მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
69861.
აველუმი | თავი XIII
სიღარიბე აქ არაფერ შუაშია.
It’s got nothing to do with poverty.
69862.
აველუმი | თავი XIII
თუ ხახვის მეტი არაფერი გაქვს, ვახშამს რატომ მართავ სახელოსნოში?!
If all you’ve got is onions, then why invite people to supper in your workshop?!
69863.
აველუმი | თავი XIII
ელოდები, რომ საჭმელ-სასმელს სხვები მოიტანენ?!
Do you expect the others to bring food and drink?
69864.
აველუმი | თავი XIII
ამას სხვა სახელი ჰქვია.
There’s a word for that.
69865.
აველუმი | თავი XIII
ვაზვიადებ რამეს? - მიუბრუნდა ფრანსუაზას.
"Am I exaggerating?" he addressed Françoise.
69866.
აველუმი | თავი XIII
ფრანსუაზას ეცინებოდა, მაგრამ თავს იკავებდა, აველუმს რომ არ შეემჩნია და უარესად არ გაბრაზებულიყო.
She found it funny, but controlled herself to stop him noticing and getting even angrier.
69867.
აველუმი | თავი XIII
რა გაცინებს? - მაინც შეატყო აველუმმა - განა სასაცილოა?!
But Avelum noticed and said, "Why are you laughing? Is it funny?!"
69868.
აველუმი | თავი XIII
მარტო ამისთვის ღირდა პარიზიდან მოსკოვს გადასახლება.
For that alone it was worth moving from Paris to Moscow.
69869.
აველუმი | თავი XIII
მაგრამ მეც რომ გაუფცქვნელი ხახვი მეჭმია შენთვის, მოგეწონებოდა?
But if I’d fed you unpeeled onions, would you have liked it?
69870.
აველუმი | თავი XIII
შეჭამდი? - უყვირა ისევ.
"Would you have eaten them?" he shouted at her.
69871.
აველუმი | თავი XIII
ერთი წამით, ცაცხვის რომელიღაც ხეზე მოჟღურტულე ჩიტი ჩაჩუმდა, იმდენად მოულოდნელი, იმდენად შეუფერებელი აღმოჩნდა ეს მგზნებარე ორატორია იქაურობისთვის.
The bird that was chirruping in the lime tree fell silent for a second, so unexpected and inappropriate was Avelum’s fiery speech-making in this setting.
69872.
აველუმი | თავი XIII
საერთოდაც, ალბათ მთელს დედამიწაზე, მარტო მათ თუ შეეძლოთ რაიმე აზრის გამოტანა ნათქვამიდანაც და მოსმენილიდანაც, რაც ჩვეულებრივი აბდაუბდა, აბრაკადაბრა იქნებოდა და მეტი არაფერი ნებისმიერი მესამე ადამიანისათვის, განსაკუთრებით კი აქ, ტრიანონის სასახლეში, სადაც ვინ იცის, საიდან არ ჩამოსული ტურისტები, ბედნიერებისაგან სახეგაცისკროვნებულნი, საქმიანად გაფაციცებულნი და ეშმაკურად მომღიმარნი (განსაკუთრებით აზიელები), დაჰყვებოდნენ კუდში თავიანთ გიდებს პიკანტური ჩვენებებით გამოვსებულ ტალანებსა თუ ცაცხვის ყვავილით მოფენილ ბილიკებზე.
Probably they were the only people on earth who could make sense of what was being said and heard: to anyone else it might seem nothing but nonsense and hocus-pocus, especially here in the Trianon palace, where tourists from all over the world, radiantly happy, bustling sensibly, smiling cunningly (especially the Asians), trailed after their guides down corridors packed with intriguing phantoms and paths strewn with lime blossom.
69873.
აველუმი | თავი XIII
სათქმელს აქ თვალები ამბობდნენ ძირითადად.
They expressed themselves mainly with their eyes.
69874.
აველუმი | თავი XIII
აველუმი კი ლამის ღრიალებდა, წყალქვეშა კლდეებისაკენ გაქანებული გემის ანძაზე შერჩენილი მეზღვაურივით.
Avelum, however, was almost screaming, like a sailor at the mast of a ship rushing onto submerged rocks.
69875.
