მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
69681.
აველუმი | თავი XIII
შორეული ქვეყნების ელჩებს განავლის მძაფრი სურნელება რომ ეცემოდათ ცხვირში (დიდი ხნით ადრე, თავად სასახლის გამოჩენამდე) - მოვსულვართო - შვებით ამოისუნთქავდნენ ხოლმე.
When ambassadors from distant lands scented the sharp smell of faeces (long before the palace came into view), they would breathe a sigh of relief, ‘We’ve arrived!’
69682.
აველუმი | თავი XIII
ახლა კი სასახლის თითქმის ყველა კართან იმსიგრძე რიგები იდგა, მოცდას აზრი არ ჰქონდა.
Now, however, there was such a long queue outside almost every entrance to the palace, that there was no point hanging about.
69683.
აველუმი | თავი XIII
იმათაც ზერელედ მიიხედ-მოიხედეს ირგვლივ, ცოტა ხნით თვალუწვდენელი ინგლისური პარკის მოაჯირსაც გადაეყუდნენ, ჩვეულებრივი ტურისტებივით, და ბოლოს ტრიანონის სანახავად წავიდნენ, რაკი იქვე იყო და რაკი სადილობამდე ჯერ კიდევ ბევრი დრო ჰქონდათ.
They had a perfunctory look round; for a short time they leant, like ordinary tourists, over the railings of the boundless English garden, and finally went off to look at the Trianon, because it was right there and it was still a long time before dinner.
69684.
აველუმი | თავი XIII
მანქანაში რომ სხდებოდნენ, ერთი მტრედი პირდაპირ მათკენ გამოფრინდა, ლითონის ფრთების ჩხრიალით, და აველუმმა უნებურად ხელი აუქნია, თითქოს დააფრთხობდა.
When they were getting into the car, a dove, its metal wings screeching, flew at them, and Avelum couldn’t help waving an arm at it, as if warding it off.
69685.
აველუმი | თავი XIII
ფრანსუაზას გაეცინა, „ხომ არ ვიყიდოთო“ - ჰკითხა უკვე მანქანიდან (ესე იგი, ხომ არ გინდა, შენს შვილიშვილს წაუღო ასეთი სათამაშოო), მაგრამ აველუმმა უარის ნიშნად თავი გააქნია.
Françoise laughed, "Shouldn’t we buy one?" she asked when they were in the car (meaning, "Don’t you want to take back a toy like that for your grandchild?"), but Avelum shook his head to indicate "No".
69686.
აველუმი | თავი XIII
კი არ ეძვირა (თუმცა, ორასი ფრანკი ცოტა არ იყო მისთვის, ჩვენში რომ ვთქვათ, აღარც მოუგროვდებოდა, რადგან, რაც ფული ჰქონდა, შვილის ერთ საცურაო კოსტიუმში გადაიხადა), არ მოხიბლა რატომღაც, ვერაფერი შეატყო განსაკუთრებული, უცხოური, ფრანგული.
Not because he thought it too dear (though two hundred francs was a lot to him, between ourselves, he couldn’t have found the money because he’d spent all he had on a swimming costume for his daughter), but because it didn’t tempt him somehow: there was nothing special, exotic or French about it.
69687.
აველუმი | თავი XIII
სრულებითაც არ გაუკვირდებოდა, ასეთივე ხელოვნური მტრედები თბილისელ ბოშებსაც „გაეფრინათ“ დეზერტირების ბაზრის წინ.
He wouldn’t have been at all surprised if at Tbilisi’s Deserters’ Market gypsy women were "launching" the same mechanical doves.
69688.
აველუმი | თავი XIII
რაც მთავარია (თუ იმ საცურაო კოსტიუმს არ მივიღებთ მხედველობაში), ამჯერად არაფრის ყიდვას არ აპირებდა, არც სხვისთვის და არც თავისთვის.
Anyway (if we forget about the swimming costume), this time he did not intend to buy anything, for others or for himself.
69689.
აველუმი | თავი XIII
ამჯერად დაღუპვის წინათგრძნობამ ჩამოიყვანა აქ და, თუმცა, პარიზული მაღაზიების ზერელე დათვალიერებაც კი, ერთ სიამოვნებად ღირდა, იქითკენ გახედვაც ესიკვდილებოდა.
This time it was a premonition of doom that had brought him here; although even a cursory look at Paris’s shops should be sheer pleasure, he would rather die than glance at them.
69690.
აველუმი | თავი XIII
ჩაისუნთქა თუ არა აქაური ჰაერი, მაშინვე რაღაც გაურკვეველი, უფრო სწორად კი, დიახაც რომ გარკვეული დანაშაულის გრძნობა დაეუფლა ყველა თავისიანის მიმართ, საერთოდ რკინის ღობის მიღმა დარჩენილთა მიმართ.
He had only to breathe the air to be overcome by a vague — no, in fact quite specific — feeling of guilt about leaving his family behind the iron curtain.
69691.
აველუმი | თავი XIII
ფრანსუაზასთვის განკუთვნილი დრო - წლების მანძილზე თავაუღებელი შრომით, შეუვალი სიმარტოვით, უსაზღვრო მოთმინებითა და სრული მორჩილებით მოპოვებული რამდენიმე დღის თავისუფლება - ძირითადად საყიდლებზე გაიფლანგა.
Time set aside for Françoise — a few days’ freedom earned by many years’ unremitting labour, strict isolation, endless patience and complete submission — was squandered mainly on buying things.
69692.
აველუმი | თავი XIII
ამან, თავისთავად ცხადია, ლამის სიგიჟემდე მიიყვანა მარად უთქმელი, მარად დამთმობი, მარად თავშეკავებული ფრანსუაზა და ერთ მშვენიერ დღეს, ქაღალდისა და ცელოფანის ვეება პარკები შუა მაღაზიაში დაჰყარა და თვითონაც ჩაჯდა იატაკზე - ფეხს აღარ მოვიცვლი აქედანო.
