მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
70961.
აველუმი | თავი XI
ვიღაცისგან, ღმერთისგან თუ მისთვის უაღრესად ანგარიშგასაწევი ადამიანისგან დაკისრებულ მოვალეობას ასრულებდა, მართალია კეთილსინდისიერად, მაგრამ უხარისხოდ.
She was carrying out, conscientiously, true, but joylessly, obligations imposed on her by somebody — God or some human being she was deeply in awe of.
70962.
აველუმი | თავი XI
მოვალეობა აშკარად აღემატებოდა მის შესაძლებლობებს, რადგან დაშრეტილიყო წყარო სიხალისისა, რწმენისა, იმედისა და ალბათ სიყვარულისაც.
The obligations were clearly more than she could cope with, because the source of her joy, faith, hope, and perhaps her love, had dried up.
70963.
აველუმი | თავი XI
ყოველ შემთხვევაში, ახლა გაცილებით მეტს ფიქრობდა შვილზე, ვიდრე ქმარზე.
In any case, she now thought far more about her daughter than about her husband.
70964.
აველუმი | თავი XI
შვილის ბედით უფრო იყო შეძრული, ვიდრე ქმრისა, შვილის ჯანმრთელობა უფრო ადარდებდა, ვიდრე ქმრის დაკარგვა-შენარჩუნება.
She was more moved by her daughter’s fate, her daughter’s health caused her more concern than losing or keeping her husband.
70965.
აველუმი | თავი XI
ქმარსაც თუ რამეს ავალებდა, მხოლოდ შვილზე ზრუნვას, შვილის მოვლა-პატრონობას.
The only thing she demanded of her husband was that he should take care of, look after and protect their daughter.
70966.
აველუმი | თავი XI
„შენი სჯერა, დაელაპარაკე, ჭკუა დაარიგეო“ - შეევედრებოდა ხოლმე აგანგაშებული.
"She trusts you, talk to her, make her see sense", she pleaded with him desperately.
70967.
აველუმი | თავი XI
მაგრამ აველუმს როგორ დაერიგებინა ჭკუა პოლიტიკური მოწინააღმდეგისთვის?!
But how could Avelum make a political opponent see sense?!
70968.
აველუმი | თავი XI
ბოლოს და ბოლოს, შვილი სდებდა სწორედ ბრალს გვერდზე გადგომისთვის, ანუ, სწორედ შვილი აღიქვამდა მის „დუმილს“ დუმილად და მის „უმოქმედობას“ უმოქმედობად.
In the end, it was he whom his daughter accused of standing aside: she saw his "silence" as silence and his "inertia" as inertia.
70969.
აველუმი | თავი XI
აველუმს, ცოტა არ იყოს, ეშინოდა კიდეც მისი, უფრო ზუსტად, ეშინოდა თავად არ გამოსულიყო მოთმინებიდან, არ აჰყოლოდა შვილს კამათში (რადგან კამათში არც შვილს დაინდობდა ჭეშმარიტების საზიანოდ).
Avelum was somewhat afraid of her; to be precise, he was afraid of losing patience, of getting into a row with his daughter (for in any row, for the sake of the truth, he wouldn’t have spared his daughter);
70970.
აველუმი | თავი XI
ეშინოდა არ გაეღიზიანებინა, არ გაემწარებინა, არ დაეჭრა უარესად, რადგან შესახედად გულუბრყვილო, მაგრამ არსით ვერაგი და ძირითადად მშობელთან დასაპირისპირებლად ჩანერგილი რწმენა (რა მნიშვნელობა აქვს, შენით ჩაინერგე თუ სხვამ ჩაგინერგა?!), ასე თუ ისე, მაინც ასატანს, მეტ-ნაკლებად საინტერესოსაც ხდიდა მისი შვილისთვის ცხოვრებას.
He feared irritating, embittering, wounding her even more deeply, because her credulous but essentially treacherous faith, basically inculcated in opposition to her parents (does it matter whether it was inculcated from within or from outside?!), one way or another, made life for his daughter bearable, more or less interesting.
70971.
აველუმი | თავი XI
ხოლო უიმრწმენოდ დარჩენილი ალბათ საერთოდ აიღებდა ცხოვრებაზე ხელს, აღარც დროშას შეკერავდა, მხდალი დედაბრების დასაფრთხობად (მაშინვე ცეკვას რომ იწყებდნენ მის დანახვაზე) და აღარც მჯდომარე გაფიცვას გამოაცხადებდა საკუთარ ოჯახში.
