მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
70501.
აველუმი | თავი XII
რასაკვირველია, ისიც ათასნაირი ფიქრის, ეჭვის, ვარაუდის, იმედის, გრძნობის ნაზავს წარმოადგენდა, მაგრამ ყველაზე დიდი ადგილი ამ ნაზავში მაინც ცნობისმოყვარეობას ეჭირა.
He had of course imagined a mixture of thousands of different thoughts, doubts, suppositions, hopes, and feelings, but the predominant element in that mix was curiosity.
70502.
აველუმი | თავი XII
აინტერესებდა, საიდან გამორბოდა ფრანსუაზა მასთან, სად ვერ ძლებდა უიმისოდ, სად იშვა, სად იზრდებოდა მისი უკანონო შვილი, როგორ გამოიყურებოდა სინამდვილეში და ბოლოს, როგორ შეხვდებოდნენ ერთმანეთს ისინი - უკანონონი.
He wondered where Françoise would come running from to be with him, where she found being without him so hard, where she had given birth, where his illegitimate child was growing up, what she really looked like and, finally, how the meeting of the illegitimates would go.
70503.
აველუმი | თავი XII
ეს იყო მაშინ მთავარი საფიქრალიცა და საწუხარიც, მაგრამ ახლა, თუკი სამყარო მართლა აპირებდა გარდაქმნას, თანაც უკეთესობისკენ, ბევრი რამ, რაც აველუმის ცხოვრებას აზრსა და მნიშვნელობას ანიჭებდა, ხოლო თავად აველუმს წამებულის შარავანდედში ხვევდა, შეიძლებოდა, სულ სხვა სახით წარმოჩენილიყო უცებ (თუ უკვე არ იყო წარმოჩენილი).
That was the main subject for thought and regret then, but now, although the world really was intent on perestroika, and for the best, a lot of what had given Avelum’s life sense and meaning and had given him a martyr’s crown, could suddenly now manifest itself (if at all) in quite a different form.
70504.
აველუმი | თავი XII
მაგალითად, თუკი ადრე უკანონო შვილის არცნობა, არაღიარება იძულებით გადადგმულ ნაბიჯად, პოლიტიკური მოსაზრებით განპირობებულ საქციელად აღიქმებოდა მისგანაც და ამ საკითხით დაინტერესებული ხალხისგანაც.
For example, not knowing or acknowledging an illegitimate child had once been perceived, both by him and by persons interested in this question, as a step you were forced to take, as behaviour determined by political considerations.
70505.
აველუმი | თავი XII
ცნობა და აღიარება ერთნაირად სახიფათო იყო, როგორც უკანონო მამისთვის (უცხოელებთან ნათესაობა), ისევე უკანონო შვილისთვისაც (საბჭოელებთან ნათესაობა).
Knowing and recognizing were equally dangerous for the illicit father (relations with foreigners) as for the illegitimate child (relations with Soviets).
70506.
აველუმი | თავი XII
ახლა ჩვეულებრივ სალახანობად თუ არა, ზნეობრივ სილაჩრედ ნამდვილად ჩაითვლებოდა და, პირველ რიგში, მისგანვე.
Now it was actually considered, if not ordinary caddishness, then moral cowardice, by him more than anyone.
70507.
აველუმი | თავი XII
თუმცა, მეორე მხრივ, გარდაქმნის, განახლების სანატრელი ნიავის პირველსავე წამოქროლვაზე, იოლად გაცამტვერდა აველუმის ნაფიქრალიცა და ნამოღვაწარიც, რასაც წლების განმავლობაში საკუთარი ღვიძლით კვებავდა სიმარტოვის კლდეზე მიჯაჭვული.
But, on the other hand, at the first breath of perestroika and renewal, everything Avelum, chained to the rock of loneliness, had thought and achieved, nurtured with his own liver over the years, turned so easily to dust and ashes.
70508.
აველუმი | თავი XII
არათუ უკანონომ, კანონიერმა შვილმაც აღარ ინდომა მისი მამობა, როცა ჯერ კიდევ გუშინ, აღორძინებული, გალაღებული მონობის ჟამს, არაფერი ეგულებოდა უფრო სანდო და საიმედო, ღირსებისა და მეობის შესანარჩუნებლად.
Not just his illegitimate, but his legitimate daughter now distrusted his paternity, when only yesterday, at a time of regenerated, relaxed slavery, she had not imagined anything more trustworthy and reliable for preserving her dignity and personality.
70509.
აველუმი | თავი XII
არა მარტო მოსწონდა ამით თავი, არამედ უფლებასაც აძლევდა თავს, კრიჭაში ჩასდგომოდა ცხოვრებას, კუთხეში კი არ მჯდარიყო იატაკზე, საპყარივით, არამედ სხვათა უმწეობა, სხვათა უძლურება დაეგმო და შეერისხა.
She had not only been proud of him and had allowed herself to stand up to life, not to sit on the floor in a corner like a cripple, but angrily to denounce others’ feebleness and impotence.
70510.
