პარალელური კორპუსი

68741.

აველუმი | თავი XIV

მართლაც, რა დროს ბედნიერებაზე ლაპარაკია - როგორც დავიწყეთ, ისევე ვამთავრებთ ამ ცოდვილ საუკუნეს.

Really, what a time to talk of happiness — we’ll end this sinful century the way we began it.

68742.

აველუმი | თავი XIV

გუშინაც ასე იყო ქვეყანა არეული.

Even yesterday the country was in chaos.

68743.

აველუმი | თავი XIV

სადგურები და ნავსადგურები გუშინაც ლტოლვილებით იყო სავსე.

Stations and ports yesterday were packed with refugees.

68744.

აველუმი | თავი XIV

ბავშვებს ცემენტის იატაკზე ეძინათ, მხოლოდ გაქონილი და დაფხრეწილი გაზეთები ეფინათ ქვეშ.

Children were sleeping on concrete floors: they had only greasy torn newspapers under them.

68745.

აველუმი | თავი XIV

ქვეყანას ორად ორი ორატორი ჰყავდა, უცხოურად განსწავლულ-განათლებული, და ისინიც ემიგრაციაში გარბოდნენ.

The country only had half a dozen public speakers with an international-standard education: even those were emigrating.

68746.

აველუმი | თავი XIV

უფრო სწორად, ვიღაცამ გააბრიყვა, გაიტყუა საზღვარგარეთ - წადით, გაიარგამოიარეთ, თვალს წყალი დაალევინეთ და აქაურობა რომ დაწყნარდება, უკანვე ჩამოდითო - მაგრამ ვეღარ ჩამოვიდნენ.

In fact, they were fooled, lured abroad with lies: "Go on, travel, enjoy yourselves, and when things have quietened down here, come back", but they couldn’t get back.

68747.

აველუმი | თავი XIV

რაღაც მოხდა გაუთვალისწინებელი.

Something unforeseen happened.

68748.

აველუმი | თავი XIV

სულაც იმ ვიღაცამ სიტყვა გატეხა, პირობა დაარღვია, ოღონდ, ძნელი დასადგენია, ვინ შეიძლებოდა ყოფილიყო იმდროინდელ საქართველოში, ანდა მის მომიჯნავე ქვეყანაში, ასეთი უპირო.

Someone broke their word, didn’t keep to the agreement, but it’s hard to say who in Georgia at the time, or in neighbouring countries could be so untrustworthy.

68749.

აველუმი | თავი XIV

ამიტომ, ვერც ის ორად ორი ორატორი იქცა ემიგრაციად.

So that handful of public speakers couldn’t emigrate either.

68750.

აველუმი | თავი XIV

სულ ბარგზე ისხდნენ, სულ დასაბრუნებლად იყვნენ მზად და, მხატვრულად რომ ვთქვათ, თვალსა და ხელს შუა გაეპარათ ცხოვრება, ვერაფერი მოასწრეს, გადაგვარების მეტი.

They sat on their suitcases ready to return and, to put it elegantly, their lives slipped between finger and lips, all they managed to do was to degenerate.

68751.

აველუმი | თავი XIV

მათი მიტოვებული ქვეყანა კი ისევ კეთილი, ღვთისნიერი, ერთმორწმუნე მეზობლის იმედით იბრუნებდა სულს, ანუ, ისევ ფიანდაზად ეგებოდა ფეხქვეშ მარადიულ „მხსნელსა“ და „ქომაგს“, რომელიც თავის მხრივ, ხან „გუბერნიას“ ეძახდა მოფერებით, ხან - „რესპუბლიკას“.

And the country they’d abandoned went on breathing its last, putting its hopes on its God-sent fellow-believer neighbour, in other words prostrating itself at the feet of its eternal "saviour" and "protector", which in response would kindly call it either a "province" or a "republic".

68752.

აველუმი | თავი XIV

ამასობაში კი, დღითი-დღე, წამი-წამ იბზარებოდა და ირღვეოდა საუკუნეობით ნაგები ციხე-გალავანი ზნეობისა, პატიოსნებისა, კდემამოსილებისა...

