მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
70821.
აველუმი | თავი XI
მას კი გაქცევაზე ეჭირა თვალი.
But he was planning escape.
70822.
აველუმი | თავი XI
გაქცევა გადარჩენა არ არის.
Escape is not salvation.
70823.
აველუმი | თავი XI
უბრალოდ, უკან დაბრუნებაა, თანაც იძულებით, და არა ტაქტიკური თუ სტრატეგიული სვლა.
It’s just a retreat, a forced retreat, not a tactical or strategic move.
70824.
აველუმი | თავი XI
ბრუნდები იქ, საიდანაც ოდესღაც წამოხვედი, უარაფროდ.
You go back empty-handed to where you came from.
70825.
აველუმი | თავი XI
ალბათ ნაადრევადაც, რადგან მაშინ ისიც არ იცოდი ჯერ, ბნელში რითი გაგენათებინა ლუკმა და სინათლეში რითი დაგეფარა სიშიშვლე.
Probably too early, because you didn’t yet know what made the bait shine for you in the dark or how to cover your nakedness in the light.
70826.
აველუმი | თავი XI
ასე რომ, ფრანსუაზასთან გაქცევით, თავს კი არ შველოდა აველუმი, ნებაყოფლობით ამბობდა უარს მთელ თავის ცხოვრებაზე, ამდენი ხნის სიმტკიცესა და სიჯიუტეზე, გნებავთ „უმოქმედობასა“ და „დუმილზე“, როგორც ოფიციოზი ნათლავდა მისთვის მიუღებელ ნებისმიერ მრწამსსა თუ შეხედულებას, რათა გულუბრყვილო ქვეშევრდომს „უმოქმედობა“ მართლა უმოქმედობად აღექვა და არა უძლურების მარად ღია, მარად ჩირქისა და ბალღამის მწვეთავი ჭრილობის მკურნალობად, თუნდაც ცხოველური (გნებავთ, მელანიასეული) მეთოდით;
So by fleeing to be with Françoise, Avelum was not off to seek salvation, he was freely renouncing his whole life, the firmness and obstinacy he’d shown for so long, his "inertia" and "silence", as the official line classified any faith or views it found unacceptable, so that naïve subjects would perceive "inertia" as real inertia, and not a treatment for a patient’s ever open ulcer, ever oozing pus and suppuration, like an organic approach to treatment (Melania’s for example).
70827.
აველუმი | თავი XI
„დუმილი“ კი - დუმილად აღექვა და არა დაუმორჩილებლობის ასევე მარადიულ ღრიალად, იდუმალ წიაღთა შლამში ამოთხვრილ ხმად, რომელსაც წიაღთა საიდუმლო შეიძლება ვერ მოაქვს ჩვენამდე, მაგრამ ცნობის წადილს კი გვიღიზიანებს იმ საიდუმლოთა მიმართ.
And "silence" was seen as silence, not as a constantly grizzling voice rising from the ooze of secret depths, a voice which may not manage to bring the secret of the depths up to us, but does arouse our curiosity about those secrets.
70828.
აველუმი | თავი XI
როგორც არ უნდა გაგიკვირდეს, მოცლილო მკითხველო, ბოროტების იმპერიას ზოგიერთთა „უმოქმედობისა“ და „დუმილისა“ უფრო ეშინოდა, ვიდრე იმ „გამბედავი“, „თავზეხელაღებული“ ოპონენტების ლეგიონისა, ხმამაღლა, საქვეყნოდ, კრებებსა თუ სესიებზე, კონფერენციებსა თუ ყრილობებზე (რომლებსაც, ცხადია, თავად იმპერია წარმართავდა), „გულწრფელად“, „უანგაროდ“ რომ ამხელდნენ და აქიაქებდნენ არსებული წეს-წყობილების „ზოგიერთ ჩრდილოვან მხარეებს“.
However amazing it is to you, idle reader, the Empire of Evil was more afraid of some people’s "inertia" and "silence" than of the "daring", "reckless" legion of opponents, who loudly, publicly, at meetings and sessions, at conferences or gatherings (all, of course, run by the Empire), "sincerely", "selflessly" exposed and dispersed "certain shady sides" of the existing order.
70829.
აველუმი | თავი XI
ერთმა ასეთმა ოპონენტმა, უნებურად წამოროშა თუ ვიღაცაში შეეშალა აველუმი, პირდაპირ უთხრა საუბრისას: მე რომ მკითხო, ახია, მართლა აუხტეს მაგათ კაციო.
One such opponent unintentionally blurted something out, or mistook Avelum for someone else and got in his way, said straight out in a chat, "If you ask me, they deserve to be sneered at".
70830.
აველუმი | თავი XI
უპირველეს ყოვლისა, არსებული ხელისუფლების, მისი უფლებამოსილების აღიარებას ნიშნავდა ისევ, როცა ზოგიერთთა დაუოკებელი „უმოქმედობა“ და ჩაუხშობელი „დუმილი“ სწორედ არსებული წეს-წყობილების შეგნებულად არშემჩნევა, არცნობა, არმიღება იყო და სხვა არაფერი.
Firstly, this meant recognizing the rightfulness of the existing state, whereas the unbridled "inertia" and intransigent "silence" of some people was in fact a deliberate nonrecognition, non-acknowledgement, non-acceptance of the existing order.
