მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
65541.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ქალი წყალზე გადაიხარა, თოკის ბოლოს მისწვდა, კიჩოზე გამონასკვა და ნავი ნაპირისკენ გააცურა.
The woman bent down over the water, grabbed the end of the rope, knotted it to the stern and rowed towards the shore.
65542.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
თოკი, რომელიც ნავსა და გვამს აერთებდა, ისევ დაიჭიმა, წყლიდან ამოსხლტა, ვერცხლისფერი შხეფები შეიბერტყა და გაბრწყინდა.
The rope joining the boat to the corpse tautened again, slithered out of the water, sent slivery droplets everywhere and shone.
65543.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
დიდმა თევზმა აპრეხილი კუდით წყლის ზედაპირი ათიოდე მეტრზე გადახნა, თითქოს გუთანმა მიწაზე კვალი გაიტანაო, და ისევ წყალში გაუჩინარდა.
The upright tail of a big fish ploughed the water for about ten metres, like a plough making a furrow in the earth, and then vanished into the water.
65544.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ქალს თევზი არ დაუნახავს, თავჩაღუნული უსვამდა ნიჩაბს.
The woman didn't see the fish; her head bowed, she was working the oar.
65545.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ქალის შიშველ ფეხებთან ორი მუჭა წყალი აღმა-დაღმა დასრიალებდა, როგორც ბრტყელი, უხერხემლო და ცივსისხლიანი არსება.
Two puddles of water slid up and down at the woman's bare feet like a flat cold-blooded invertebrate.
65546.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ქალი არც ამას აქცევდა ყურადღებას, სხვა საფიქრალი ჰქონდა.
The woman ignored them, too; she had other things on her mind.
65547.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ცას შეშფოთებული ახედავდა ხოლმე, რადგან ყველაფერი დაღამებამდე უნდა მოესწრო.
She kept looking anxiously at the sky: she had to get everything done by nightfall.
65548.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
საკუთარი თვალით უნდა ენახა, როგორ ჩაიძირებოდა გვამი.
She had to see with her own eyes the corpse sink.
65549.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
როგორ დაბინავდებოდა, ახლა უკვე სამუდამოდ, იმ სახლის კედლებში, რომლისკენაც მთელი სიცოცხლე მიილტვოდა.
How it settle down, this time forever, in the walls of the house which it had striven to reach all its life.
65550.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
და, ალბათ, დიდი ხნის წინათ გადაბარგდებოდა იქ, მიწიერ ცოლს რომ არ გამოეჩინა ასეთი სიჯიუტე, ერთხელ მაინც რომ დაეთმო, ერთხელ მაინც რომ მობეზრებოდა მისი შეკავება.
And where, it might well have moved long ago, if its earthly wife had not shown such stubbornness and had never let herself give up restraining it.
65551.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
როგორც კი ნავის ძირი მიწას გაეხახუნა, ქალი გადახტა და მუხლებამდე წყალში გაიქცა.
As soon as the boat's bottom scraped the sea-bed, the woman leapt out and ran through the knee-deep water.
65552.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
დიდმა დრომ გაიარა, სანამ ნამდვილ მიწას მიაღწევდა, შესაფერ ლოდს შეარჩევდა და ნავამდე მიათრევდა.
It took a long time to reach proper ground, to choose a suitable rock and drag it back to the boat.
65553.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ისევ ზღვაში რომ გავიდა, მზე უკვე გადახრილიყო.
Then she went out to sea again. The sun was already setting.
65554.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ზღვის ზედაპირი თეთრად აქოჩრილიყო, ერთიანად აფუთფუთებულიყო, მოკლედ, როგორც მისი ქმარი იტყოდა ხოლმე, ზღვა გაფუჭებულიყო.
The sea's surface was flecked with white crests chasing each other: in a word, as her husband used to say, the sea had spoiled.
65555.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ნავი განუწყვეტლივ ირწეოდა.
The boat rocked all the time.
65556.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ბრტყელსა და გაფუყულ ლოდს ერთმანეთის გასწვრივ, თვალების მსგავსი, ორი ნავი ნასვრეტი გასჩენოდა.
The flat round stone turned out to have two black eye-like holes running diagonally to each other.
65557.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
გაქვავებულ მედუზას ჰგავდა, არა, ქვისგან გამოკვეთილ მედუზას.
It was like a fossil, or rather a stone carving of a jellyfish.
65558.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
ქალი გრძნობდა, როგორ იპყრობდა, ალენჩებდა და ადუნებდა მისი მომნუსხველი მზერა.
The woman sensed its bewitching gaze overcoming, stupefying and numbing her.
65559.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
დღემ ისე გაიარა, ხემსი არ ჩასვლია პირში, წყალი არ დაულევია, მკლავები დაწყვეტაზე ჰქონდა.
A whole day had passed and she hadn’t had a bite to eat or a drop to drink; her arms were fit to break.
65560.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი V
მხრების ადგილას ტკივილი ჩაბუდებულიყო, ცხელი და ოფლიანი, და, როგორც კი გაინძრეოდა, მაშინვე გულზე ეძგერებოდა ხოლმე.
Pain, hot and sweaty, had settled in her shoulders and, whenever she moved, it throbbed in her heart.