მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
64661.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
„ტყუილუბრალოდ გავისარჯეთ, ძმაოო“, - თქვა ნირწამხდარმა და ხელისგულით მიწა მოასწორა.
"We've wasted all that effort, brother", he said, despondently, and levelled the earth with his hand.
64662.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
არც აქ ჯდომას ჰქონდა აზრი, მაგრამ ისე დაღლილიყო, ენით აუწერელ ნეტარებას გვრიდა სამარის სიგრილეში ჯდომა.
There was no point sitting there, but he was so tired that sitting in the cool grave brought him ineffable bliss.
64663.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ფარნაოზმა თავი ასწია და ცა დაინახა.
Parnaoz lifted his head and saw the sky.
64664.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
„დედალუს, დედალუს!“ - დაუძახა ცას და მერე ჩუმად, გუნებაში გააგრძელა: ერთი, თუ ძმა ხარ, მეც მასწავლე, როგორ ამოვფრინდე აქედანო.
"Daedalus, Daedalus!" he shouted to the sky and then continued silently, to himself, "If you're my brother, just teach me to fly, how to fly out of here".
64665.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
მართლა გაუჭირდა საფლავიდან ამოსვლა. ფხვიერ ბორცვს ხელი არ ეკიდებოდა.
He was finding it hard to get out of the grave. He couldn't get a grip on the crumbly soil.
64666.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
უაზრო სირბილისა და შრომისაგან მთელი სხეული მოსავათებოდა.
His whole body was worn out by this futile running and labour.
64667.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ბოლოს, როგორც იქნა, მაინც ამოფოფხდა.
Finally, he somehow clambered out.
64668.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
იქვე საფლავის კიდეზე ჩამოჯდა და თან ფეხებით მიწას უკანვე ყრიდა.
He sat on the edge of the grave and shovelled the earth back with his feet.
64669.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
უცებ იასამნის ბუჩქებიდან ჩიტმა დაუსტვინა.
Suddenly a bird perched in the lilac bushes and whistled.
64670.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ფარნაოზი ისე დაიძაბა, თითქოს წარმოუდგენელი იყო აქ, სასაფლაოზე, იასამნის ბუჩქში ჩიტი მჯდარიყო და ესტვინა.
Parnaoz became alert, as if it was unimaginable for a bird to perch and whistle in a lilac bush here in the cemetery.
64671.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ფარნაოზს ჩიტის დანახვა მოუნდა და კისერი დაიგრძელა, მაგრამ ჩიტი ვერ დაინახა, სტვენა კი ესმოდა.
Parnaoz stretched out his neck, trying to catch sight of the bird, but couldn't, although he could hear the whistling.
64672.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ხმელი, გამკვრივებული გორახი აიღო და ბუჩქებს ესროლა. ჩიტი გაჩუმდა, მაგრამ ცოტა ხნის მერე ისევ დაუსტვინა.
He picked up a hard dry clod and threw it into the bushes: the bird fell silent, but very soon began to whistle again.
64673.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
კაცის საქციელმა ჩიტი გააბრაზა თუ გაახალისა, ახლა მთელი ხმითა და გაბმულად, შეუსვენებლად უსტვენდა.
The human action had either annoyed or encouraged the bird, and now it whistled without stopping, at the top of its voice.
64674.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
„მწყევლისო“ - გაიფიქრა ფარნაოზმა.
"It's cursing me", thought Parnaoz.
64675.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
წვიმის შემდეგ კი ქვეყანა პირველყოფილი სიმშვენიერით ბრწყინავდა, კისკისებდა.
After the rain the world was shining, laughing in its primordial beauty.
64676.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
არც დაღლა ეტყობოდა, არც ასაკი, მზად იყო თავიდან გაემეორებინა ყველაფერი, გაეჩინა, შეექმნა, მოეკლა და დაენგრია.
It was showing neither tiredness nor age, ready to begin everything again, to give birth, to create, to kill and destroy.
64677.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ვინ იცის, სწორედ ახლა, ამ ერთ წუთში, ატალახებული მიწისა და მზის მცხუნვარე სხივების შეუღლებით, რამდენი, რამდენნაირი თესლი ღვივდებოდა.
Perhaps it was now, in this one minute, in the conjunction of muddy earth and baking sun, that so many different sorts of seeds sprouted.
64678.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
გამსკდარი ბოჭკოდან, პარკუჭიდან თუ კვერცხიდან რამდენი ყლორტი, ჭია და მწერი გამოდიოდა სამზეოზე.
So many shoots, worms and insects broke through fibres, cocoons and eggs to emerge in the sunlight.
64679.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ყველას ჰქონდა თავისი ადგილი, მკლავის გასაშლელი, საცოცავი, საბრუნავი, რადგან ამდენივე სტოვებდა სამზეოს, კვდებოდა, ილექებოდა, იხრწნებოდა.
Each had room to spread their limbs, to swim, to turn, because just as many were leaving the sunlight, dying, being washed up, rotting.
64680.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი III
ისევ თავის ადგილს იკავებდა სიკვდილ-სიცოცხლის წრეში.
They were taking their place in the cycle of death and life.
წინა შემდეგი