პარალელური კორპუსი

69561.

აველუმი | თავი XIV

ალისფერი ტყვიები კი ისევ ისე მიფრინავენ გაუჩინარებულ ცაზე, მთავრობის სასახლიდან სასტუმრო „ივერიისკენ“ და „ივერიიდან“ მთავრობის სასახლისკენ.

But bright red bullets keep flying over an invisible sky from Government House to the Hotel Iveria, from the Iveria to Government House.

69562.

აველუმი | თავი XIV

თითქოს გადამფრენი ფრინველები არიან, მაგრამ გზადაკარგულნი, ცადაკარგულნი... გაბრიყვებულნი.

They’re like migratory birds which have lost their way, lost the sky… They’ve been stupefied.

69563.

აველუმი | თავი XIV

ოღონდ, დამსვენებელთა სეზონური სათნოებით გაბრიყვებულ იხვებისგან განსხვავებით, თავად დაატარებენ სიკვდილს, სიკვდილის იხვები არიან და მათი გადაფრენა ერთი ადგილიდან მეორეზე, ნაადრევიცა და დაგვიანებულიც, მხოლოდ სხვებისთვისაა დამღუპველი.

But unlike ducks stupefied by seasonal visitor’s soft-heartedness, they themselves bring death — these are the ducks of death, and their migrations, premature and belated, are fatal only to others.

69564.

აველუმი | თავი XIV

პირველ რიგში, იმ უბედური ქალაქისთვის, რომლის კედლებშიც დაძრწიან ახლა, წინ და უკან, ერთმანეთის საწინააღმდეგო მიმართულებით და, საბედისწერო მიზანს ამცდარნი, დაუნდობლად ფლეთენ ქალაქის ბებერ ხორცს, გლეჯენ ქალაქის ბებერ ძარღვებს, ფშხვნიან ქალაქის ბებერ ძვლებს...

First and foremost, to the wretched city in whose walls they now prowl to and fro, in opposite directions, and, missing their fated targets, ruthlessly rip at the city’s decrepit flesh, tear the city’s decrepit sinews, pound the city’s decrepit bones…

69565.

აველუმი | თავი XIV

ეკაეკატერინეკატოც იქ არის ალბათ.

Probably Little Katie is there.

69566.

აველუმი | თავი XIV

არა მგონია, ასე ღრმად დასძინებოდა.

I don’t think she could be so fast asleep.

69567.

აველუმი | თავი XIV

შიშს უფრო დიდი შიში დაგაძლევინებს მხოლოდ.

Fear can be overcome only by a greater fear.

69568.

აველუმი | თავი XIV

ბავშვი კი ძილის წამლით გაჭყიპა, ახლა ასეა მიღებული.

She’s stuffed her child with sleeping pills, that’s the done thing these days.

69569.

აველუმი | თავი XIV

წამლით ძინავს, გათიშულია; იმიტომაც არ ისმის.

It sleeps drugged, it’s switched off; that’s why you can’t hear it.

69570.

აველუმი | თავი XIV

ვერცკი გაფაჩუნებულა, არადა, ჯერ წესიერად თვალიც არ ახელია.

It doesn’t even stir, in fact it hasn’t even opened its eyes properly.

69571.

აველუმი | თავი XIV

მერე რაღა დააძინებს, რა წამალი ეყოფა, საბოლოოდ რომ აეხილება ცხოვრების დასანახი თვალი?!

And how is it going to sleep, what medicine will do the job, when its eyes open to see what life has got to show?!

69572.

აველუმი | თავი XIV

თვალის ახელა აუცილებელია, თუნდაც იმიტომ, რომ მოკვდე.

Eyes have to be opened, if only so as to die.

69573.

აველუმი | თავი XIV

ერთხელ, რომელიღაც სასტუმროში, შუაღამისას, ღამისპერანგიანი ბავშვი გამოტანტალდა დერეფანში.

Once, at midnight in a hotel, a child in a nightdress toddled out into the corridor.

69574.

აველუმი | თავი XIV

აშკარად დედას ეძებდა, მაგრამ ჯერ კიდევ ისე იყო გაბრუებული ძილის წამლით, დედამ რომ შეაპარა წასვლამდე, ვერც ენას იმორჩილებდა და ვერც თვალს ახელდა წესიერად, თითქოს გულში დაგროვილი სათქმელის თქმაც უჭირდა და აქაურობის ერთხელ კიდევ დანახვაც.

Obviously it was looking for its mother, but it was so confused by sleeping pills which its mother had slipped down before she left, that it couldn’t say a word or open its eyes properly, as if saying the words that had built up in its heart, and looking at its surroundings again were too hard for it.

69575.

აველუმი | თავი XIV

ფეხზე მოარულ სიძულვილს ანსახიერებდა, თანაც - მზარდს.

It personified walking and growing hatred.

69576.

აველუმი | თავი XIV

მე რომ წინ ჩავუცუცქდი და ვკითხე, ვისი ხარ, რა გქვია მეთქი, ტუჩები დაეჭმუჭნა სიბრაზისაგან.

When I bent down and asked it who its mother was and what its name was, its lips contorted with anger.

69577.

აველუმი | თავი XIV

თვალები შიგნით ჩაექცა თითქოს და ორი ცარიელი ღრმულიღა დარჩა სახეზე, ავად ალაპლაპებული ორი სიცარიელე.

Its eyes seemed to be turned inwards, and all that was left of them in its face were two empty hollows, two nastily gaping emptinesses.

69578.

აველუმი | თავი XIV

დაძრწის სასტუმროს აშმორებულ დერეფნებში ინკოგნიტო მამისა და გულგარეცხილი დედის ნაშიერი.

The offspring of an incognito father and heartless mother prowls the hotel’s stinking corridors.

69579.

აველუმი | თავი XIV

ჩვენი დროის მინოტავრი, მინოტავრის ბოჩოლა.

A modern Minotaur, the Minotaur’s calf.

69580.

აველუმი | თავი XIV

დედამაც არ იცის წესიერად, რა ჰქვია სინამდვილეში.

Even the mother doesn’t really know its name.

ინგლისურ ქართული

პარალელური კორპუსი

EN