მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
68541.
აველუმი | თავი XV
უფრო თუ დავაზუსტებთ, შიმშილისგან გადაარჩინეს, ოღონდ უკვე სხვა ადამიანად გარდაქმნილი.
To be precise, they saved her from starvation, but turned her into someone else.
68542.
აველუმი | თავი XV
კატო იქცა ეკად.
Kato became Eka.
68543.
აველუმი | თავი XV
ანდა, ეკამ შეჭამა კატო, რის შედეგადაც თავისთავად გადაიჭრა შიმშილის პრობლემაც.
Or Eka devoured Kato, which is how she solved the problem of starvation.
68544.
აველუმი | თავი XV
კატოს აღარ შიოდა, რადგან აღარ არსებობდა.
Kato wasn’t hungry any more: she’d stopped existing.
68545.
აველუმი | თავი XV
ხოლო კატოთი გამძღარ ეკას საჭმლისკენ გახედვაც აღარ უნდოდა.
And Eka, sated with Kato’s flesh, couldn’t bear the sight of food any more.
68546.
აველუმი | თავი XV
ასე რომ, უფრო მარტივად მოხდა ყველაფერი, ვიდრე ითქმის.
So everything happened far more simply than can be described.
68547.
აველუმი | თავი XV
ეს კი, უპირველეს ყოვლისა, ხელისუფლების დამსახურებაა, მან არ დაუშვა წონასწორობის დარღვევა, არც ცხოვრებაში და არც ბუნებაში.
First of all, it’s to the credit of the authorities that they didn’t allow any disturbance of the balance in life or in nature.
68548.
აველუმი | თავი XV
ვიღაცას კი დააკლდა, მაგრამ ვიღაცას მიემატა.
Some lost, others gained.
68549.
აველუმი | თავი XV
ღრმა, ამოუვსებელი ორმო კი გაჩნდა, ვთქვათ, აველუმის გულში, მაგრამ ვიღაცის გულში ისეთივე ორმო ამოივსო შესაბამისად.
A deep, unfillable pit had formed, we could say, in Avelum’s heart, but in somebody else’s heart this pit was correspondingly filled.
68550.
აველუმი | თავი XV
და მაინც, როგორც არ უნდა გავიცინოთ, მართლაც ეს იყო ალბათ ერთადერთი გზა ხსნისა, ოღონდ, რასაკვირველია, ბავშვობაში, როცა ვერავინ გაბედავდა მშობლებგადასახლებული ბავშვების გამოქომაგებას, ვერავინ შეიფარებდათ, ბებიის მეტი, რომელსაც ვერც ხელისუფლება შეაშინებდა და ვერც მამაზეციერი.
Yet, however laughable, this was the only path to salvation, of course, in his childhood when nobody would dare stand up for and shelter the children of deported parents, except for a granny whom neither the authorities nor God the Father could scare.
68551.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ, როგორც არ უნდა ეომა, მაინც ვერ გასწვდებოდა დედ-მამიანი ობლების სიცოცხლეს კალიის გადაძოვილ ქვეყანაში.
But, however hard she struggled, she couldn’t protect the lives of these orphans with living parents in a locust-devastated country.
68552.
აველუმი | თავი XV
მაინც ვერაფერს გახდებოდა, ვერც ხელისუფლებასთან და, მით უფრო, ვერც შიმშილთან, უბედურებისგან, უმწეობისგან, უიმედობისგან ჭკუიდან გადამცდარი დედაბერი.
Demented with misery, weakness and despair, the old woman could cope with neither the authorities nor the famine.
68553.
აველუმი | თავი XV
გაზაფხულზე ჭინჭარს კრეფდა ღობის ძირებში.
In spring she picked nettles from under the fences.
68554.
აველუმი | თავი XV
სოფლის გიჟსა ჰგავდა, თავსაფრიდან თმაგამოჩეჩილი, დაძენძილი ხელთათმანიდან თითებგამოყრილი.
She looked like the village madwoman, her tousled hair escaping her headscarf, her fingers poking out of her gloves.
68555.
აველუმი | თავი XV
ზამთარში კი ტყის ხილს აგროვებდა, ნადირს ჰპარავდა, ნადირივით დაბღორტნილ-დაკაწრული, ერთნაირად განწირული ღმერთისგანაც და კაცისგანაც.
In winter, as ripped and scratched by thorns as any wild animal, equally abandoned by God and man, she picked forest berries, stealing them from the wild animals.
68556.
აველუმი | თავი XV
ისიც ერთნაირად წყევლიდა ღმერთსაც და კაცსაც; სასოწარკვეთილებისგან, მრისხანებისგან თვალებგადათეთრებული, ყბააცახცახებული.
And she cursed God and man equally, too; her eyes had turned white with despair and fury; her jaw trembled.
68557.
აველუმი | თავი XV
და ისიც, გაჩუქებული, წყალწაღებულივით წაეტანა თბილისიდან ჩამოსულ დეიდას, უშვილოსა და მაინც დედობის ჟინით შეპყრობილ ქალბატონს, რომელსაც საკუთარი ჟინის მოკვლა სხვებისთვისაც მადლი ეგონა და ღვთისნიერ საქმედ თვლიდა სხვისი ნაოხრის საკუთარ ნაშიერად გარდასახვას, გადაკეთებას, გარდაქმნას.
And her, given away, was grabbed like a drowning man’s straw by a woman from Tbilisi, childless but desperate for motherhood, thinking that quenching her desire was an act of charity, and converting, remaking, transforming someone else’s offspring into her own child was a godly act.
68558.
აველუმი | თავი XV
ასე ფიქრობდნენ სხვებიც. ყველა.
Others thought the same. Everyone.
68559.
აველუმი | თავი XV
ბოლოწუთას უკვე მანქანიდან, ენაც კი გამოუყო ძმას, ვითომ, შენ იკითხე, თორემ მე გამომიჩნდა პატრონიო.
At the last moment, when she was in the car, she poked her tongue out at her brother, as if to say, "Sort yourself out; I’ve got myself a carer".
68560.
აველუმი | თავი XV
ხელი არ გაუშვია იმ უცხო ქალისთვის, ვიდრე ის ბებიას „ურიგდებოდა“ მის თაობაზე, უფრო სწორად, უკან უბრუნებდა პატარა ბოხჩად გამოკრულ მის „გამოსასვლელ“ ნიფხავ-პერანგს, ვინ იცის, რამდენჯერ გარეცხილსა და დაკემსილს თვალგაწყალებული და თითებდაკრუნჩხული ბებიის ოხვრა-წუწუნით.
She didn’t let go of the stranger’s hand until the latter had "settled" with the granny, which meant giving her back a small parcel of Sundaybest underwear, washed and patched God knows how many times, to the sighs and groans of the half-blind granny with contorted fingers.
წინა შემდეგი