პარალელური კორპუსი

69381.

აველუმი | თავი XIV

სიცოცხლე იმდენად მოკლეა, სალაპარაკოდაც არ ღირსო.

Life is so short that it’s not worth talking about.

69382.

აველუმი | თავი XIV

დაახლოებით იმავე აზრისაა ერთი ქართული ხალხური ლექსიც: რა წამ კი დავიბადებით, იქვე სამარე მზა არი...

Something like that idea is expressed by a Georgian folk poem: the moment we are born, the grave is there, ready…

69383.

აველუმი | თავი XIV

მაგრამ აქ უფრო ვრცლადაა გამოთქმული ის, რისი გამოთქმაც თურმე შესაძლებელი ყოფილა უფრო ლაკონიურად, უფრო ლოკალური ინტპრერპტაციით, უფრო ლოკატორული სიზუსტით (თუკი საერთოდ არსებობს ამგვარი რამ).

But this is a broader expression of what can be put more laconically, with a more local interpretation, more local precision (if anything of the sort exists).

69384.

აველუმი | თავი XIV

თუმცა, დაბეჯითებით ვერ ვიტყვი რა სჯობს - იცოდე თუ არ იცოდე.

But I can’t say with any certainty what’s better: to know or not to know.

69385.

აველუმი | თავი XIV

ერთი კია, მაინც არ იჯერებ ბოლო წამამდე.

One thing is clear: you won’t believe it until the last second.

69386.

აველუმი | თავი XIV

არაფრის დიდებით არ ირწმუნებ, ყველა გზა რომ მოჭრილი გაქვს.

There’s no way you’ll be convinced that all your roads are blocked.

69387.

აველუმი | თავი XIV

შეგნებული მიუხვედრელობა თუ კლინიკური სიბრიყვე გემართება შენდაუნებურად, ალბათ თავის დასაცავად; შეიძლება, ბრძოლის გასაგრძელებლადაც.

A deliberate incomprehension or a clinical idiocy overcomes you — probably as self-defence, possibly to prolong the struggle.

69388.

აველუმი | თავი XIV

მითხარით, რა გვჭირდება, რა მოვიტანოო - გულწრფელად ევედრები თეთრად გადაქათქათებულ მკურნალს.

"Tell me what we need, what I should bring", you plead wholeheartedly with your healer in his shining white gown.

69389.

აველუმი | თავი XIV

უკვდავების წყლის მოტანა რომ დაგავალოს, დაუფიქრებლად გავარდები, რადგან ვიდრე ეძებ, თუნდაც უშედეგოდ, კაცი ხარ, აზრი აქვს შენს არსებობას.

If he orders you to bring the water of eternal life, you’ll rush off without hesitating in search of it, for while you search, even unsuccessfully, you remain human and your existence makes sense.

69390.

აველუმი | თავი XIV

ჩვენი რეანიმაცია, შენ ხარ ჩემი ბატონი, მოსკოვისას სჯობს.

Our intensive care, if you don’t mind my saying so, is better than Moscow’s.

69391.

აველუმი | თავი XIV

მაგრამ მოსკოვისაზე უკეთესი საერთოდაც კარგს ნიშნავს?!

But does "better than Moscow’s" mean good?

69392.

აველუმი | თავი XIV

ვინმეს ჯობნა ჯერ კიდევ არ ნიშნავს, რამეს რომ წარმოადგენ.

Being better than someone doesn’t mean that you amount to anything.

69393.

აველუმი | თავი XIV

გააჩნია ვის ჯობნი; არც უნდა თქვა, კუზე სწრაფად დავდივარო.

It depends whom you are better than; it’s no good saying you walk faster than a tortoise.

69394.

აველუმი | თავი XIV

დარწმუნებული ხარ, გაუჩინარს გააჩენ, ისევ მოახდენ სასწაულს, ბოლო წუთას, რომელიღაც აფთიაქის საწყობში მაინც აღმოჩნდება საჭირო წამალი, რომელიღაც მაცივარში - სისხლის პლაზმა და ა.შ. და ა.შ.

You’re convinced that you’ll obtain the unobtainable, that you’ll perform a miracle, that the medicine you need will be found at the last minute in the stores of some pharmacy, that blood plasma will be found in some refrigerator, etc., etc.

69395.

აველუმი | თავი XIV

ისეთი რამის შოვნაც შეგიძლია, თვითონ არ დაიჯერებს, ვინც საშოვნელად გაგაგზავნა; ათასჯერ გადაატრიალ-გადმოატრიალებს ხელში უცხოურად მომხიბვლელ, უცხოურად სუფთა, უცხოურად გლუვ კოლოფს.

You’ll manage to lay hands on something so good that the man who sent you off searching won’t believe his eyes as he twirls for the thousandth time in his hands the enchantingly foreign box, clean and smooth as only foreign things are.

69396.

აველუმი | თავი XIV

ღილაკს თითს დააჭერს და გაირინდება, მუცელზე ხელებგადაჯვარედინებული, როგორც მომღერალი საჭირო აკორდის მოლოდინში.

He’ll press a button and freeze, his hands on his belly, like a singer waiting for the right chord.

69397.

აველუმი | თავი XIV

აკი ბუნებაშიც არ არსებობსო?! - ნიშანს მოუგებს სელექტორს, ოდნავ წინ გადახრილი, კმაყოფილად მომღიმარი - აგერ, ა, ხელში მიჭირავს - ატყუებს ქვეშევრდომს, რადგან წამალი ხელში კი არ უჭირავს, წინ უდევს მაგიდაზე.

"And they say it’s not supposed even to exist?!" he winks at the intercom, leaning forward, smiling contentedly, "Well, I’ve got it in my hands", he says, misleading his subordinate, because the drug is in front of him on the table, not in his hands.

69398.

აველუმი | თავი XIV

ხელებს კი სიამოვნებისაგან იფშვნეტს.

He rubs his hands with satisfaction.

69399.

აველუმი | თავი XIV

მლიქვნელურად იცინის სელექტორი - რაც თქვენ გიჭირავთ, ავთანდილოვიჩ, ჩვეულებრივ საბჭოთა ავადმყოფს ვინ აღირსებს იმას...

The intercom laughs sycophantically, "Who could vouchsafe an ordinary Soviet patient what you’ve got in your hands, Avtandilovich?.."

69400.

აველუმი | თავი XIV

შენც შეგნებულად იღიმები ამ უკბილო, უფრო მეტიც, უზნეო ხუმრობაზე, მაგრამ შენ თავსდამტყდარი უბედურებისგან ხარ გამლიქვნელებული, საკუთარი უმწეობის შეგრძნებისაგან და მოუთოკავი, მოურეველი სურვილისგან, როგორმე, ნებისმიერი გზით, თუნდაც საკუთარი ღირსებისა და სიცოცხლის ფასად გამოსტაცო სიკვდილს შენს იმედზე დარჩენილი ადამიანი.

You too force a smile in response to this feeble or, worse, immoral joke, but the misfortune that’s befallen you has turned you into a hypocrite, since you realise how helpless you are, and you have an irrepressible, uncontrollable desire to snatch from death, by any means, even at the cost of your own dignity and life, someone for whom you are the last hope.

ინგლისურ ქართული

პარალელური კორპუსი

EN