მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
70461.
აველუმი | თავი XII
მოკლედ, მოსკოვში გატარებული ორი დღის შემდეგ, აველუმს უკვე ენატრებოდა თავისი მარად ტანჯული, ღმერთისგანაც და კაცისგანაც აბუჩად აგდებული ქალაქი.
Thus, after two days in Moscow, Avelum already missed his longsuffering native city, abandoned by God and man.
70462.
აველუმი | თავი XII
ჯერ ვერ დაბრუნდებოდა შინ, ჯერ წესიერად არც იყო წასული, ჯერ კედელს აქეთ იდგა ისევ და ვიდრე საბოლოოდ გააღწევდა აქედან, ერთხელ კიდევ უნდა გაეძლო ახალგაზრდა დამწყები ჩეკისტის გამჭოლი მზერისთვის, შუშის ჯიხურში რომ ჩაესვათ ჰომო საპიენსის იშვიათ სახეობასავით, და სხარტად, შეუფერხებლად ეპასუხა იმის შეკითხვებზე, ეღიარებინა, გნებავთ, დაედასტურებინა თავისი ვინაობა, ადგილ-სამყოფლის ზუსტი მისამართი, რა მიზნით (რა უფლებით) ტოვებდა ციხეს და სად (უფრო კი რატომ) მიდიოდა უკეთეს ადგილას.
He couldn’t return yet, for he hadn’t yet left properly, he was still standing this side of the wall and, before he finally escaped, he’d have once more to endure the penetrating gaze of a young, newly recruited KGB man, who was housed, like a rare species of homo sapiens, in a glass booth, and to answer his questions without hesitation, to confess or confirm his identity, exact place of residence, authority or reason for leaving the prison and where (rather, why) he was going to a better place.
70463.
აველუმი | თავი XII
რაღა კოსმიური ხომალდიდან კოსმონავტის გასვლა სივრცეში და რაღა საბჭოეთიდან რიგითი საბჭოელისა - საზღვარგარეთ.
An ordinary Soviet citizen leaving the Soviet Union for abroad is like a cosmonaut leaving his spaceship for outer space.
70464.
აველუმი | თავი XII
მაგრამ ორივეს შეუძლია მშვიდად იყოს, კოსმონავტსაც და რიგით საბჭოელსაც, რადგან ორივე საიმედო ტროსითაა გამობმული მშობლიურ იდეოლოგიას და როგორც არ უნდა გააბრუოს, გააბრიყვოს სივრცის უსასრულობამ, უკან დაბრუნება ორივეს გარანტირებული აქვს, ცოცხალი თუ მკვდარი, ერთი მაინც თავის ხომალდს, მეორე კი თავის ოჯახს დაუბრუნდება...
But neither the cosmonaut and the ordinary Soviet citizen need worry, for they have an endless, reliable lifeline tying them to their home ideology: no matter how much space’s infinity may intoxicate or stupefy them, they are both guaranteed to come back, dead or alive — one to his spaceship, the other to his family…
70465.
აველუმი | თავი XII
საერთაშორისო აეროპორტის გაიდუმალებულმა ფაცაფუცმა შორეული ახალგაზრდობა გაახსენა - აქ ხვდებოდა ფრანსუაზას - თუმცა მაშინდელი აეროპორტი ახლანდელის ერთ კუთხეშიც მოთავსდებოდა მთლიანად.
The international airport’s mysterious bustle brought back his distant youth — he used to meet Françoise here — but the whole airport then could fit into just a corner of today’s.
70466.
აველუმი | თავი XII
მაგრამ მაინც სადღაც აქ, ამ სივრცეში ღელავდა და იტანჯებოდა ხოლმე ფრანსუაზას მოლოდინში.
Yet, somewhere in this space he had worried and suffered, waiting for Françoise.
70467.
აველუმი | თავი XII
მწარეც ბევრი ახსოვს და ტკბილიც.
He could recall much bitterness as well as sweetness.
70468.
აველუმი | თავი XII
სადღაც აქ გაიმართა მისი და კოლია-კლოდის „დუელიც“.
Somewhere here he had his "duel" with Kolia-Claude.
70469.
აველუმი | თავი XII
ერთი წამით, თვალნათლივ დაინახა კიდეც, როგორ სხედან ისა და კოლია-კლოდი პატარა მაგიდასთან ერთმანეთის პირისპირ და თითქოს მის გასაღიზიანებლად, როგორ ლოკავს კოლია-კლოდის წითელი ენა კოვზის ვერცხლისფერ მუცელს.
For a second he clearly visualised them sitting together at a small table, opposite one another, and Kolia-Claude’s red tongue, as if to irritate him, licking the silvery bottom of the spoon.
70470.
აველუმი | თავი XII
მაგრამ ახლა მოგონებების დრო აღარ იყო - ჯერ მშვიდობიანად უნდა გაეღწია აქედან და ისიც, გულაფრიალებული, ყბადაძაბული დაიძრა უკანასკნელი მიჯნისკენ...
But this was no time for memories — he had to get out of here without trouble, and, his heart pounding, his jaws clenched, he proceeded to the last barrier…
70471.
აველუმი | თავი XII
და აი, თვალდახუჭული მიწოლილა თვითმფრინავის სავარძელზე.
Now, his eyes closed, he reclines in his aircraft seat.
70472.
აველუმი | თავი XII
ვერ გაიგებთ, სძინავს თუ, თანამგზავრთა დასანახად, თავს იმძინარებს.
Nobody can tell if he’s really asleep, or faking, so his fellow passengers will think he’s asleep.
70473.
აველუმი | თავი XII
ესეც თავდაცვის ერთგვარი ხერხია, შეიძლება გულუბრყვილო, მაგრამ საკმაოდ ეფექტური: ხომ ხედავთ, მძინავს.
This is a form of self-defence, maybe naïve, but quite effective: "You can see I’m asleep, can’t you?"
70474.
აველუმი | თავი XII
ხოდა, კეთილი ინებეთ და, ნურც შემეხებით, ნურც რამეს მკითხავთ.
So kindly don’t touch me, don’t ask me questions.
70475.
აველუმი | თავი XII
გაძელით როგორმე უჩემოდ, ერთი-ორი საათი მაინც.
You can manage somehow for an hour or two without me.
70476.
აველუმი | თავი XII
გაზეთები თუ გნებავთ (უცებ გარდაქმნილი, ძალით გადახალისებული, სახელგადარქმეული, მაგრამ მაინც ძველებურად საინტერესოდ უინტერესო გაზეთები), შეგიძლიათ დაუკითხავად ამოიღოთ სავარძლის ბადიდან.
If you need newspapers (suddenly affected by perestroika and full of forced optimism, all with new titles, but just as boring in the same old interesting way), then take them out of the net bag without asking.
70477.
აველუმი | თავი XII
მით უფრო რომ, ეს ჩემი არ არის.
Especially as they’re not mine.
70478.
აველუმი | თავი XII
მეც აქ დამხვდა.
They were here before me.
70479.
აველუმი | თავი XII
მაგრამ, თქვენგან განსხვავებით, მე მათი გადაფურცვლის სურვილიც არ გამჩენია.
But, unlike you, I haven’t the least urge to flick through them.
70480.
აველუმი | თავი XII
ორი საათითაც რომ მოწყდეს კაცი მიწას, ესეც დიდი ამბავია ჩვენს დროში, ესეც რაღაცას ნიშნავს, რაღაცას კი არა, ბევრს ნიშნავს, ძალიან ბევრს.
In our times it’s quite something for a man to break free of the earth for a couple of hours: it means not just something, but a lot, a very great deal.