70831.
აველუმი | თავი XI
და მაინც, ყველაზე მეტად, ისევ ქალიშვილი ბორკავდა აველუმს, ისევ სულიერად დახეიბრებული ქალიშვილი უშლიდა ხელს, მთლიანად დანებებოდა ამ მტანჯველ სურვილს.
Still, Avelum was most hobbled by his daughter; his mentally crippled daughter stopped him from wholly yielding to this tormenting desire.
70832.
აველუმი | თავი XI
შვილმა უიმისოდ უკვე სცადა გაფრენა (აღარ ეყო მოთმინება) და ახლა ფრთებდამსხვრეული იჯდა შინ, იატაკზე, ტენისის დაკარგულ ბურთს მიშტერებული და ლაპარაკიც აღარ უნდოდა გაფრენაზე, თუმცა, ჯერ კიდევ გუშინ, ალბათ არავითარი ძალა არ არსებობდა მიწაზე მისი გამჩერებელი.
In his absence, his daughter had already tried to fly (she’d run out of patience) and now sat, her wings smashed, on the floor at home, staring at a lost tennis ball, not wanting even to talk any more about flying, although only a day earlier there was probably no force strong enough to keep her on earth.
70833.
აველუმი | თავი XI
შვილსაც დათმობდა და მშობელსაც, ოღონდ ერთხელ მაინც, ერთი წუთით მაინც მისცემოდა ცის უსასრულობის, ცის უძირობის განცდის შესაძლებლობა, თავისუფლად, თავის ნებაზე, უფროსების ჩაურევლად, რაც შეძლო კიდეც, მაგრამ მართლაც ერთხელ, მართლაც ერთი წუთით.
She would have given up her child and parents, if only, she could have had a chance just once, for a minute, to experience the sky’s infinity and bottomlessness, freely, as much as she liked, without interference from her seniors: she did succeed in that, but really only once, really for just one minute.
70834.
აველუმი | თავი XI
დამნაშავე კი ისევ აველუმი გამოვიდა (
Again, Avelum was the person who took the blame.
70835.
აველუმი | თავი XI
„შენ რა გენაღვლებოდა, იგონებდი რაღაცას რომანისთვის, გასართობად, მაგათ კი მართალი ეგონათ“.
"Why should you care? You were thinking up something for a novel, for fun, but they thought it was for real".
70836.
აველუმი | თავი XI
რამდენადაც უიმისოდ არც მის შვილს გაუჩნდებოდა გაფრენის სურვილი, გაფრენის მოურეველი ჟინი თუ მოთხოვნილება, რისი გაქარწყლება ვეღარც აველუმის დარიგებებმა შეძლო და ვეღარც მელანიას თხოვნამუდარამ.
Inasmuch as his daughter wouldn’t have had, but for him, any desire, uncontrollable urge or need to fly off, urges which not even Avelum’s advice or Melania’s entreaties could quell.
70837.
აველუმი | თავი XI
იმპერიის ყველაზე დიდი ბოროტება ის გახლდათ, განუსაზღვრელი ვადით დატუსაღებულ ხალხს უცებ რომ განუცხადა: თავისუფლები ხართო.
The Empire’s worst evil was suddenly to announce to a people sentenced to indefinite imprisonment: "You’re free!"
70838.
აველუმი | თავი XI
ხალხი დამდგარ, დამყაყებულ, დაჭაობებულ წყალში ყვინთვას სწავლობდა გაჩენის დღიდან, წურბელებსა და ბაყაყებზე სანადიროდ.
From the day of their birth, in stagnant, stinking, marshy water people had learnt to dive and hunt for leeches and frogs.
70839.
აველუმი | თავი XI
ახლა კი - გაფრინდითო - და, რასაკვირველია, ვერ გაფრინდებოდნენ, ვიდრე გადაგვარებული, გაკორძებული ფრთა ხელახლა არ გაეზრდებოდათ, ანუ, არ მოიშორებდნენ, არ დაივიწყებდნენ მაინც, ძველისძველ, თანდაყოლილსა თუ თანდათანობით შეძენილ ჩვევებსა და თვისებებს, რაც, მხოლოდ და მხოლოდ, სატუსაღოში გასაძლებად იყო საჭირო, და არა, ვთქვათ, ცაში სალივლივოდ.
Now they’re told to fly and, of course, they can’t, until their degenerate calloused wings grow back, or until they abandon and forget their age-old, innate or acquired habits and characteristics, which they needed only while they were imprisoned, but which were useless for soaring into the sky.
70840.
აველუმი | თავი XI
სატუსაღოში სხვებზე უკეთ ის გაიტანდა თავს, ვინც საფუძვლიანად დაეუფლებოდა იქაურ წესებსა და მეთოდებს, რომელთა მეშვეობით შედარებით მცირე დროში და მცირე დანაკარგებით შესძლებდა, ვთქვათ, განათლების მიღებას წიგნის გადაუშლელად, გამდიდრებას - თითის გაუნძრევლად, გაკულტურებას - თეატრში ცხვირის შეუყოფლად.
Those who best survived imprisonment were the ones who learned its habits and methods most thoroughly, so that, relatively quickly and cheaply they managed, say, to get an education without opening a book, to get rich without lifting a finger, to be cultured without sticking their nose into a theatre.
წინა შემდეგი