მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
63121.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ახლა საწოლში გალეული, გაჩხინკული მოხუცი იჯდა და ფარნაოზმა მამის წვრილსა და მობოშებულ კისერს რომ დახედა, ცრემლი ყელში მოებჯინა.
An emaciated, desiccated old man was now sitting up in bed, and when Parnaoz saw his father's thin slack neck, he felt tears welling up.
63122.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
უხეირომ შვილს გაუღიმა, თუმცა კარგად ჯერ კიდევ ვერ გამორკვეულიყო საქარგავიდან.
Ukheiro smiled at his son, although he was still absorbed in his embroidery.
63123.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
- შენს ჩამოსვლამდე დავამთავრებ კიდეც, მერე დავსხდეთ და ერთად წავიკითხოთო - თქვა უხეირომ.
"By the time you get back I'll have finished it, and then we'll sit down and read it together", said Ukheiro.
63124.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ფარნაოზმა ტახტთან დაიჩოქა და მამის ხელს მისწვდა საკოცნელად.
Parnaoz kneeled down by the bed and lifted his father's hand so he could kiss it.
63125.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
უხეირომ ერთი კი სცადა, ჩვეულებისამებრ მოეღუშა სახე, მაგრამ რატომღაც მასაც ცრემლი მოერია.
Ukheiro made an attempt to frown as usual, but for some reason he too was on the verge of tears.
63126.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
არც დაუმალავს, ყველას დასანახად ამოიწმინდა განუწყვეტელი ქარგვისაგან ჩაწითლებული და გაგალებული თვალები.
He didn't hide them, but openly wiped his reddened eyes, weakened by constant embroidery.
63127.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
- ღვინო მოგვიტანე, პოპინა, - გასძახა უხეირომ ქალიშვილს და ისევ საქარგავს მიუბრუნდა.
"Bring us some wine, Popina", Ukheiro called to his daughter, and went back to his embroidery.
63128.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ფარნაოზი კიდევ დიდხანს დასცქეროდა მამის გამხდარ თითებს, უზარმაზარი ჭიანჭველებივით რომ დაფუსფუსებდნენ აფრისხელა ტილოზე.
Parnaoz went on for some time watching his father's withered fingers bustling like gigantic ants over the sail-sized canvas.
63129.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
პოპინას ღვინის ხელადა ბალღივით მიეხუტებინა და უხმოდ ტიროდა.
Popina clutched the jug of wine like a baby and wept silently.
63130.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ფარნაოზი ისეთი გრძნობით გამოვიდა მამის ოთახიდან, თითქოს ვერასოდეს ვეღარ იხილავდა ამ უცნაურსა და უბედურ კაცს.
When Parnaoz left his father's room he felt that he would never again be able to see this extraordinary and unfortunate man.
63131.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
მთელი არსებით, წლების მანძილზე, ჯიუტად, თავგანწირულად ცდილობდა, არ გასტყდომოდა და არ შეგუებოდა თავის უბედურებას.
His whole being, over the years, had been persistently devoted to a self-sacrificing effort not to break down, not to accept his misfortune.
63132.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი VII
ასედაც მოხდა: ფარნაოზს უხეირო აღარ უნახავს.
And so Parnaoz never saw Ukheiro again.
63133.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ფარნაოზი კაცის შეყვირებამ გამოარკვია.
A man's shouting brought Parnaoz to his senses.
63134.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ეს ხმა დიდხანს ესმოდა, მაგრამ ყურადღებას არ აქცევდა, იგერიებდა, უსხლტებოდა, როგორც მდინარის ფსკერზე გაშოტილი გვამი მის ამოსათრევად ჩამოშვებულ ჭანგს.
He'd heard the voice for some time, but paid it no attention, fending it off, slipping away from it, as a corpse lying at the bottom of a river slips off the hook dropped to drag it out.
63135.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
მაგრამ ხმაც ჯიუტი იყო, დაუნდობელი, და თუ ჯერჯერობით ვერ ახერხებდა მართლა ჭანგივით წამოსდებოდა გამოთიშულ გონებას, შეღწევით უკვე შეეღწია შიგ.
But the voice persisted relentlessly and, although it hadn't yet hooked onto the switched-off mind, it still broke through.
63136.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
„მკვდარი ვარ და ცუგა დამყმუის თავზეო“ - ფიქრობდა გამოფხიზლების გზაზე შემდგარი ფარნაოზი.
"I'm dead and Tsuga is howling over my body", Parnaoz thought as he slowly regained consciousness.
63137.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ხოლო როცა საბოლოოდ გამოფხიზლდა, აღარაფერი აღარ ახსოვდა, არც შემაწუხებელი ხმა და არც სულელური ფიქრი.
But once he was fully awake he couldn't remember anything, neither the disturbing voice nor his stupid thought.
63138.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
დაძაბული, სულისშემხუთველი დუმილი გამეფებულიყო ირგვლივ.
A tense, suffocating silence reigned all round.
63139.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ბნელში იწვა. მთელი სხეული უბჟუოდა.
He was lying in the dark. His whole body ached.
63140.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
სახსრები სტკიოდა და სისუსტისგან თავბრუ ესხმოდა, თითქოს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ პირველად გამოსულიყო სუფთა ჰაერზე.
His limbs hurt and he was dizzy with weakness, as if he had come into the open air for the first time after a long illness.
წინა შემდეგი