მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
69701.
აველუმი | თავი XIII
მაგრამ აქ, თავისუფალ სამყაროში, თითქოს უფრო გაზრდილიცა და გამოაშკარავებულიც, მიუხედავად ფრანსუაზას გულითადობისა და მზრუნველობისა, ანუ, მაგიდასთან უაზრო, უშედეგო საუბრებისა, საწოლში კი, გათენებამდე, თვალდაჭყეტილი წოლისა და ათასნაირი ვარაუდით ტვინის ჭყლეტისა.
But here, in the free world, it seemed to grow larger and sharper, despite Françoise’s caring warm-heartedness, despite the senseless, pointless conversations at table, not getting a wink of sleep in bed until dawn, the thousand different conjectures that crushed his brain.
69702.
აველუმი | თავი XIII
ეს წინათგრძნობაა ალბათ, პირუტყვს რომ აზმუვლებს, ძაღლებს რომ აყმუვლებს, გველებსა და ვირთხებს რომ მიერეკება სოროებიდან - დამანგრეველი, დამაქცევარი მიწისძვრის დაწყებამდე.
This same premonition, perhaps, makes dumb beasts bellow, dogs howl, drives snakes and rats from their holes — just before a destructive, ruinous earthquake.
69703.
აველუმი | თავი XIII
გასცდნენ თუ არა ვერსალის საჯინიბოებს (მათი შესადარი, სასახლეც არ ღირსებია ბევრ ქვეყანას), ტრიანონიც გამოჩნდა.
They’d hardly passed the Versailles stables (many countries have never had palaces to compare with those stables) when the Trianon came into sight.
69704.
აველუმი | თავი XIII
უფრო სწორად, წესიერად არც იყვნენ დაძრულნი, ფრანსუაზამ მანქანა რომ გააჩერა და თქვა, მოვედითო.
Actually, they’d barely got going when Françoise stopped the car and said, "We’ve arrived".
69705.
აველუმი | თავი XIII
მაგრამ აველუმი ასეთმა ახლო მანძილმა კი არ გააკვირვა (თუმცა, დარწმუნებული იყო, უფრო დიდხანს მოუწევდა მანქანაში ჯდომა, რაც გულახდილად რომ ვთქვათ, ბევრად ერჩია ისტორიული ძეგლების თვალიერებას), არამედ, მაშინვე რომ იშოვეს მანქანის დასაყენებელი ადგილი.
But Avelum was amazed not by the short distance (although he was sure they’d be in the car longer, which, frankly, he much preferred to looking at historic monuments), but by their immediately finding a parking place.
69706.
აველუმი | თავი XIII
უფრო მეტიც, ზუსტად იქ გაჩერდნენ, სადაც უნდოდათ, სადაც მისვლას აპირებდნენ.
Moreover, they parked where they wanted, where they’d intended.
69707.
აველუმი | თავი XIII
პარიზში ამგვარი რამ თითქმის წარმოუდგენელ ბედნიერებას უდრიდა.
In Paris such a thing was an unimaginable stroke of fortune.
69708.
აველუმი | თავი XIII
ფრანსუაზას რამდენჯერმე უნდა შემოევლო სახლისათვის, ხან მთელი უბნისთვისაც, ვიდრე მანქანის ჩასატევ ადგილს მიაკვლევდა სხვა, უკვე დაბინავებულ მანქანებს შორის.
Françoise would have to circle the house several times, sometime the whole arondissement before she found a space between two parked cars.
69709.
აველუმი | თავი XIII
ისე გაბრაზდებოდა ხოლმე (სინამდვილეში, ბოლოს და ბოლოს, ასე პოულობდა გამოსავალს მისი უთქმელი, გულში დამალული, მთელი დღის ნათმენი წყენა და სიბრაზე), თან საჭეს სცემდა პატარა მუშტებით და თან - მეღდ, მეღდ, მეღდო - გაიძახოდა თვალებანთებული.
That made her so irritable (in fact, this was her final outlet for a whole day’s unspoken, repressed grievances and fury) that she banged her little fists on the steering-wheel and, her eyes burning, shouted, "Merde, merde, merde!"