აველუმი | თავი XIII
ხოლო დარცხვენილი ფრანსუაზა თავჩაღუნული ეჯდა გვერდით, ჯერჯერობით ზერელედ დაეჭვებული (მეექვსე გრძნობის წყალობით), რაღაცას, საბედისწეროდ ავსა და სახიფათოს, ბოლომდე ვერ ჩაწვდენილი, მაგრამ მაინც კმაყოფილი და მაინც ბედნიერი.
Françoise, embarrassed, was sitting, her head bowed, next to him, beset by still cursory doubts (thanks to her sixth sense), unable to fathom something fatefully evil and dangerous; but she was still content and happy.
69876.
აველუმი | თავი XIII
უფრო სწორად, კი მოსწონდა, რაც მათ შორის და მათ გარშემო ხდებოდა, მაგრამ, იმავე დროს, შიგადაშიგ, მოულოდნელად, რაღაც სხვა, სრულიად უცხო და ამიტომაც უსიამო გემოც დაჰკრავდა ყველაფერს - სიგარეტსაც, ჰაერსაც, მზესაც, ცაცხვის სურნელსაც, ჩიტის ჭიკჭიკსაც და აველუმის ხმასაც - როგორც ერთ რომელიღაც ძალიან გემრიელ კერძს, არანაკლებ გემრიელი, მაგრამ მაინც განსხვავებული და პირველთან ყოვლად შეუფერებელი სხვა კერძის გემო.
In fact she liked what was happening between and around them, but periodically everything — her cigarette, the air, the sun, the scent of the limes, the birds’ chattering and Avelum’s voice — took on some other, wholly alien and therefore unpleasant taste, as a very tasty dish is affected by the taste of a different dish, quite incompatible with the first.
69877.
აველუმი | თავი XIII
უგუნებობა საერთოდ აველუმის ერთ-ერთი გამოსარჩევი თვისება გახლდათ - ხანდახან ისე მოულოდნელად, ისე უმიზეზოდ მოიწყენდა ხოლმე, ფრანსუაზა საგონებელში ვარდებოდა, ვარაუდებით იტკიებდა თავს, ვიდრე უკეთ გაიცნობდა და შეეჩვეოდა მის ცვალებად ხასიათს.
Moodiness was one of Avelum’s distinctive features: sometimes he fell into a bad mood for no reason and so suddenly, that Françoise was puzzled, worried, tormented with conjectures until she knew him better and got used to his changeable nature.
69878.
აველუმი | თავი XIII
ამჯერად კი წინასწარ, აველუმის ჩამოფრენამდეც იცოდა, ხალისიანი მოსაუბრის, უბადლო კულინარის, შეუმცდარი ჭაშნაგირის, შეუცვლელი მეინახისა და გამოუსწორებელი მუსუსის ნაცვლად, ავად მოღუშული, წარბებშეჭმუხნული, კრიჭაშეკრული საშინელება შერჩებოდა ხელში - ასკეტი რაინდისა და ორთოდოქსი მეუდაბნოეს ხელოვნური ნაჯვარი, ოღონდ თვითჩასახვისა და თვითშობის გზით მიღებული.
This time, even before Avelum arrived, she knew that she was getting a moody, frowning, taciturn monster, a hybrid, self-conceived and borne of himself, of ascetic knight and Orthodox hermit, not a cheerful collocutor, incomparable gourmet, faultless wine-taster, reliable dinner companion, incorrigible womaniser.
69879.
აველუმი | თავი XIII
ეს რომ ასე იქნებოდა, ჯერ კიდევ ტელეფონით საუბრისას შეატყო ხმაზე, როცა იმან მოსკოვიდან დაურეკა და გააფრთხილა, ამა და ამ დღეს ვიქნები პარიზშიო.
She knew this by his voice when he phoned her from Moscow to say what day he was arriving in Paris.
69880.
აველუმი | თავი XIII
თითქოს დაინახა კიდეც ის ხმა (და ამან შეზარა სწორედ), რაღაცნაირი მკვდრული სიჯიუტით, მხოლოდ და მხოლოდ გარდუვალობის ძალით დაძრული სატელეფონო კაბელში, როგორც ტკივილით გაოგნებული და შხამიანი ნერწყვით გაგუდული ბაჭია მახრჩობელა გველის ნაწლავში.
She could visualise this voice (which was what horrified her) moving down the telephone wires with deadly persistence, on just the strength of its intransigence, as if stunned with pain, like a leveret suffocated by poisonous saliva in a boa constrictor’s gut.
წინა შემდეგი