მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
66461.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
„გიჟივით დავრბივარ ამ ქალაქშიო“ - ფიქრობდა ფარნაოზი და უკვირდა, აქამდე რომ ვერ გაეღწია ქალაქიდან.
"I'm running like a lunatic through the city", - thought Parnaoz, amazed that he hadn't reached open country.
66462.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
დაღლილობისგან ძლივსღა სუნთქავდა, თავფეხიანად სველი იყო.
He was so tired he could barely breathe; he was wet through.
66463.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მაგრამ მაინც გრძნობდა, როგორ ჩასდიოდა კისერში წყალი.
But he could still feel the rain running down his neck.
66464.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
უცებ დედალუსი გაახსენდა. კი არ გაახსენდა, მოელანდა.
Suddenly he recalled Daedalus, or rather had a vision of him.
66465.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
თითქოს სველ სახურავზე შავი, კოლხური ნაბდისხელა ფრთების ფართხუნით იმაგრებდა თავს.
As if a black figure was trying to grip the wet roof with a flap of wings the size of a shepherd's cloak.
66466.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
და მოსძახოდა: „რით ვერ გაიგე, თავი იგივე ბოლოა, ხოლო ბოლო იგივე თავიო".
And he was calling to him: "Why can't you understand that the end is the beginning, and the beginning is the end, the end is the beginning".
66467.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
„თავი იგივე ბოლოა, ბოლო იგივე თავი, თავი იგივე ბოლოა, ბოლო იგივე თავი“ - უაზროდ, უსასრულოდ იმეორებდა თვითონაც და მირბოდა.
"The end is the beginning, and the beginning is the end, the end is the beginning", - he repeated endlessly, pointlessly to himself as he ran.
66468.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
შინიდან რომ გამოვიდა, ჯერ კიდევ არ იყო კარგად გარკვეული თავის განზრახვაში.
When he left home, he was not yet quite sure about his plan.
66469.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
გრძნობდა, წინააღმდეგობა არ უნდა გაეწია ამ განზრახვისთვის, გაცნობით კი მერეც გაეცნობოდნენ ერთმანეთს, გზადაგზა.
He sensed he ought not to resist it, they would get acquainted later as they travelled.
66470.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მაგრამ ეცა თუ არა წვიმის პირველი შხეფი სახეში, გონებაც გაუნათდა.
But as soon as the first drop of rain struck his face, his mind became clear.
66471.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
დაინახა კიდეც ის პატარა მღვიმე, სადაც ოდესღაც მასა და ინოს, ავაზაკის იმედით შინიდან გაპარულებს, თავი შეეფარებინათ, ათიოდე ხმელი პურისა და ღორის დაშაშხული ბარკლის ანაბარა.
And he saw the little cave again when he and Ino, running away from home and hoping to find the outlaw, had once sheltered with nothing but ten dry loaves and a ham.
66472.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მაშინ უფრო თამამები იყვნენ და უფრო ახლოს იყვნენ მიზანთანაც, რომელიც ამდენი წლის მერე აღარც კი არსებობდა.
They were bolder then and nearer a goal which after so many years ceased to exist.
66473.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
სამაგიეროდ მღვიმე გადარჩენილიყო, ორი ბავშვის საგზლით გაეტანა თავი.
But the cave was still there, it had held out, thanks to two children's provisions.
66474.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
გაღიზიანებული ნიჟარის მსგავსად, მარგალიტად ექცია ამ ორი ბავშვის გულუბრყვილო ოცნება.
The two children's dream, like an irritated oyster shell, had turned it into a pearl.
66475.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ახლა ის მღვიმე, თუ მარგალიტიანი ნიჟარა, მუჭში ეჭირა ღამეს.
And night clutched this cave or the oyster with a pearl in its hand.
66476.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
და ათასში ერთხელ, ერთი წამით შლიდა მუჭს, ფარნაოზისთვის რომ დაენახვებინა, შეეხარბებინა და მიეზიდა.
And, every now and again, would open its hand to show, excite and attract Parnaoz.
66477.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ფარნაოზიც ბრმად, ალალბედზე მიიკვლევდა მისკენ გზას, ქვიშა და ღორღი ჩხრიალით ეცლებოდა ფეხქვეშ.
Blindly, at random, Parnaoz traced his way there, the sand and pebbles crunching as they slipped under his feet.
66478.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ხელნაკრავივით აწყდებოდა გადაფარჩხულ ბუჩქებს, დაუზოგავად რომ სცემდნენ სახეში სველი და დრეკადი ტოტებით.
He flailed his arms to break through the spreading bushes whose wet, supple branches mercilessly struck him in the face.
66479.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
თითქოს წვიმასა და წყვდიადს ისინიც გაეანჩხლებინა, ისინიც აემხედრებინა ამ მარტოხელა ადამიანის წინააღმდეგ.
As if the rain and the darkness had angered them and made them attack this lonely man.
66480.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
რომელიც მაინც მათკენ იშვერდა ხელებს, მაინც მათ ებღაუჭებოდა.
Who was holding out his arms to them, clutching them.
წინა შემდეგი