მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
71021.
აველუმი | თავი X
სხვათაშორის, წმინდა ქალური შურის, წმინდა ქალური სიძულვილისა და შურისძიების გრძნობა არც სონიას მიმართ გასჩენია როდისმე და არც ფრანსუაზას მიმართ.
By the way, she never felt the slightest purely female envy, purely female hatred and vindictiveness for either Sonia or Françoise.
71022.
აველუმი | თავი X
მეტოქეებად არც თვლიდა მათ, რადგან არც იმათ უცდიათ, თუნდაც გუნებაში (ამას აუცილებლად გაიგებდა უაველუმოდაც), მისი ადგილის დაკავება.
She didn’t see them as rivals, either: they didn’t try, even in their imagination (she would certainly have detected that regardless of Avelum), to take her place.
71023.
აველუმი | თავი X
როცა თავად წაჰყვა ცოლად აველუმს, ანუ, როცა ღვინის ცარიელი ბოცოებითა და სველი ძაღლის სუნით სავსე მანქანაში ჩაუჯდა ერთი გაქექილი მანეთიანის იმედით, ფრანსუაზა 12 წლის იყო მხოლოდ, სონია კი სამი წლის მერე უნდა დაბადებულიყო.
When she married Avelum, or got into a car full of empty wine canisters, stinking of wet dog, with nothing but one rouble she’d scraped up, Françoise was only twelve years old; Sonia would be born three years later.
71024.
აველუმი | თავი X
წოდებრივზე რომ არაფერი ვთქვათ, ასაკობრივი სხვაობაც უფრო მათ მფარველობას ავალდებულებდა, ვიდრე დევნასა და შევიწროებას.
Leaving rank aside, the age difference obliged her to protect, rather than persecute or hinder them.
71025.
აველუმი | თავი X
რაც მთავარია, იმათაც ის ადამიანი უყვარდათ, ვისაც თვითონ თვლიდა მხოლოდ სიყვარულის ღირსად; ვისთვისაც თვითონაც მზად იყო დაუფიქრებლად, უყოყმანოდ დაეთმო ყველაფერი, მშობლისა და შვილის ჩათვლით.
What mattered was that they loved the man she herself considered worthy of love, for whom she herself was prepared to give up everything, including her parents and her child, without thinking or hesitating.
71026.
აველუმი | თავი X
ამდენად, უფლებაც არ ჰქონდა, გაჰკვირვებოდა ანდა სწყენოდა, თუკი სხვებიც აღმოჩნდებოდნენ მის დღეში, თუკი სხვებსაც ის შეუყვარდებოდათ, ვინც თავად უყვარდა, ვისი მეშვეობითაც შეეძლო ცას შესწვდენოდა და სიღრმე ეხილა, ანუ, ეტანჯა სიყვარულისთვის და ეამაყა საკუთარი ტანჯვით.
As such, she had no right to be astounded or offended if others turned out to be in the same state as hers, if others fell in love with the man whom she loved, thanks to whom she could reach the sky and see into the abyss, suffer for love and be proud of her own suffering.
71027.
აველუმი | თავი X
მელანია ოჯახის გულისთვის, რა თქმა უნდა, ყველაფერს აიტანდა, ყველაფერს მოითმენდა, ყველაფერს გულში გადახარშავდა და არავის გამოაშვერინებდა თითს მისი ოჯახისკენ.
For her family’s sake, of course, Melania put up with everything, bore everything, digested everything inwardly and didn’t let anyone point a finger at her family.
71028.
აველუმი | თავი X
მაგრამ თუკი გზასამცდარი ცხოვრებისთვის თავად ოჯახი აღმოჩნდებოდა ზედმეტი და მიუღებელი - რისი ნიშნებიც უკვე მრავლად შეიმჩენეოდა ირგვლივ - მაშინ თავისთავად ეკარგებოდა აზრი ოჯახის სახელით ატანილ დამცირებასაც, ოჯახის საკეთილდღეოდ ჩაყლაპულ შეურაცხყოფასაც, მართლაც რომ წიგნში შესატან მოთმინებასაც და სიჯიუტესაც.
But family itself turned out to be irrelevant and unacceptable because life had been derailed — signs of this were now to be seen all round; then humiliations borne in the name of the family, insults endured for the family’s wellbeing, patience and stubbornness worthy of being recorded in a book, all naturally lost their sense as far as she was concerned.
71029.
