მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
70641.
აველუმი | თავი XI
მოკლედ, მღელვარებისა არ იყოს, მოლოდინიც საერთო იყო და ყველა თავისებურად ელოდებოდა, თავისებურად მალავდა მოლოდინსაც - ზოგი აქტიური დუმილით, ზოგი აქტიური ლაყბობით, რაც საბოლოო ჯამში, ერთი და იგივეა, ერთნაირად წარმოაჩენს ადამიანის შინაგან სამყაროს, მის არსს.
In short, expectation was general, like the excitement, everyone had their expectations and their way of hiding them: some were deliberately taciturn, others actively chatty, in the end revealing equally well their inner world, their essence.
70642.
აველუმი | თავი XI
ასე რომ, საერთო მღელვარებასა და მოლოდინში ყველას თავისი პატარა ნაკვეთი ჰქონდა შემოღობილი დუმილისა თუ ლაყბობის ღობით და იმ ნაკვეთზე, როგორც სასწორის პინაზე ატევდა თავის სურვილსაც და მიზანსაც, იმედსაც და უიმედობასაც.
Thus, in the general excitement and expectation, each person fenced in his little plot with silence or chat, and placed their desires and aims, hopes and despair on these plots, as if they were one side of a pair of scales.
70643.
აველუმი | თავი XI
მთავარი კი სასწორის მეორე პინა გახლდათ, სადაც უკვე შესჭიდებოდნენ ერთმანეთს უხილავი ფალავნები.
But the other side of the scales was more important: unseen warriors were fighting there.
70644.
აველუმი | თავი XI
კი არ შესჭიდებოდნენ, უკვე პირველ ჭრილობებს იშუშებდნენ: ერთი (ეკაეკატერინეკატო) - ოთახის კუთხეში, მეორე (ბოროტების იმპერია) - სესიებზე, კრებებზე, კონფერენციებზე, ყრილობებზე... ტელევიზორის ეკრანსა თუ ჟურნალ-გაზეთების ფურცლებზე.
Not just fighting, but licking their first wounds: one (Little Katie) did so in the corner of her room, the other (the Empire of Evil) in sessions, meetings, conferences, congresses… on the television screen and on the pages of newspapers and magazines.
70645.
აველუმი | თავი XI
ხალხი კი ქუჩაში იდგა და, როგორც საერთოდ ახასიათებს, სათანადო დასკვნები კი არ გამოჰქონდა მოსმენილიდან, უსასრულოდ ლაპარაკობდა თავად ერთსა და იმავეს.
Meanwhile people stood in the streets and, typically, failed to draw the right conclusions from what they heard: they just endlessly said the same thing again and again.
70646.
აველუმი | თავი XI
აველუმიც ხალხში ერია, ანუ იმას აკეთებდა, რისი გაკეთებაც შეეძლო და დარწმუნებული იყო, სხვა არც არაფერი ევალებოდა, დანარჩენს უიმისოდაც გააკეთებდნენ.
Avelum also mixed with the crowds, or did what he could, and was convinced that no more was required of him, that the rest would be done without him.
70647.
აველუმი | თავი XI
მაგრამ რაკი თავად არ შეეძლო, ვერც ფრანსუაზა შეცვლიდა რამეს მის სასარგებლოდ და ვერც სონია.
But if it was all beyond him, neither Françoise nor Sonia could make anything better for him.
70648.
აველუმი | თავი XI
ფრანსუაზა და სონია უფრო ადვილად შეთანხმდებოდნენ და შეეწყობოდნენ კიდეც ერთმანეთს, ვიდრე ისა და ფრანსუაზა, ანდა - ისა და სონია.
It would have been easier for Françoise and Sonia to come to terms, to an agreement, than for him and Françoise, or for him and Sonia.
70649.
აველუმი | თავი XI
გულხელდაკრეფილი, შუბლშეჭმუხნული იდგა და ფიქრობდა.
He stood in the crowd, frowning, arms folded, and he thought.
70650.
აველუმი | თავი XI
ფიქრობდა და გრძნობდა, რა მარტო იყო ამდენ ხალხში, სრულიად მარტო, და აღარც უკვირდა, აღარც სწყინდა, ყველაფერი უიმისოდ რომ ხდებოდა.
He thought and felt that he was alone in the midst of so many people, utterly alone; he wasn’t amazed or upset that it was all happening without him.
70651.
აველუმი | თავი XI
არც მისი უკვე ენაზე მომდგარი შეკითხვა აინტერესებდა ვინმეს: რატომ ვდგავარ აქ, რას ველოდებიო.
Nobody was interested in the question on the tip of his tongue: why am I standing here, what am I waiting for?
70652.
აველუმი | თავი XI
მოლოდინი, როგორც უკვე ვთქვით, ერთნაირი არა, მაგრამ საერთო იყო და მნიშვნელობა არ ჰქონდა, ვინ რას გულისხმობდა ამ მოლოდინში, ვინ რის გამორჩენას მოელოდა მისგან.
Expectation, as we have seen, was general, if not identical, and it didn’t matter who understood what by expectation, what they hoped would come of it.
70653.
აველუმი | თავი XI
მაგრამ ფიქრით, ეტყობა, მაინც ვერ გადაწყდება ამგვარად რთული საკითხები.
But thinking was obviously not enough to solve such difficult questions.
70654.
აველუმი | თავი XI
ვიდრე ადამიანი ფიქრობს, მარტოა, და მის სიმარტოვეს არაფერი ეშველება, თუკი ვინმე არ ჩაეზიარა ფიქრში.
As long as he is thinking, a man is alone: nothing can overcome his isolation if nobody at all shares his reflections.
70655.
აველუმი | თავი XI
ძაღლის თავიც სწორედ აქ არის დამარხული.
That was where the trouble lay.
70656.
აველუმი | თავი XI
ფიქრი სიზმარივითაა - ერთი და იგივე სიზმარი, ერთი და იმავე სახით, არ შეიძლება ორ კაცს ერთდროულად დაესიზმროს.
A thought is like a dream: two people can’t have the same dream in the same form at the same time.
70657.
აველუმი | თავი XI
არადა, სწორედ სიზმარი-ფიქრი ამოატივტივებს ხოლმე სულის ზედაპირზე, რაც ფხიზელ გონებას, შიშისა და უძლურების გამო, იმავე სულის ფსკერზე ჩაუძირავს, ჩაუმალავს.
Yet dreams and thoughts bring to the soul’s surface what sober reason is too weak and fearful to allow to emerge, what it hides in the soul.
70658.
აველუმი | თავი XI
გონება გლეხივით ეშმაკია - იცის, რა დამალოს და რა გამოაჩინოს.
Reason is cunning; like a peasant, it knows what can be hidden and what can be revealed.
70659.
აველუმი | თავი XI
გამოცდილებამ, გადატანილმა და განცდილმა გახადა გონება გლეხივით ეშმაკი და გულს იოლად აღარ აჰყვება.
Experience, things lived and endured, has made reason as sly as a peasant: it doesn’t easily succumb to the heart.
70660.
აველუმი | თავი XI
აფორიაქებულ, აყაყანებულ ხალხში ისე დგას, თითქოს შემთხვევით მოხვედრილიყოს აქ, თითქოს არც იცოდეს და არც აინტერესებდეს, რა საერთო ჭირს შეუყრია ამდენი ხალხი ერთად.
It stands in the raging, furious crowd as if it were there by chance, as if it has no idea, and is not interested what sort of general ill has brought so many people together.
წინა შემდეგი