აველუმი | თავი XII
მოულოდნელად იცვალნენ დრონი და თუნდაც მარტო ამიტომ, გასარკვევიც ბევრი იყო და ასაღელვებელიც.
The times had suddenly changed, if only because there was a lot to ponder and worry about.
70511.
აველუმი | თავი XII
ისიც იკვლევდა და ღელავდა, სავარძლის საზურგეზე მიწოლილი და მძინარესავით თვალდახუჭული.
So he too pondered and worried as he leaned back in his seat, his eyes closed as if asleep.
70512.
აველუმი | თავი XII
ცხოველებსა და ფრინველებს „სიყვარულის“ ჟამი რომ დაუდგებათ, ისეთ გნიასს და ალიაქოთს ასტეხენ ხოლმე, მეორედ მოსვლა ეგონება კაცს.
Animals and birds in the mating season make such a row and fuss that you’d think the Second Coming was imminent.
70513.
აველუმი | თავი XII
არის ერთი კრიახი, ყმუილი, ფრთების ბათქუნი და კბილთა ღრჭიალი, რამდენადაც ისინიც ბუნების გაჩენილნი არიან და უერთმანეთოდ გაძლება არ შეუძლიათ.
There’s nothing but cackling and bellowing, flapping of wings and grinding of teeth, since animals and birds are created by nature and can’t survive without each other.
70514.
აველუმი | თავი XII
მაგრამ იმავე ბუნებისგან გამოყოლილი „საზრიანობა“ აიძულებთ (ჩვენგან, ადამიანებისგან განსხვავებით), უფრო თავშეკავებულნი იყვნენ და სანამ ვნებას მიეცემოდნენ, იქამდე გაარკვიონ, რამდენად მიზანშეწონილი იქნება მათი ერთ ბუნაგში, ანდა ერთ ბუდეში ცხოვრება.
But the "wits" that nature has also granted them (unlike us human beings) force them to be more reserved and, before surrendering to passion, first to establish how sensible living together in one den, in one nest might be.
70515.
აველუმი | თავი XII
ეს წინასწარი „გაცნობა“ ხშირად კრახით მთავრდება.
This preliminary "acquaintance" often ends badly.
70516.
აველუმი | თავი XII
მამლის დაჟინებულ ძახილზე მოფრენილი დედალი, ან ხვადის ყმუილზე მოძუნძულებული ძუკნა, უკანვე გაბრუნდება ხოლმე, უარაფროდ, რაკი უნდობლობა გადაულახავი რჩება, რაკი ორივე რწმუნდება, ერთმანეთს „ვერ შეეწყობიან“, არ გამოადგებიან „ცხოვრების თანამგზავრად“.
The hen that has flown in to the cock’s persistent call, or the cow that has trotted up to the bull’s bellow, turn back empty-handed, because their distrust remains insurmountable, and both are convinced that they won’t be able "to get along", they aren’t suited as "lifetime companions".
70517.
აველუმი | თავი XII
ისედაც ხანმოკლე ცხოვრების გამწარებას, გაუთავებელ ღრენასა და ჩხავილს, ამჯობინებენ თავიდანვე არ შეუღლდნენ, ვიდრე მერე დაიტანჯონ.
Rather than spoiling their short life with endless rancour and screeching, they prefer from the start not to get yoked, thus avoiding later suffering.
70518.
აველუმი | თავი XII
ადამიანებს კი პირიქით ემართებათ: დაუფიქრებლად ნებდებიან ვნებას და მერე ათასნაირი ტკივილის, შეურაცხყოფის, გაჭირვების, ელდისა და შიშის გადატანა უხდებათ დაუფიქრებლად შექმნილის შესანარჩუნებლად ანდა მოსაშორებლად, გადასარჩენად ანდა დასაღუპად.
Human beings behave differently: they give in to passion without thinking and then they have to endure thousands of different pains, humiliations, deprivations, shocks and fears in order to preserve or to undo, to save or to destroy what they have so thoughtlessly created.
70519.
აველუმი | თავი XII
უფრო სწორად, მოგვიანებით, დაგვიანებით ცდილობენ განუსჯელად ჩადენილის განსჯას, ანუ, ახლა უკვე გონებას აყენებენ გულზე მაღლა, რითაც, მხოლოდ და მხოლოდ, ბოროტებას სჩადიან, როგორც საკუთარი თავის, ისევე განგების ძალით მათთან დაწყვილებული მეორე ადამიანის მიმართ.
In fact they try later, too late, to discuss what was done without discussion, by now setting their mind above their heart, which results only in evil, both for themselves and whoever they have, thanks to Providence, forcibly coupled with.
70520.
აველუმი | თავი XII
განსჯა, იგივე „საზრიანობა“, მართალია, ხელს უწყობს ნებისმიერ ცოცხალ არსებას და მათ შორის ადამიანსაც, კეთილსინდისიერად აღასრულოს ბუნებისგან დაკისრებული მოვალეობა - შექმნას მსგავსი.
Discussion, a show of "wits" is, true, good for all living creatures, including humans, conscientiously carrying out the duties nature has imposed: creating their own likeness.
წინა შემდეგი