მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
68581.
აველუმი | თავი XV
ეკაეკატერინეკატოს ხელში კალაშნიკოვი ეჭირა, თავშიშველი იყო.
Little Katie was holding a Kalashnikov; she was bare-headed.
68582.
აველუმი | თავი XV
ლაპარაკისას თბილი ჰაერის თეთრი ბოლქვები ამოსდიოდა პირიდან.
When she talked, white puffs of warm air burst from her mouth.
68583.
აველუმი | თავი XV
აველუმს არ ესმოდა მისი ლაპარაკი.
Avelum couldn’t hear what she was saying.
68584.
აველუმი | თავი XV
იწვა და იღიმებოდა, არ შეეშინდესო, თუმცა წესიერად თვითონაც არ იცოდა, რისი არ უნდა შეშინებოდა ეკაეკატერინეკატოს, რატომ იწვა თავად აქ, ქუჩაში, და რატომ არ ესმოდა მაინცდამაინც ქალიშვილის ხმა, როცა საერთოდ ყველაფერი ესმოდა - დაფშხვნილი შუშის ხრაშა-ხრუშიც, ხანძრის გუგუნიც, მთავრობის სასახლის თავზე ტყვიებით დაფლეთილი დროშის მოულოდნელი შეფრთხიალებაც.
He lay there smiling, not to frighten her, although he had no idea what Little Katie shouldn’t be frightened by, why he was lying here in the street, why he couldn’t hear his daughter’s voice, even though everything else was audible — the crunch of smashed glass, the roar of the fire, and even the unpredictable flaps of the bulletriddled flag over the Government Building.
68585.
აველუმი | თავი XV
სამაგიეროდ, ქალიშვილის თბილი ამონასუნთქი დამამშვიდებლად ელამუნებოდა სახეზე.
Instead his face was calmed by wafts of his daughter’s warm breath.
68586.
აველუმი | თავი XV
მანქანის ბორბალთან მიწოლილი აველუმი სულელურად იღიმებოდა სიამოვნებისაგან.
Avelum, slumped against the car wheel, smiled stupidly with pleasure.
68587.
აველუმი | თავი XV
უცებ მელანიამ გამოხედა სათვალეს ზემოდან და მოგონილი სიმკაცრით დაუტატანა: ადექი, სირცხვილია, რას გორაობ ქუჩაში ამხელა კაციო.
Suddenly Melania looked over her spectacles at him and urged him with a show of severity, "Get up: you, a grown man, should be ashamed to be lying about in the street".
68588.
აველუმი | თავი XV
იმდენად ცხადი, იმდენად ცოცხალი ჩვენება იყო - ალბათ მეც უკვე მკვდარი ვარო - გაიფიქრა.
The vision was so clear, so lifelike that, he thought that he, too, must be dead.
68589.
აველუმი | თავი XV
მართლაც, ცოლის (მკვდრის) ხმა ესმოდა, ქალიშვილისა კი (ცოცხლის) არა.
He heard his (dead) wife’s voice, but not his (living) daughter’s.
68590.
აველუმი | თავი XV
ცოლი ისე, სხვათა შორის დაელაპარაკა და მშვენივრად გააგებინა ყველაფერი, შვილს კი სახეზეც ეტყობოდა, მთელი ხმით რომ უყვიროდა რაღაცას, მაგრამ ამას მაინც არ ესმოდა.
His wife spoke to him as if by the way, but she got everything across to him, while he couldn’t hear his daughter who was, he could tell by her face, shouting something at him at the top of her voice.
68591.
აველუმი | თავი XV
თუმცა, ვერ დაიჩემებდა, გინდა თუ არა, მოვკვდიო, რადგან ჯერ კიდევ სტკიოდა რაღაცა, ფეხები გასთოშვოდა სიცივისგან, სისხლში აზელილ შუშას კი ნელა ასორსოლებდა მუჭში.
Not that he would have asserted, like it or not, that he’d died: something still hurt, his knees were numb with cold, he was feebly pressing the bloody shards of glass in his fist.
68592.
აველუმი | თავი XV
ისევ სცადა დალაპარაკება, მაგრამ ამჯერადაც არაფერი გამოუვიდა.
He tried again to speak, but failed again.
68593.
აველუმი | თავი XV
სელექტორის ხრიალის მაგვარი ხმა გამოსცა მისმა არსებამ, მასთან შეუთანხმებლად, თითქოს ყელში გაჩხერილი ეკლიანი ბურთის მოშორებას ცდილობდა უნებურად.
Not consulting him, his inner being uttered a croak, like an intercom noise, as if he was unconsciously trying to expel a thorny sphere stuck in his throat.
68594.
აველუმი | თავი XV
გამწარებულმა ეკაეკატერინეკატომ ავტომატი მოუქნია დამწვარ მანქანას და სასწაულად გადარჩენილი წინა ფარი ჩაუმსხვრია კონდახით.
Little Katie, distressed, waved her rifle at the burnt-out car and smashed the miraculously intact headlight with its butt.
68595.
აველუმი | თავი XV
მინის ნამსხვრევები აველუმსაც შეეყარა სახეში, თუმცა, არავითარი ყურადღება არ მიუქცევია ამისთვის; ისედაც შუშაში იწვა.
Tiny fragments of glass covered Avelum’s face, but he paid not the slightest attention; he was lying in a heap of shards, anyway.
68596.
აველუმი | თავი XV
პირველად რომ გონს მოეგო, ერთი პირობა ეგონა, საავტომობილო კატასტროფაში მოხვედრილიყვნენ ისა და მელანია და იმ ცარიელი ბოცოების ნამსხვრევებში იწვნენ, რომლებითაც მათი მანქანა იყო გამოტენილი მათი ქორწინების დღეს (საღამოს).
When he first regained consciousness he was utterly convinced that he and Melania had had a car accident and were lying in fragments of the empty glass jars which the car was packed with on their wedding day (evening).
68597.
აველუმი | თავი XV
დიდხანს და შემაშფოთებლად გრძნობდა, როგორ ეთოშებოდა სხეული.
For a long period, he felt with alarm his body growing numb.
68598.
აველუმი | თავი XV
ფეხებიდან დაძრული სიცივე ჯიუტად მიიწევდა მაღლა.
The cold that began in his legs was persistently spreading upwards.
68599.
აველუმი | თავი XV
გული გამალებით უცემდა, აქეთ-იქით აწყდებოდა მკერდში, გალიის ჩიტივით - თვალი რომ მოუკრავს, შემთხვევით, მისკენ გამოცოცებული გველისთვის.
His heart was pounding rapidly, jumping about in his chest, like a caged bird glimpsing a snake crawling towards it.
68600.
აველუმი | თავი XV
თუმცა, თავისუფლად შეიძლებოდა, ეს სიცივე ჩვეულებრივი თბილისური დეკემბრის (თუნდაც, იანვრის) სიცივე ყოფილიყო და არა კარსმომდგარი სიკვდილისა.
But this could easily have been the usual Tbilisi December (or January) cold, not the cold of imminent death.
წინა შემდეგი