throw down his weapons, but the wall saved him, or rather a cricket in a crack in the wall.
62988.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
კუსამ შემთხვევით დაინახა იგი, შემთხვევით დაუკავშირა ერთმანეთს გულისგამაწვრილებელი, ქვეყნის ამკლები ხმა და ეს პატარა მწერი, რტოსშერჩენილ ქლიავივით შავი და დამჭკნარი.
Popeye happened to see it and connect this little insect, as black as a plum withered on the branch, with the vexing sound that devastated the world.
62989.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ჭრიჭინამაც იგრძნო უცხო თვალი და ნირწამხდარი ჩაჩუმდა.
The cricket sensed a stranger's eye and fell into a despondent silence.
62990.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
მოულოდნელად ჩამოვარდნილმა დუმილმა კუსას გონება გამოუკეთა.
The unexpected silence healed Popeye's mind.
62991.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
გაოფლილი და სახსრებდალეწილი, ახლა მშვიდად იწვა და იღიმებოდა.
Drenched in sweat, drained of strength, he now lay quietly and smiled.
62992.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
თითქოს აღთქმულ ქვეყნამდე მიეღწია, რომლისკენაც დღედაღამე მიისწრაფოდა რწმენისა და შიშის ამარა.
As if he had reached the promised land which he had been longing for day and night, aided only by faith and fear.
62993.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
კუსას ბავშვობიდან ეშინოდა ჭრიჭინების, ისინი რატომღაც იმქვეყნიურ ხმებად ჰყავდა წარმოდგენილი.
Ever since he was a child Popeye had been afraid of crickets, for some reason he imagined the sounds they made were otherworldly.
62994.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ზაფხულობით, ხვატისგან დამსკდარი მიწის ნასვრეტებიდან ამოდიოდნენ და გაუთავებლად, განურჩევლად წყევლიდნენ და აგინებდნენ ცოცხლებს.
In summer they seemed to break through cracks that the heat made in the ground and then endlessly, indiscriminately cursed and swore at the living.
62995.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
მზედაკრული გვამის სუნივით უხილავნი და შემაწუხებელნი.
They were invisible and as troublesome as the smell of a corpse left out in the sun.
62996.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
კუსას აქამდე არ ენახა ჭრიჭინა და შეიძლება ამიტომაც გასჩენოდა ამგვარი წარმოდგენა.
Popeye had never yet seen a cricket, which may be why he had such an image of them.
62997.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ახლა იწვა და იღიმებოდა, გამოცანის სიმარტივით შემცბარი და აღფრთოვანებული.
Now he lay there smiling, astounded and ecstatic because the problem was so simple.
62998.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
„აი, თურმე როგორი ყოფილაო“, - ფიქრობდა იგი და უკვე პირველი დასკვნებიც გამოჰქონდა საკუთარი აღმოჩენიდან.
"Oh, so that's how it is", he thought, drawing his first conclusions from his discovery.
62999.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
„ხე, ხე“, - იცინოდა კუსა, - „ეგ რომ ჩანდეს, ვინ გააჭაჭანებდა აქამდეო“.
"Ha, ha", he laughed, "If that creature were visible, nobody'd let it anywhere near them".
63000.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
„კაცს იმისი ეშინია და იმას უწევს ანგარიშს, რისი დანახვაც არ შეუძლიაო; დიდ ძროხას ყველა დანით დასდევს უკანო„.
"Men are afraid of and settle scores with what they can't even see; anyone will take a knife to a big cow".
წინა შემდეგი