Naturally, this drove Françoise, normally uncomplaining, compliant and self-controlled, almost insane: one fine day she dumped the enormous paper and plastic bags in the middle of a shop and sat on the floor, saying, "I’m not moving from here".
69693.
აველუმი | თავი XIII
მაგრამ არც ფრანსუაზას სიგიჟეს მოჰყოლია რაიმე არსებითი შედეგი, ვიდრე აველუმმა ყველა თავისიანს არ უყიდა აქაური, ესე იგი, უცხოური, თუნდაც სულ უმნიშვნელო საჩუქარი.
But not even Françoise’s attack of madness had any real effect until Avelum had bought his foreign, i.e. local, but quite trivial gifts for all his family.
69694.
აველუმი | თავი XIII
იქნებ ასე მაინც (რაკი სხვა გზა არ არსებობდა), მოეშორებინა ის არასასიამოვნო, ყველაფრის ჩამამწარებელი, ყველას წინაშე დამავალდებულებელი შეგრძნება ნაქურდალი, დაუმსახურებელი თავისუფლებისა და ბედნიერებისა, ანუ როგორც უკვე ვთქვით, გარკვეული კონკრეტული დანაშაულისა.
He’d done this, perhaps (because it was the only way) to get rid of an unpleasant sensation, poisoning everything and putting him under an obligation to everybody, of unmerited, stolen freedom and happiness, or, as we said, specific guilt.
69695.
აველუმი | თავი XIII
მაშინ დანაშაულის გრძნობა, ასე თუ ისე, მაინც ცხოვრებასთან აბრუნებდა, უფრო მეტიც, აიძულებდა ცხოვრებას.
Then, that feeling of guilt somehow brought, or even forced him back to real life.
69696.
აველუმი | თავი XIII
მაგალითად, ერთი მაღაზიიდან გამოსული მეორეში შედიოდა, მისთვის საჭირო ნივთისა თუ საქონლის შესარჩევად და შესაძენად, რის გამოც, უნდოდა თუ არა, მაინც აუცილებლად უხდებოდა ქალაქის ერთი უბნიდან მეორეში გადასვლა, ხან ფეხით, ხან მანქანით, ხან ავტობუსით და ხან მეტროთი, ხოლო, ერთი ადგილიდან მეორეზე გადასულს, გზადაგზა, თუნდაც მხოლოდ სულის ჩასაბრუნებლად, ქარის ამოსაღებად - ერთი წუთით ჩამოჯდომა რომელიმე პატარა რესტორნის ჭრაჭუნა სკამზე და ცივი ლუდისა თუ გამდნარი გიშერივით ღვინის მოწრუპვა.
For instance, he went from shop to shop to choose and get something he needed, so that he ended up, willy-nilly, having to go from one arondissement to another, by foot, by car, by bus, on the metro, and, en route, if only to get his breath back and rest after each journey, he had to sit for a while on the creaky chair of a small bistro and have a cold beer or a glass of jet-black wine.
69697.
აველუმი | თავი XIII
ახლა დაღუპვის წინათგრძნობა, უპირველეს ყოვლისა, სწორედ სიცოცხლის ჟინსა და უნარს უთრგუნავდა, რასაც, რასაკვირველია, ვერ ამბობდა, სათქმელადაც რცხვენოდა, რადგან თუკი აქამდე რამეთი გამოირჩეოდა სხვებისგან, ალბათ სიცოცხლის ჟინითა და უნარით.
This time, a premonition of doom immediately stifled any urge and ability to live, something which he was, of course, unable, even ashamed to say, for the urge and ability to live seemed the one thing that set him apart from others.
69698.
აველუმი | თავი XIII
ქუჩაში გალახული ბავშვი, რა თქმა უნდა, შინ გარბის, მაგრამ მშობლის, ქომაგის, იმედის დანახვით გულმიცემულს, მაინცდამაინც მასთან, იმედთან, ქომაგთან, მშობელთან უძნელდება საკუთარი უბედურების გამხელა და არც ამხელს ვიდრე შეუძლია, ვიდრე ძალით არ ათქმევინებენ.
A child who has been beaten up in the street will, of course, run home, but when, to his relief, he sees his parent, his defender, support and hope, he will find it hard to reveal his misfortune to this hope, defender, parent, and won’t do so until he’s forced to.
69699.
აველუმი | თავი XIII
ოღონდ, ამით კი არ იშორებს, კიდევ უფრო ღრმად იმარხავს გულში მისი გამლახავი ხალხის შიშს, შიში კი, ავეჯის ჭიასავით, შიგნიდან, მალულად, თანდათანობით უღრღნის გულს, კიდევ უფრო ასუსტებს, აუძლურებს, რადგან დამალული ყველაფერი ათმაგად მავნეა.
But even that won’t relieve him: he will bury even deeper in his heart his fear of the people who beat him; gradually, fear, like woodworm, will secretly gnaw at his soul from within, weakening and enfeebling it more and more, because concealing anything makes it ten times more harmful.
69700.
აველუმი | თავი XIII
თავისთავად ცხადია, აველუმსაც კიდევ უფრო აფორიაქებდა, კიდევ უფრო აგანგაშებდა და, რაც მთავარია, კიდევ უფრო უმძაფრდებოდა დაღუპვის წინათგრძნობა, იქ, სატუსაღოში გაჩენილი.
Clearly, the premonition of doom, conceived in the prison back home, perturbed and alarmed Avelum more and more; above all, it was getting stronger.
წინა შემდეგი