მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
68621.
აველუმი | თავი XV
დანარჩენი სისულელეა ყველაფერი. სისულელე.
Everything else is foolishness. Foolishness.
68622.
აველუმი | თავი XV
და გინდაც არ მოესმინა, გინდაც ბოდვად ჩაეთვალა მისი ნალაპარაკევი მას, ამას მაინც უნდა ეთქვა, რაც იცოდა, რაც მისი სიმართლე იყო, რაც სჯეროდა, რაც ცხოვრებამ ჩაუნერგა, რასაკვირველია, მისმა ცხოვრებამ, რის გამოც არასოდეს უცდია სხვისთვისაც მოეხვია თავზე საკუთარი ცოდნა-გამოცდილება.
And even if she hadn’t listened, or if she thought everything he said to be raving mad, he still had to say what he knew, what was his truth, what he believed, what life had instilled into him, his life of course, which is why he’d never tried to impose his knowledge and experience on anyone else.
68623.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ ქალიშვილი არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება იყოს „სხვა“ და, აქედან გამომდინარე, ევალებოდა კიდეც, ახლა მაინც ეთქვა სწორედ მისთვის, რაც აქამდე ვერ თქვა თუ არ თქვა, და რასაც ქალიშვილის გარდა, სხვა მაინც ვერავინ გაიგებდა.
But there was no way his daughter could be "anyone else": consequently he was duty bound now to tell her what he hadn’t been able to say before, or he hadn’t said it, and what nobody but his daughter could have understood.
68624.
აველუმი | თავი XV
ამიტომაც შეახვედრა ისინი ღმერთმა და თავისუფლად შეიძლებოდა, აღარ მისცემოდათ ამის შესაძლებლობა.
This must be why God had let them meet; it was very likely that they would not be given the chance again.
68625.
აველუმი | თავი XV
აველუმს უკვე ყველაფერი ტკიოდა.
Avelum was now in pain all over.
68626.
აველუმი | თავი XV
თუმცა, არა, ტკივილმა გადაუარა.
But no, his pain had passed.
68627.
აველუმი | თავი XV
რა სახსენებელი იყო ახლა ტკივილი - სიცოცხლის ცერბერი!- როცა აღარაფერი დარჩენილიყო თავად სიცოცხლისგან (რა თქმა უნდა, მისი სიცოცხლისგან), ამ ქეციანი დასკვნის მეტი.
Pain, life’s Cerberus, was no longer worth mentioning when there was nothing left of life itself (his life, of course) apart from this lousy conclusion.
68628.
აველუმი | თავი XV
თუმცა „ქეციანი დასკვნა“ სრულებითაც არ შეეფერებოდა მის თვალსაზრისს, არ გამოხატავდა მის ჭეშმარიტ შეხედულებას საკუთარ ცხოვრებაზე და უფრო მხატვრული სამკაული იყო წამიერი ფიქრისა, ვიდრე ფილოსოფიური კატეგორია.
But the "lousy conclusion" was wholly at odds with his viewpoint, it did not reflect his true outlook on his own life: it was more an artistic decoration of a momentary thought than a philosophical category.
68629.
აველუმი | თავი XV
არადა, თავად კმაყოფილი დარჩა ამ მეტაფორით.
But he was pleased with this metaphor.
68630.
აველუმი | თავი XV
„ქეციანი დასკვნაო“ - კმაყოფილმა გაიმეორა თავისთვის.
"A lousy conclusion", he repeated to himself, satisfied.
68631.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ ეს მოჩვენებითი, ყალბი, სიზმრისმიერი კმაყოფილება გახლდათ, იმის ტყუპისცალი, მძინარეს რომ ეუფლებოდა ხოლმე, როცა მისი გამოთიშული გონება, უკვე ჩამქრალი, უკვე საღი აზროვნების კი არა, საერთოდ რამის შექმნის უნარს მოკლებული, უნებურად იმეორებდა აზროვნების, შექმნის პროცესს.
But this satisfaction was illusory, false and dreamlike, a twin of the one that overcame him when he was asleep, when his reason was switched off, faded, deprived of any capacity not only to think properly but even to create, and could only involuntarily reproduce and repeat the process of thinking or construing.
68632.
აველუმი | თავი XV
„ვაჟიშვილის სისხლში ჩადგა ფეხი. ყველანი დავიღუპეთ“ - თქვა აველუმმა უკვე ჩიფჩიფით, უკვე სიკვდილგამჯდარმა.
"He put his foot in his son’s blood. We’re all doomed", Avelum said, now mumbling and at death’s door.
68633.
აველუმი | თავი XV
ქვედა ყბა გაშეშებოდა და ეს მარტო სიცივის ბრალი არ უნდა ყოფილიყო.
His lower jaw was paralysed, and not just because of the cold.
68634.
აველუმი | თავი XV
ნოკაუტიდან ძლივს გამორკვეულ მოკრივესავით, გაუბედავად სცადა ყბის განძრევა, მაგრამ არ გამოუვიდა.
Like a boxer just coming round from a knockout, he timidly tried, but failed to move his jaw.
68635.
აველუმი | თავი XV
„გაუშვი ახლავე ხელი. გაუშვი მეთქი. გესვრი!“ - იყვირა ეკაეკატერინეკატომ და იმავე წამს ახალწლის ღამის მოგუგუნე სიჩუმეში დამაფრთხობლად გააჩხაკუნა ავტომატის საკეტი.
"Let go of it. Let go, I said. I’ll shoot!" yelled Little Katie and that moment, in the roaring silence of New Year’s eve, she clicked the safety catch of the rifle as a warning.
68636.
აველუმი | თავი XV
იმდენად მოულოდნელი, უფრო ზუსტად კი, იმდენად მოსალოდნელი, იმდენად ბუნებრივი იყო ეს ხმა გარემოსთვის, უნებურად აველუმიც დაიძაბა, გაიტრუნა, გაილურსა, რაღაცის, მართალია ისევ გაურკვევლის, მაგრამ ამჯერად უეჭველად უარესის მოლოდინში.
This sound was so unexpected, or to be precise so much to be expected, so natural in the circumstances, that Avelum couldn’t help tensing, freezing, holding his breath, waiting for something that he really couldn’t understand but undoubtedly worse.
68637.
აველუმი | თავი XV
ეკაეკატერინეკატო ფეხზე წამომდგარიყო.
Little Katie was on her feet.
68638.
აველუმი | თავი XV
ერთ-ერთი ბიჭი უკნიდან ხვევდა ყელზე ხელებს.
One of the boys had grabbed her neck from behind.
68639.
აველუმი | თავი XV
მეორე ავტომატის წართმევას უპირებდა.
The other was trying to snatch her rifle.
68640.
აველუმი | თავი XV
ეკაეკატერინეკატო, ეტყობა, ვეღარ ყვიროდა, მაგრად ჰქონდა სხვისი ხელები ყელში წაჭერილი, მაგრამ მაინც არ თმობდა ავტომატს.
Clearly, Little Katie could no longer shout, her neck was gripped hard by others’ hands, but she still wouldn’t give up the rifle.
წინა შემდეგი