Meanwhile, every day and every second the fortress of morality, honour and chastity built over centuries was cracking and crumbling…

68753.

აველუმი | თავი XIV

გამოჩენილი პოლიტიკური მოღვაწის ქვრივი, თავადაც არანაკლებ ცნობილი საზოგადო მოღვაწე, მოთავე და სულისჩამდგმელი ათასნაირი საქველმოქმედო დილისა თუ საღამოსი, ღამღამობით, შემზარავად პიკანტურსა თუ პიკანტურად შემზარავ სიზმრებს ხედავდა.

A prominent politician’s widow, herself equally famous as a civic worker who’d initiated and inspired thousands of various charitable mornings and evenings, was having horribly sexy or sexily horrible dreams at night.

68754.

აველუმი | თავი XIV

ესიზმრებოდა, ვითომ ზღვაში იხრჩობოდა და ვითომ მისი ხისფეხა მეზობელი (პირველი მსოფლიო ომის ვეტერანი), თავის ხის ფეხს უგდებდა ნაპირიდან და ვითომ იმ ხის ფეხთან ერთად ადი-ჩადიოდა ქაფიან, დორბლიან, ამაზრზენად დაბუშტულ ტალღებზე, ვიდრე მისი ხისფეხა გადამრჩენელი, უხისფეხოდ დარჩენილი, სილის ასაკენკად დაფრენილ თოლიასავით, ასკინკილით დახტოდა ნაპირის გასწვრივ.

She dreamt she was drowning in the sea and her neighbour (a First World War veteran) threw his wooden leg to her from the shore, and she and the wooden leg rolled up and down over foaming, salivating, disgustingly bubbly waves, while her one-legged saviour, standing there without his wooden leg like a seagull that had landed to peck at the sand, hopped along the shore.

68755.

აველუმი | თავი XIV

„დახრჩობა არ ჯობდა ამ შერცხვენასო“ - შეწუხებული ფიქრობდა ვითომ გულში პოლიტიკური მოღვაწის ქვრივი და, იმის ნაცვლად, ხელი გაეშვა, კიდევ უფრო იხუტებდა გალუმპულ ფეხს.

"Wouldn’t drowning be better than this shame?" the politician’s distressed widow thought and, instead of letting go, clutched the sodden wooden leg even harder.

68756.

აველუმი | თავი XIV

მაგრამ იმიტომ კი არა, მართლა რომ ეშინოდა დახრჩობისა, ანდა შერცხვენა რომ ერჩია სიკვდილს - უბრალოდ, ენით აუწერელ, ჯერ განუცდელ სიამოვნებას ანიჭებდა ხის გალუმპულ ფეხთან ბღლარძუნი.

Not because she was simply afraid of drowning, or because she preferred shame to death, but because wrestling a sodden wooden leg gave her an indescribable pleasure she’d never known before.

68757.

აველუმი | თავი XIV

რაში არ ჩადგმული, სად არ ნატუცი ხის ფეხი, ვითომ კი უსხლტებოდა ხელიდან, მაგრამ ისიც უარესად აფრინდებოდა და, ზღვის ცხოველივით სლიპინასა და მოუსვენარ ფეხს, ხან იღლიაში მოიქცევდა, ხან ლაჯებში.

This leg, whatever it had trodden in, wherever it had slithered, seemed to be slipping from her hands, but she clung on all the harder to the leg, slippery and restless as a sea animal, and held it in her armpit, in her groin.

68758.

აველუმი | თავი XIV

დილით ნირწამხდარი, დარცხვენილი, დათრგუნული იღვიძებდა, რადგან ჯერ კიდევ დასაწყისი იყო უზნეობის საუკუნისა.

In the morning she woke up chastened, ashamed and depressed, for the age of immorality was just beginning.

68759.

აველუმი | თავი XIV

ჯერ კიდევ პირბადით დადიოდნენ ქალბატონები.

Ladies still wore the veil out of doors.

68760.

აველუმი | თავი XIV

ჯერ კიდევ იყო რაღაც დასამალი.

They still had something to hide.

ინგლისურ ქართული

პარალელური კორპუსი

EN