მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
63701.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ყველაფერი ისე სიამოვნებდა, ისე ალაღებდა და აბედნიერებდა, ხმის ამოღებაც ვერ გაებედა.
Everything pleased him, made him feel so carefree and happy that he dared not utter a word.
63702.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
გრძნობდა, ხმას ვერ დაიმორჩილებდა და, გაზაფხულით აფორიაქებული ტყიურივით, ერთ გაბმულ ბგერას ამოუშვებდა.
He sensed that his voice would not obey him and, like a forest dweller excited by spring, he emitted just one continuous sound.
63703.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ფარნაოზი ბედნიერი იყო, მაგრამ ამ ბედნიერებას ვერავის გაუზიარებდა, ვერავის მოახვევდა თავზე.
He was happy, but did not share his happiness with anybody, and couldn't force it on anybody.
63704.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
რადგან ის სხეულისმიერი ბედნიერება იყო, აღდგენილი სიცოცხლის ზეიმი, რომელიც ერთი არსების ფარგლებს არ სცილდებოდა.
Because this was a happiness of the body, the jubilation of life restored which couldn't cross the boundaries of one being.
63705.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
არც გადამდები იყო და არც გამრავლების უნარი ჰქონდა.
It was not infectious and it could not multiply.
63706.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ფარნაოზს კი განუწყვეტლივ ეღიმებოდა და მლაშე ქარით დახეთქილი ტუჩებიც სასიამოვნოდ სტკიოდა.
But Parnaoz was smiling constantly and his lips, cracked by the salty wind, were pleasantly sore.
63707.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ეს ღიმილიც გვალვაგამოვლილი, დაკრუნჩხული, მაგრამ მაინც გადარჩენილი ფესვის გაშლას უფრო ჰგავდა უცაბედად დანესტიანებულ მიწაში.
This smile was more like the spreading of roots that had survived a crippling drought and now found themselves suddenly in well-watered soil.
63708.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
თვითონ ფარნაოზმა არც კი იცოდა, თუ იღიმებოდა.
Parnaoz was not aware that he was smiling.
63709.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
მენიჩბეები თვალებით ანიშნებდნენ ერთმანეთს მოღიმარი ფარნაოზისკენ.
The oarsmen used their eyes to point to the smiling Parnaoz.
63710.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ისე ფრთხილად უსვამდნენ ნიჩბებს, თითქოს ნავის კიდეზე ჩამომჯდარი ჩიტის დაფრთხობისა ეშინიათო.
They took care dipping their oars, as if they were afraid of scaring off a bird that had perched on the edge of the ship.
63711.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ასე იღიმებოდა ფარნაოზი მაშინაც, როცა მის გვერდით მჯდომმა მენიჩბემ ხელი გაიშვირა და თქვა: აგე, აფრასიონის კუნძულებიო.
Parnaoz was smiling like this when the oarsman sitting next to him stuck out his arm and said, "Over there, Absyrtus's islands".
63712.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ამ ხნის განმავლობაში ხომალდზე არავის დაულაპარაკია ქართულად და ფარნაოზი უნებურად შეკრთა.
So far nobody on board had spoken Georgian and Parnaoz couldn't help being startled.
63713.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
არა, არ მოჩვენებია, მის გვერდით მჯდომმა მენიჩბემ ნამდვილად ქართულად თქვა: აგე, აფრასიონის კუნძულებიო.
No, it wasn't an illusion: the oarsman sitting next to him really did say in Georgian, "Over there, Absyrtus's islands".
63714.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
ფარნაოზმა მენიჩბის გაშვერილ ხელს თვალი გააყოლა და შორს ვიწრო, მეწამული ზოლი დაინახა.
Parnaoz's gaze followed the oarsman's extended arm and he saw far away a narrow scarlet strip of dry land.
63715.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
- აფრასიონის კუნძულები! - გაიმეორა თვითონაც.
"Absyrtus's islands!" he too repeated.
63716.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
უცებ გული ისე აუჩქროლდა, თითქოს ხალხის წინაშე სიტყვის თქმა ჰქონდა დავალებული.
Suddenly his heart started racing, as if he were obliged to make a speech to the people.
63717.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
აქედან უკვე მათი ზღვა იწყებოდა, უფრო სწორედ, აქ, ამ კუნძულებზე მთავრდებოდა მათი წინაპრების ბობოქარი გზა.
From this point, their sea began, or rather at those islands, their ancestors' stormy path ended.
63718.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
აქამდე უწევდა მათი სისხლის ანარეკლი და მომაკვდინებელი ვნების სიმხურვალე.
This was as far as the heat of their death-dealing passions, reflected in blood, had taken them.
63719.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
- ეს მიწა აფრასიონის სისხლმა გააწითლა ასე, რადგან ღალატით მოკლეს, - თქვა მენიჩბემ, ცხვირი ხმაურით შეიხოცა მკლავზე.
"It was Absyrtus's blood that made that land so red, because he was killed by treachery", said the oarsman, noisily wiping his nose on his sleeve.
63720.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი I
გააგრძელა: ვენაცვალე იმის გამჩენს, სხვა რომ არაფერი ჰქონდა, მკვლელს საკუთარი სისხლი შეასხა სახეშიო.
He went on: "All glory to the man that fathered him: he splashed his own blood in his enemy's face when he had no weapon left".
წინა შემდეგი