მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
70661.
აველუმი | თავი XI
და მაინც, აუტანლად მძიმე იყო მკვდარ ქალაქში ცხოვრება.
Yet living in a dead city was unbearably hard.
70662.
აველუმი | თავი XI
მართლა მომკვდარიყო თითქოს ყველაფერი: ჰაერიც, წყალიც, პურიც, ხმაც, სახეც...
Everything seemed to have died: water, air, bread, voices, faces…
70663.
აველუმი | თავი XI
ტანკებიც მკვდრებივით ეყარნენ ქუჩებში, ცხედრულად გაშეშებულნი, ცხედრულად დადუმებულნი.
And tanks cluttered the streets like fossilised corpses, cadaverously silent.
70664.
აველუმი | თავი XI
ღირსშესანიშნავი ფიქრისგორის ძირში საველე სამზარეულო გაემართათ.
At the foot of the famous Pikri Hill a field kitchen was set up.
70665.
აველუმი | თავი XI
ყველგან დამპალი კომბოსტოს ფოთლები და კარტოფილის ნაფცქვენი ეყარა.
It was littered with rotting cabbage leaves and potato peelings.
70666.
აველუმი | თავი XI
თამარის (ყოფილი ჩელუსკინელების) ხიდზე წელსზემოთ გაშიშვლებულსა და ტანკის კოშკურასთან ჩამჯდარ ჯარისკაცს (რაკი სამხრეთში მოხვედრილიყო, მზის აბაზანებსაც იღებდა ბარემ), მოსწავლის რვეულიდან ამოხეული ქაღალდი მუხლზე დაედო და ბოლოგაღრღნილი ფანქრის ნატეხით წერილს წერდა დედას.
On Queen Tamar Bridge (formerly the Cheliuskin) a bare-chested soldier sat by his tank turret (he’d come south, so he was sunbathing), and was writing with a chewed pencil stub a letter to his mother on a piece of paper torn from a child’s exercise book, which he’d put on his knee.
70667.
აველუმი | თავი XI
ვიღებ კალამს და გიძღვნი სალამს, ასე ვთქვათ მზიური საქართველოდან მოგიკითხავთ ყველას გულითადად, უფროსიდან უმცროსამდე.
I’ve picked up a pen and send you greetings from so-called sunny Georgia; best wishes to all big and small.
70668.
აველუმი | თავი XI
საქართველოში ვარ დე, მზეზე ვიხრუკები უცებ წამოგვშალეს და გადმოგვისროლეს აქეთ, ცოტა დაკა-დაკა იყო, ჩვენი ბიჭებიც კარგად დაბეჟეს.
Mum I’m in Georgia, baking in the sun; we’ve suddenly been moved here; a bit of a scuffle and our lads got a drubbing.
70669.
აველუმი | თავი XI
შენ ხომ არ იცი დე, როგორ მოვაშორო ადამიანის ტვინი ფოლადს?
I don’t suppose you know, mum, how to scrape human brains off a shovel?
70670.
აველუმი | თავი XI
აი პატარა ნიჩბები რომ გვაქვს, სანგრებს რითაც ვთხრით იმაზე გეუბნები. ისე მარტო მიწას კი არ ვთხრით იმით კარტოფილიც მშვენივრად ითლება და ხორციც მშვენივრად იკეპება კონსერვიც მშვენივრად იხსნება და ასე შემდეგ.
I mean the shovel we use not just to dig trenches but it’s very good for peeling potatoes and cutting meat and opening tins and slicing sausages and all sorts of things.
70671.
აველუმი | თავი XI
არ იკარებს არაფერს, წყალსაც შევუშვირე, არაყიც დავასხი.
I can’t get it clean, I’ve washed it in water, poured a whole bottle of vodka over it.
70672.
აველუმი | თავი XI
არაყი აქ წყალზე ბევრი აქვთ, დავაფსი კიდეც, დე, მაგრამ არაფერი ეშველა.
