მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
65881.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ათასი კაცის სიმარტოვის ტუსაღსა და ათასი კაცის სარკოფაგის ზედამხედველს.
The prisoner of a thousand men and the overseer of a thousand men's sarcophaguses.
65882.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ფარნაოზს კი ეს ქალი უყვარდა.
But Parnaoz loved this woman.
65883.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
თვალთმაქცობას მართლა აღარ ჰქონდა აზრი, მაგრამ განა ფარნაოზი აქამდე თვალთმაქცობდა?
Pretending was senseless now, but had Parnaoz ever pretended?
65884.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
არა, ის აქამდე იბრძოდა.
No, he had been struggling all this time.
65885.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
როგორ იბრძოდა, ცუდად თუ კარგად, ამას არ ჰქონდა მნიშვნელობა, მთავარია რომ იბრძოდა, იგერიებდა, უძალიანდებოდა.
It no longer mattered whether he had struggled well or badly, the point was that he had struggled, fought off, resisted.
65886.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
არ ნებდებოდა სიყვარულს, ეშინოდა მისი სიღრმისა, მისი იდუმალი წიაღისა, გვამებითა და მარგალიტებით მოფენილი ფსკერისა.
He barred love, afraid of its depth, its secret chasms, its abyss covered with corpses and pearls.
65887.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ფარნაოზი ზღვას ებრძოდა, სიყვარულის ზღვას.
Parnaoz had been struggling with the sea, a sea of love.
65888.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
და მთელი სიცოცხლე მის მდუღარე ტალღებში ყურყუმალაობდა, როგორც ცარიელი და კუპრით თავგადაგლესილი დოქი.
And all his life he had been plunging about in seething waves, like an empty clay jar sealed with pitch.
65889.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
მაგრამ ასევე მთელი სიცოცხლის მანძილზე გრძნობდა, ეს წუთი რომ დადგებოდა, დოქს ან კუპრის ხუფი მოსძვრებოდა, ან ძირი გაებზარებოდა.
But all his life he had felt the moment was imminent when the pitch stopper would be dislodged, or the jar's bottom would crack.
65890.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
და წლობით ნათმენსა და მიყუჩებულ ვნებას ვეღარაფერი შეაკავებდა.
And it would no longer hold the dormant passion accumulated over years of patience.
65891.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ბოლოს და ბოლოს, ისიც გამოვიდოდა სამზეოზე, კბილატკიებულ ნადირივით გაცოფებული, აღგზნებული, სინათლისაგან დაბრმავებული.
In the end, it would surface, like a wild animal rabid with tooth-ache, blinded by the light.
65892.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ახალშობილივით უმწეო და უმეცარი, დასაღუპავად განწირული.
As weak and ignorant as a newborn baby, doomed to perish.
65893.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
მაგრამ წინასწარვე შეგუებული დაღუპვას, და ამიტომაც საშიში, გარდაუვალი დაღუპვის შეგრძნებით გაღონიერებული და გათამამებული, არა - გათავხედებული.
But already prepared to perish, which would make it frightening, for intimations of inevitable death would fortify and embolden it, rather than make it complacent.
65894.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ეს ვნება ფარნაოზის გამოსაცნობი ნიშანი იყო და მისი დამალვა აღარ შეიძლებოდა, როგორც არ შეიძლებოდა ინოს შეხვეული თითის დამალვა.
This passion was Parnaoz's distinguishing feature: it could no longer be hidden, any more than the toe that Ino had bandaged.
65895.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
თინას არც უკითხავს, რა მოგივიდა, ან ვინ შეგიხვიაო, რადგან სისულელე იქნებოდა ამის კითხვა.
Tina never asked what had happened to him, or who bandaged him, because asking would have been foolish.
65896.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
საერთოდ ხმა არ ამოუღია თინას, სანამ ახალ სახვევს ადებდა თითზე.
Tina didn't speak up until she rebandaged the toe.
65897.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
შუაზე გაყოფილი და სადად დავარცხნილი თმა უბზინავდა და ფარნაოზი გრძნობდა, ამ ქალთანაც დამნაშავე იყო.
Her hair, parted in the middle and combed straight down, shone; Parnaoz felt he had done this woman wrong.
65898.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ამ ქალსაც ღუპავდა, თუ უკვე არ დაეღუპა, რადგან თინას ხმას, სურნელსა და სიმხურვალეს მხოლოდ სახლის გავსება შეეძლო, გულისა კი არა.
He was destroying this woman or had already destroyed her, because Tina's voice, smell, and bodily heat could fill only the house, not his heart.
65899.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
თინასთვის განკუთვნილი გული გამოზამთრებული ნიორივით ფშუტე იყო, ცარიელი, გაპარული.
The love that belonged to Tina was as shrivelled as overwintered garlic bulbs, empty, put away.
65900.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VII
ფარნაოზს კი, ამის თქმა არ შეეძლო, ერიდებოდა.
But Parnaoz could not and would not say as much.