მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
66661.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მოსახდენი მომხდარიყო, თანაც ისე მომხდარიყო, როგორც მას უნდოდა.
What had to happen, had happened, and it had happened as she wanted.
66662.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ვისი რა ბრალია, თუ აქანავებული ლეღვის ტოტიდან ყველაფერი მომხიბვლელი და ადვილად ხელმისაწვდომი ჩანდა?
It was nobody's fault, was it, if everything seemed enchanting and easy to reach from the swaying fig-tree branch?
66663.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
თინამ შეასრულა ის, რაც მიზნად დაისახა და ახლა ვერავინ გაამტყუნებდა, დედის ფეხებთან რომ მჯდარიყო და მატყლი ეჩეჩა.
Tina had carried out what she had aimed to do and nobody could now blame her for sitting at her mother's feet, carding wool.
66664.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მაგრამ გაწბილებულ ოცნებას, წყალში ჩაყრილ მოთმინებასა და დაკარგულ დროსაც ხომ სჭირდებოდა დაცვა და გამართლება?
But didn't the thwarted dream, the utterly wasted patience and the lost time need to be defended and justified?
66665.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
არა, თინასთვის ახალი ბრძოლის დრო დგებოდა, შურისძიების დრო.
No, a time for a new battle was dawning for Tina: a time for vengeance.
66666.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
და ისიც დაუნდობელი იქნებოდა ყველას მიმართ, ვინც არ გაუგო, ვინც მისი თეთრი შავად დაინახა, ანდა დაიჯერა, ყველაფრის მოთმენა რომ შეეძლო მას.
And she would be equally ruthless to anybody who failed to understand her, or appreciate the good in her, or thought that she would put up with anything.
66667.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
აქ, დედის ფეხებთან გატრუნვა დამარცხებას ნიშნავდა, ბედთან შეგუებას, საკუთარი უმწეობისა და უსამართლობის აღიარებას.
Sitting with bated breath at her mother's feet meant defeat, that she accepted her fate, admitted that she was helpless and in the wrong.
66668.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მაგრამ აღსარება დაჰგვიანებოდა თინას.
But it was too late for Tina to make a confession.
66669.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
აღარც თავის გამტყუნების უფლება ჰქონდა, რადგან აქამდე შეგნებულად ხუჭავდა თვალს, შეგნებულად იყრუებდა ყურს.
She no longer was entitled to take the blame, since she had so far deliberately turned a blind eye and deaf ear.
66670.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
რათა დრო მოეგო, ერთი ნაბიჯიც წაედგა წინ, სიყვარულის დასახიჩრებულ გვამამდე მიეღწია, ეხილა და დარწმუნებულიყო, მართლა გვამი, მართლა მისი სიყვარულის გვამი რომ იყო იგი.
In order to win time to take a step forward, to reach the disfigured corpse of her love and assure herself that it really was a corpse, and the corpse of her love.
66671.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
სხვებს შეიძლება შეშლოდათ, მიემსგავსებინათ, ანდა სულაც მოეგონათ, თინას გასამწარებლად.
Others might delude themselves, misidentify or even invent things, just to frustrate Tina.
66672.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
რაც არ უნდა ძნელი ყოფილიყო, ჯობდა მაინც საკუთარი თვალით ენახა და სამუდამოდ გამოეძევებინა გულიდან მტანჯველი იმედიცა და ეჭვიც.
However hard it might be, it was better to see with her own eyes and expel from her heart the hope and doubt that tormented her.
66673.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ვაითუ მომატყუეს, ვაითუ ძალით დავიბრმავე თვალიო.
"Too bad, if I was misled; too bad, if I deliberately turned a blind eye".
66674.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ახლა ყველაფერი ზურგს უკან მოეტოვებინა, სულისშემხუთავი გზაც და ძვირფასი გვამის ხილვაც.
She had now turned her back on everything: the dispiriting path and the sight of a once beloved corpse.
66675.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
მაგრამ გვამსაც სჭირდებოდა მოვლა-პატრონობა, იმ გვამს კი თინას მეტი არავინ ჰყავდა დამმარხველი.
But even a corpse needs taking care of: the corpse was the only person that Tina had to bury.
66676.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
თინა იყო მისი პატრონი და ღირსეულადაც დამარხავდა, არც ცრემლს დააკლებდა და არც მსხვერპლს.
Tina was its closest relative and would give it a decent burial, with plenty of tears and sacrifices.
66677.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
დედამისს გინდაც არ ეთქვა, წადი, აქ რას უზიხარ, შენ შენი მატყლი გაქვს დასაჩეჩიო, მაინც წამოდგებოდა.
Even if her mother hadn't said, "Go away: why are you sitting here? You've got your own wool to card", she would still have got up.
66678.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
და ძველებურად, ამაყი ცოლისა და ბედნიერი დედის უზრუნველობით, შეაღებდა უხეიროს ეზოს ჭიშკარს.
And she would have opened the gate to Ukheiro's yard, as she used to, with the casualness of a proud wife and happy mother.
66679.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
ამ ჭიშკარს იქით იყო მისი ნამდვილი ცხოვრება. ეს ცხოვრება კი ჯერ არ დამთავრებულიყო.
Her real life was the other side of the gate, and it was not over yet.
66680.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი VIII
რაღაც აკლდა, რაღაც, თითქმის უმნიშვნელო, მაგრამ აუცილებელი, დასრულების უფლება რომ მოეპოვებინა.
It still lacked something small, insignificant but necessary for it to have the right to end.