მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
70041.
აველუმი | თავი XIII
რასაკვირველია, ეს განაპირობებდა მხოლოდ მის „არისტოკრატულ მიდრეკილებებსაც“, ვთქვათ, ცხენოსნობისადმი თუ მოსკოვური ბოჰემისადმი.
Of course, that was the reason for her "aristocratic tastes" for horse-riding and bohemian Moscow life.
70042.
აველუმი | თავი XIII
ის რამის გაგებას კი არ ცდილობდა (არ ეცალა საამისოდ), მით უფრო არსთა არსისა, არამედ ნებისმიერ დათმობაზე მიდიოდა, რათა გაეძლო და აეტანა.
She didn’t try to understand anything (she had no time), let alone the quintessence, she made every compromise so as to cope and endure.
70043.
აველუმი | თავი XIII
ერთი მიზანი ამოძრავებდა, რაც შეიძლება, შეუმჩნეველი დარჩენილიყო ახალ გარემოში, უკიდურეს შემთხვევაში, შემაწუხებელი კი არა, სასიამოვნო დანამატი ყოფილიყო მისი, თუნდაც - სასიამოვნო სხვაობა.
She was motivated by one aim: to stay as unnoticeable as possible in these new surroundings and, at most, to be an agreeable, untroubling appendage, a pleasant variation.
70044.
აველუმი | თავი XIII
აველუმი კი, მხოლოდ და მხოლოდ, თბილისის ციხიდან მოსკოვის ციხეში გადადიოდა, უფრო ზუსტად კი, ერთი და იმავე, უზარმაზარი, მიწიერი საზომებისთვის ყოვლად შეუფერებელი ციხის ერთი ბლოკიდან მეორეში.
But Avelum was just swapping his Tbilisi prison for a Moscow one, or, to be precise, moving from one prison block to another in a prison that was the same, enormous, wholly beyond earthly parameters.
70045.
აველუმი | თავი XIII
მისთვის, მაინცდამაინც, არც გარემო იცვლებოდა, არც ცხოვრების წესი.
For him neither his environment nor life’s routine changed in the least.
70046.
აველუმი | თავი XIII
ამიტომაც იყო მისთვის, არათუ გამაღიზიანებელი, საერთოდ გაუგებარი, მიუღებელი და, რაც კიდევ უფრო საკვირველია, შეურაცხმყოფელიც ფრანსუაზას „არისტოკრატიული მიდრეკილებების“ გამოვლენა სულით მონათა, ხორცით სნეულთა და ზნეწამხდართა გარემოცვაში...
Thus he found Françoise’s indulgence in "aristocratic tastes"in a world of spiritual slaves, physical invalids and moral degenerates not so much irritating as puzzling, unacceptable and, oddest of all, insulting.
70047.
აველუმი | თავი XIII
ვერ გაიგებ - გაიმეორა ისევ.
"You couldn’t understand", he repeated again.
70048.
აველუმი | თავი XIII
თვითონაც რომ არ ჩაღრმავებულიყო უარესად ამ უსიამო ფიქრსა და უაზრო განსჯაში, მთრთოლვარე, დაძაბული ღიმილით მოაყოლა - მე, ესე იგი, მე, ისევე ვერ გადაგარჩინე შენ, ესე იგი, შენ, ფრანსუაზა, ოცდაორი წლის ფრანგი გოგონა, თავშესაქცევ სიყვარულს გამოქცეული და ჭეშმარიტი სიყვარულის საზარელ ხახაში ჩავარდნილი, როგორც თქვენ, ესე იგი, ფრანგებმა, ვერ გადაგვარჩინეთ ჩვენ, ესე იგი, ქართველები.
To stop himself plunging any deeper into unpleasant thoughts and pointless discussions, he went on, with a tense, shaky smile, "Just as I, I mean me, failed to save you, I mean you, Françoise, a twenty-two-year-old French girl who’d run away from an infatuation and fallen into the awful maw of real love, so you, I mean the French, failed to save us, I mean the Georgians".