There’s more vodka than water here and I’ve peed on it, mum, but it doesn’t work.
70673.
აველუმი | თავი XI
წუხელი სიზმარში მასწავლიდი, როგორ გამერეცხა ნიჩაბი, ძილში მახსოვდა, მიკვირდა კიდეც, რა იოლი ყოფილა მეთქი, დილით კი ვერაფრით გავიხსენე.
Last night I dreamt you showed me how to wash it; I remembered in my dream and I was amazed it was so easy but in the morning I couldn’t remember.
70674.
აველუმი | თავი XI
შემაწუხა ძალიან, სხვამხრივ არამიშავს რა. შენი ალექსეი.
I’m at my wit’s end; otherwise everything’s fine. Your Aleksei.
70675.
აველუმი | თავი XI
აველუმს კი ყოველღამე ორმოცდათექვსმეტის მარტში ფეთქებადი ტყვიით ბარძაყდაფშხვნილი, უპატრონოდ გარდაცვლილი ბიჭი ესიზმრებოდა.
Every night Avelum dreamed of the lad whose thigh was shattered by a dum-dum bullet in March 1956 and who died, untended.
70676.
აველუმი | თავი XI
ვითომ, ის ბიჭი ისევ იქ იჯდა, სადარბაზოში, კიბის საფეხურზე, სისხლის გუბეში ფეხებჩაწყობილი და უაზრო სირბილით გულამოვარდნილსა და საკუთარი უმწეობით თავლაფდასხმულ აველუმს საყვედურობდა - სადა ხარ აქამდე, როდემდე გიცადოო.
He still seemed to be sitting there on a step in the entrance, his feet in a pool of blood, reproaching Avelum, who was out of breath from running about pointlessly and crushed by his own uselessness, "Where have you been all this time, how long do I have to wait for you?"
70677.
აველუმი | თავი XI
ასე რომ, რაც ახლა ქალაქში ხდებოდა, აველუმს ერთხელ უკვე გადაეტანა, მაგრამ ახლანდელი ელდა ისევე აღემატებოდა მაშინდელს, როგორც ახლანდელი აველუმი - მაშინდელ აველუმს, არა მარტო ასაკით, არამედ ჩადენილ ცოდვათა და შეცდომათა რაოდენობითაც.
So Avelum had already been through what was now happening in the city, but the horror today was greater than then, just as Avelum today was greater than then, not only in age, but in his tally of mistakes and transgressions.
70678.
აველუმი | თავი XI
ახლაც გულამოვარდნილი, ახლაც თვალებაწრიალებული, ფსორიაზის არქიპელაგით სახეგადალაქული დაძრწოდა ქუჩებში, თითქოს ყველა სადარბაზოში ვიღაც კვდებოდა, მის იმედზე დარჩენილი, და მას უნდა მოენახა, მას უნდა გაეფრთხილებინა ყველა მათგანის ჭირისუფალი, ვიდრე ერთიანად მოუსვამდნენ ყველას ხელს და გადაუძახებდნენ ბულდოზერით ამოთხრილ საერთო ორმოში.
Today, too, he was out of breath and his eyes couldn’t focus; his face covered with an archipelago of acne, he roamed the streets, as if someone were dying in the entrance to every building and putting all their hopes just in him, Avelum, and he had to go and tell their relatives before they were all arrested and dumped in a common pit dug by a bulldozer.
70679.
აველუმი | თავი XI
ცხრა აპრილის დილას იმ ერთი ხელის დადება მოედანზე მარტო ორი სატვირთო მანქანა ფეხსაცმელი მოაგროვეს თურმე.
On the morning of 9 April, on that tiny handkerchiefsized square two lorry-loads of boots had been picked up.
70680.
აველუმი | თავი XI
მტკვარმა არ გაუმართლათ, არ შეუნახათ საიდუმლო.
The river Mtkvari had proved unreliable and had revealed their secrets.
წინა შემდეგი