პარალელური კორპუსი

68681.

აველუმი | თავი XIV

სარკმელზე ფარდის ჩამოშვება დავიწყებიათ და ჩანს, როგორ მიფრინავენ მანათობელი ტყვიები ერთმანეთის მიყოლებით, სასტუმრო „ივერიიდან“ მთავრობის სასახლისკენ და მთავრობის სასახლიდან სასტუმრო „ივერიისკენ“.

They’d forgotten to draw the curtains, and through the window you could see tracer bullets flying one after the other from the Hotel Iveria to the Government Building, and from the Government Building to the Hotel Iveria.

68682.

აველუმი | თავი XIV

დღისით ამ ორ „სამიზნეს“ შორის კვამლის მაღალი სვეტია აღმართული.

By day a tall pillar of smoke rose between these two "targets".

68683.

აველუმი | თავი XIV

ახლა კვამლის სვეტი არ ჩანს - ღამის წყვდიადსაა შეხამებული - თუმცა ხანძრის გამონაშუქით გაფერმკრთალებული ღამის წყვდიადიც, ღამის წყვდიადზე მეტად, კვამლსა გავს, ოღონდ ძლიერი, ყოვლისმომცველი ხანძრის მაუწყებელს.

The pillar of smoke is invisible now, merged with the pale night-time gloom, although the darkness, dispersed by reflections from the fires, is more like smoke, smoke heralding a powerful alldevouring conflagration.

68684.

აველუმი | თავი XIV

ჯერ კი მხოლოდ რუსთაველის გამზირი იწვის (აველუმი ერთხელ კიდევ მოიცვლის საწოლში გვერდს - გარკვეული თვალსაზრისით, მისი წარსულიც იწვის, მთელი მისი ცხოვრება).

So far only Rustaveli Avenue is on fire (Avelum is once again tossing and turning in bed: this is, in a sense, his past, his whole life on fire).

68685.

აველუმი | თავი XIV

დეკემბრის ბოლო დღეა.

It’s the last day of December.

68686.

აველუმი | თავი XIV

ხვალ ახალი წელი იწყება, ოღონდ, ჯერ კიდევ საკითხავია, ვისთვის.

Tomorrow a new year begins, but for whom, is the question.

68687.

აველუმი | თავი XIV

ხვალ კი არა, რამდენიმე საათში მოვა ახალი წელი.

In a few hours, not just tomorrow, it will be New Year.

68688.

აველუმი | თავი XIV

უფრო ზუსტად (აველუმი ხელს ამოაძვრენს საბნიდან, მაგიდის ნათურის ღილაკს თითს დააჭერს და მოულოდნელი სინათლისაგან თვალმოჭუტული, საათს შეხედავს), უფრო ზუსტად - საათსა და ორმოცდახუთ წუთში.

In fact (Avelum frees a hand from under the blanket, presses a finger on the bedside lamp switch and, his eyes screwed up against the sudden light, looks at the clock), in one hour and forty-five minutes.

68689.

აველუმი | თავი XIV

რასაკვირველია, თუკი ჩვენი საათი არ ტყუის; ალბათ ტყუის, ან წინ იქნება, ან უკან; ისიც თავის პატრონივითაა - ან ჩამორჩება, ან წინ უსწრებს ცხოვრებას.

If, obviously, our clock isn’t wrong; it probably is: it’s either fast or slow; like its owner, it’s either behind or ahead of life.

68690.

აველუმი | თავი XIV

ცხოვრება კი მაინც თავისი გზით მიდის, შენ გინდა ჩამორჩი, გინდა გაასწარი.

Life follows its path whether you lag behind or get ahead.

68691.

აველუმი | თავი XIV

იმ დღეს ტელევიზორში ბედნიერა გამოიყვანეს.

That day they had The Happy Man on TV.

68692.

აველუმი | თავი XIV

ხალხი რასაც ამბობს, მართლდება.

Whatever the people say is justified.

68693.

აველუმი | თავი XIV

ბედნიერა პირობითად შევარქვით, ჩვენი მოგონილი სახელია.

We’ve given him this arbitrary name, The Happy Man: it’s our invention.

68694.

აველუმი | თავი XIV

უფრო სწორად, თვითონ გვაიძულა ასე შეგვერქმია.

Actually he forced us to call him this.

68695.

აველუმი | თავი XIV

ინტერვიუერმა სახელი რომ ჰკითხა, იმან უპასუხა, ბედნიერი ვარო.

When the interviewer first asked his name, he replied, "I’m happy".

68696.

აველუმი | თავი XIV

სხვათაშორის, ზუსტად დღევანდელი გლეხივით თუ ნაგლეხარივით ლაპარაკობდა; შენ, ვთქვათ, ქლიავის ჯიშსა და სახელს ეკითხები, ის კი ფასს გეუბნება: „ეს რა ქლიავია, ძია კაცო?“ „ხუთი მანეთი, გენა“, უფრო ეშმაკი თუა - „ექვსი მანეთი, გენა, მაგრამ შენ ხუთად მოგცემ“.

Just like peasants today, or yesterday, actually: if you ask, say, what variety his plums are, he’ll give you the price instead: "What sort of plum is this, mate?" — "Five roubles, pal". If he’s more sly: "Six roubles, pal, but I’ll let you have them for five".

68697.

აველუმი | თავი XIV

„შენ ის მითხარი, ქლიავს რა ჰქვია, დალოცვილო? რა ჯიშისაა?“ „რა ვიცი, ჩვენ ყველაფერს ქლიავს ვეძახით“.

"But tell me, man, what the plums are called, what variety they are"; — "How do I know? They’re all plums to me".

68698.

აველუმი | თავი XIV

იმის წინაპარს ახალ-ახალი ჯიში გამოყავდა, ამყნობდა, აღონიერებდა, აკეთილშობილებდა, სახელს არქმევდა შვილივით და შვილივითაც ეამაყებოდა, ის კი ყველაფერს ერთნაირად ქლიავს ეძახის.

His ancestor bred new varieties, grafted them, made them stronger and nobler, gave them names as he would a child and was as proud of them as of his children, while this peasant calls all of them just plums.

68699.

აველუმი | თავი XIV

ეტყვი, ეწყინება.

And if I tell him, he takes offence.

68700.

აველუმი | თავი XIV

აქეთ შემოგედავება - შარზე ხარ, ვიღაცა ხარ, ქლივრისა კი არა, ჩემი სახელი აღარ მახსოვსო - აი, ამას ჰქვია სწორედ, გამოქვაბულში მიბრუნება.

He’ll snap, "You asking for trouble? Who do you think you are? Forget the plums, I don’t even know my own name"; well, that means back to the caves.

ინგლისურ ქართული

პარალელური კორპუსი

EN