69710.
აველუმი | თავი XIII
აველუმმა ერთბაშად ვერ აღიქვა დაბალი (ვერსალთან შედარებით) მოვარდისფრო შენობა, თუმცა ბავშვობიდან ესმოდა, ბავშვობიდან აწუხებდა ტრიანონის ოხვრაცა და ტრიანონის კედლებზე მითოვლილი ფარშევანგებიც.
It took Avelum time to take in the pink building, low compared with Versailles, although ever since childhood he could hear, and was stirred by the Trianon’s sighs and the snow-white peacocks on the Trianon’s walls.
69711.
აველუმი | თავი XIII
სასახლის ბაღში ზაფხულის სურნელოვანი შუადღე ჩამყუდროვებულიყო.
The palace gardens bathed in a cosy summer-scented noon.
69712.
აველუმი | თავი XIII
ბაღის ბილიკებსა და ქვის პატარა, „ორადგილიან“ სკამებზე ცაცხვის ყვავილი ეყარა.
Lime blossom lay over all the paths and the stone two-seater benches.
69713.
აველუმი | თავი XIII
რომელიღაც ცაცხვის დაბურული წიაღიდან ჩიტის ჭიკჭიკი ისმოდა.
Birds were chirruping deep in some of the lime trees.
69714.
აველუმი | თავი XIII
ერთი წუთით გაჩუმდებოდა ხოლმე, თითქოს ვიღაცისგან გამოპასუხებას ელოდებაო, და ისევ აჭიკჭიკდებოდა.
For a moment the chirruping stopped, as if waiting for an answering call; then it resumed.
69715.
აველუმი | თავი XIII
ამ სკამზე მადამ დე პომპადურიც მჯდარა - თქვა ფრანსუაზამ, აველუმის პირადმა გიდმა, მაგრამ იმდენად არა მის გასათვითცნობიერებლად, რამდენადაც გამოსაფხიზლებლად, ბნელი, მძიმე ფიქრებიდან გამოსაყვანად.
"They say Mme de Pompadour sat on this bench", said Françoise, Avelum’s personal guide, but not so much to inform him as to rouse him, to get him out his dark, heavy thoughts.
69716.
აველუმი | თავი XIII
აველუმი ქვის სკამზე იჯდა, ხელებით სკამის კიდეს ეყრდნობოდა და მხრებამოყრილი, კისერდაგრძელებული უსმენდა უჩინარ ჩიტს.
He sat on the stone bench, pressing his hands down on the edge of the bench; his shoulder hunched, his neck stretched, he listened to the unseen bird.
69717.
აველუმი | თავი XIII
ყურებში კი ისევ დასაქოქი მტრედების უსიამო ჩხრიალი ედგა, თუმცა, თვითონაც იცოდა, ვერაფრით ვერ მოაღწევდა აქამდე მათი ხმა.
The clockwork doves’ unpleasant jingle still rang in his ears, but he knew that the sound of the doves couldn’t possibly reach him here.
69718.
აველუმი | თავი XIII
ლითონის მტრედი ზეთისხილის შტოს ვერ მოგვიტანს - თქვა უცებ - ტყუილად გვაქვს იმედი - გაიცინა ბრაზიანად.
"A metal dove isn’t going to bring us an olive branch", he said suddenly, "There’s no point in our hoping", he laughed angrily.
69719.
აველუმი | თავი XIII
რასაკვირველია, გრძნობდა საკუთარ უსამართლობას (თუ უსინდისობას არა) და ამის შეგრძნებას უფრო მეტად გამოჰყავდა წონასწორობიდან.
Naturally, he sensed he was being unfair (if not unconscionable): the feeling unbalanced him even more.
69720.
აველუმი | თავი XIII
ეს უფრო აბნევდა და აცოფებდა, მაგრამ ვერ ხვდებოდა, რა სჭირდა, რატომ იქცეოდა ასე.
It increased his confusion and fury, but he couldn’t understand what was wrong with him, why he was acting like this.
წინა შემდეგი