If she lost this faith, she’d probably give up on life, she’d stop making banners to frighten the timid old ladies (who instantly started dancing when they saw her) and she wouldn’t even have declared a sit-in strike in her own family.
70972.
აველუმი | თავი XI
როგორც კი მოერეოდა თავის უაზრო პატივმოყვარეობას (რა თქმა უნდა, ასაკობრივს), როგორც კი უყოყმანოდ ჩაჰყვებოდა მამის სიტყვას ცხოვრების სიღრმეთა სახილველად და მკვდართა ენასაც შეისწავლიდა, მამამისივით, ისიც თავისთავად აღმოჩნდებოდა ზედმეტი, ზედმეტი თუ არა, არასასურველი ნამდვილად, უპირველეს ყოვლისა კი იმ საქმისათვის, ასეთი თავგანწირვით რომ ემსახურებოდა ახლა.
But if she repressed her own enormous ambition (which went with her age, of course), if she took her father’s advice without hesitation and thus looked deeper into life and studied the language of the dead, as did her father, then she’d end up being useless, or even quite undesirable, above all, to the cause she now served so selflessly.
70973.
აველუმი | თავი XI
იმ ხალხისთვის, რომლის ნაწილადაც თვლიდა თავს, ვისი სიცრუეც სხვათა სიმართლეს ერჩია და, რასაკვირველია, იმ რწმენისთვისაც, რომელსაც პირობისამებრ, სიბნელიდან სინათლეზე კი არ გამოჰყავდა, კიდევ უფრო ღრმად შეჰყავდა სიბნელეში.
To the people whom she thought herself a part of, whose lies she preferred to others’ truths, and, of course, to a faith which was leading her not from darkness into light, but deeper still into darkness.
70974.
აველუმი | თავი XI
მშობელი ის ხიდია, რომლის მეშვეობითაც სიკვდილიდან სიცოცხლეში და სიცოცხლიდან სიკვდილში გადადის ადამიანი.
A parent is a bridge helping a human being pass from death to life and from life to death.
70975.
აველუმი | თავი XI
და ვინც ამ ხიდს თავისი ხელით წვავს, ვთქვათ, სივიწროვის, სიძველის ან ნაკლები სიმყარის გამო, შეგნებულად წყვეტს კავშირს ყველაფერთან, რამაც მისი დაბადება, მისი აუცილებლობა განაპირობა ამ ქვეყანაზე.
Anyone who deliberately burns down that bridge, because, say, it’s too narrow, old or shaky, deliberately breaks a link with everything that determined his birth, the need for him to be on earth.
70976.
აველუმი | თავი XI
შეუგნებლად საკუთარ თავთან წყვეტს კავშირს.
Unwittingly he breaks the link to his own self.
70977.
აველუმი | თავი XI
ამიტომ, ამ ეტაპზე მხოლოდ ყალბი, არაგულწრფელი ურთიერთობა შეიძლებოდა ჰქონოდა აველუმს საკუთარ შვილთან და ისევ შვილის ინტერესებიდან გამომდინარე - უარესად რომ არ აერია იმისთვის გზა-კვალი, მთლად არ გაესწორებინა მიწასთან ჭეშმარიტი მშობლის დაუნდობლობითა და სისასტიკით.
Therefore Avelum could at this stage have only a false, insincere relationship with his own child and, in the interests of his child, he should not disrupt her path, he shouldn’t raze it to the ground with true parental ruthlessness and cruelty.
70978.
აველუმი | თავი XI
აველუმი არც მატეო ფალკონე გახლდათ, არც ხევისბერი გოჩა.
Avelum is no Matteo Falcone, he’s not even Chieftain Gocha.
70979.
აველუმი | თავი XI
ასე თუ ვიტყვით: რაკი კანონიერი შვილის მამაც იყო და უკანონოსიც, ვერც უკანონობას აღუდგებოდა წინ და ვერც კანონიერებას, ანუ, უკანონობაც კანონიერების ტოლფასი იყო მისთვის - ერთით ამართლებდა მეორეს.
Put it like this: as a father of daughters legitimate and illegitimate, he couldn’t favour either illegitimacy or legitimacy: illegitimacy was equal to legitimacy in his eyes, one justified the other.
70980.
აველუმი | თავი XI
მაგრამ ცხოვრებას თავისი წესი ჰქონდა და ერთნაირად სჯიდა ყველას, მისი წესის დამრღვევს, აველუმი იქნებოდა ის, თუ სხვა.
But life had rules and punished all rule-breakers equally, Avelum or anybody else.