70049.
აველუმი | თავი XIII
ბუნებაში არაფერი იკარგება. ისტორიაში ყველაფერი მეორდება... რასაც დასთეს, იმას მოიმკი...
In nature nothing is lost; in history everything is repeated… As you sow, so shall ye reap…
70050.
აველუმი | თავი XIII
ეს კი მართლაც საინტერესო მოსაზრებაა.
That really is an interesting thought.
70051.
აველუმი | თავი XIII
სცადა გახუმრება ფრანსუაზამაც, მაგრამ, აველუმის ღიმილისა არ იყოს, თითებთან ერთად, სანახევროდ ჩამწვარი სიგარეტიც უთრთოდა.
Françoise, too, tried to joke, but the half-smoked cigarette in her fingers trembled just like Avelum’s smile.
70052.
აველუმი | თავი XIII
სხვათა შორის, ერთი ჩემი დიდი წინაპარი სწორედ აქედან გამოაპანღურეს შენმა დიდმა წინაპრებმა, არა, ცოტა უფრო ზემოდან, მთავარი სასახლიდან, ვერსალიდან.
By the way, one of my great ancestors was chucked out of here by your great ancestors; not exactly from here, but from Versailles palace, a bit higher up.
70053.
აველუმი | თავი XIII
აქ ალბათ არც შემოუშვებდნენ, სასულიერო პირი გახლდათ.
He wouldn’t have been allowed in here, he was a priest.
70054.
აველუმი | თავი XIII
გაიცინა ფრანსუაზამ გამომწვევად, თითქოს აველუმს გამოაჯავრა, ანდა არაფრად ჩააგდო აველუმის ნათქვამი და უბრალოდ მოსინჯა, შეძლებდა თუ ვერა იმასავით ყალბად გაცინებას.
Françoise laughed defiantly, as if mocking him or dismissing what he’d said and just wondering if she could laugh as falsely as he had.
70055.
აველუმი | თავი XIII
აველუმმა კი მთვრალი ჰაერი ჯერ ხმაურით შეისრუტა ორივე ნესტოთი და მერე ჰაერთან ერთად ამოიქშინა: თქვენი არ იყოს, ქალბატონო ფრანსუაზაო.
Avelum sucked in the intoxicating air noisily through both nostrils, then sighed as he exhaled, "Just like you, Mme Françoise".
70056.
აველუმი | თავი XIII
გთხოვ, ძალიან გთხოვ - შეევედრა ფრანსუაზა და ახლა იმან დაადო მუხლზე ხელი.
"Please, I beg you", she pleaded: now she placed her hand on his knee.
70057.
აველუმი | თავი XIII
ცაცხვზე ჩიტი უსტვენდა.
The bird in the lime tree whistled.
70058.
აველუმი | თავი XIII
ისინი ჩუმად ისხდნენ.
They sat in silence.
70059.
აველუმი | თავი XIII
„ღმერთო ჩემო. ღმერთო ჩემო. ღმერთო ჩემოო“ - რატომღაც ზედიზედ იმეორებდა გუნებაში ფრანსუაზა.
"My God, my God, my God", Françoise repeated to herself for some reason.
70060.
აველუმი | თავი XIII
აველუმი კი დაინტერესებული, შემცბარი თუ გაკვირვებული ადევნებდა თვალს (რადგან არა მარტო გრძნობდა, ხედავდა კიდეც), როგორი შემპარავი დაუდევრობით ვრცელდებოდა მთელს მის არსებაში ფრანსუაზას პატარა, სუსტი, მღელვარებისაგან გაოფლილი ხელის ნაღვერდლისებური სიმხურვალე.
Avelum was interested, flabbergasted or surprised, as he traced (for he saw as well as felt it) the burning heat of Françoise’s weak hand, sweaty with tension, stealthily but casually spreading through his entire being.
წინა შემდეგი