აველუმი | თავი X
უოჯახოდ (ცხადია, მელანიას აზრით), არათუ ადამიანობა, საერთოდ სიცოცხლე დადგებოდა საფრთხის წინაშე.
Without the family (in Melania’s view, obviously) not just humanity, but life itself was jeopardised.
71030.
აველუმი | თავი X
„მეშინია, გული ცუდს მიგრძნობს, ან მე ვკვდები, ან მართლა დიდი საშინელება უნდა მოხდესო“ - შესჩივლებდა ხოლმე აველუმს.
"I’m afraid, I have a feeling that either I’m dying or a really terrible disaster is going to happen", she complained to Avelum.
71031.
აველუმი | თავი X
აველუმს კი ისიც ჩვეულებრივად შეშინებული ეგონა, ჩვეულებრივად გაღიზიანებული, გაწამებული გაუთავებელი არეულობით, ხოცვა-ჟლეტით, ავადმყოფი ვირთხებივით სამზეოზე ამოსული საზარელი ჭორებით, ღვარძლიანი, სახიფათო მითქმა-მოთქმითა და, თავისთავად ცხადია, შვილის ბედითაც...
But to Avelum she seemed her usual frightened self, irritated as usual, poisoned by the unending chaos, the slaughter, the terrible rumours that had come to the surface like sick rats, the bilious, dangerous gossip and, of course, her daughter’s fate…
71032.
აველუმი | თავი X
მოკლედ, ყველაფრით, რაც არა მარტო საერთო, არამედ სავალდებულო უბედურებადაც ითვლებოდა და ყველას ერთად უნდა გადაეტანა, თუკი მართლა უნდოდათ განთავისუფლება, იმპერიის კლანჭებიდან თავის დაღწევა, ანდა, როგორც გაზეთები იმეორებდნენ წარამარა და უაზროდ, იმ გზაზე დადგომა, რომელიც „ტაძართან მიიყვანდათ“, ბოლოს და ბოლოს, და არა ისევ კარაფიცრულ ფეხსადგილთან.
In short, by everything, which was considered not just a general but an obligatory misfortune and which everyone had to endure together if they really wanted to be free, to get out of the Empire’s clutches or, as the newspapers kept stupidly repeating, to set out on a road which "leads to the temple" in the end, and not just to the same old rough-boarded latrine.
71033.
აველუმი | თავი X
გარდა ამისა, ეკაეკატერინეკატოს ჯერ საცხედრეებში ძებნამ, მერე კი იმის მჯდომარე გაფიცვის ყურებამ, ეტყობა კიდევ უფრო შეარყია მელანიას საერთოდ მებრძოლი და შეუპოვარი ბუნება.
Apart from that, searching the morgues for Little Katie, and then the spectacle of her sit-in strike seemed to shake Melania’s underlying courageous and militant spirit even more.
71034.
აველუმი | თავი X
ამიტომაც, აველუმი ნაკლებ მნიშვნელობას ანიჭებდა იმის შფოთვასა და წუხილს, უფრო სწორად, ბუნებრივად თვლიდა და ცდილობდა, უმალ იმისთვის გაექარწყლებინა სადარდელი, ვიდრე უფრო ღრმად, ძირამდე ჩასძიებოდა და უკეთ გარკვეულიყო თავად ამ სადარდელში.
That was why Avelum ascribed less importance to her anxieties and melancholy, or rather he thought them quite natural, and tried to dispel her grief in ways that she wouldn’t notice, rather than seek its cause deeper and understand this grief better.
71035.
აველუმი | თავი X
„ამაზე მეტი რაღა უნდა მოხდესო“ - აღარ აცალა სიტყვის გაგრძელება, თუმცა, თვითონაც ღრმად იყო დარწმუნებული, ისევე, როგორც მელანია, დღევანდელი ორომტრიალი სახსენებელიც არ იქნებოდა ხვალინდელთან.
"What could happen worse than this?" he would not let her enlarge on, though he himself was as firmly convinced as Melania that today’s mayhem would be nothing compared with tomorrow’s.
71036.
აველუმი | თავი X
„ღმერთმა ქნას, მარტო ამაზე გადაიაროს ყველაფერმაო“.
"God grant that this is the end of it".
71037.
აველუმი | თავი X
მაგრამ თვითონ ვეღარ სძლია ცნობისმოყვარეობას, თავად წამოეგო სხვისთვის გადაგდებულ ანკესზე და - რას გულისხმობო - ჰკითხა ცოლს მოგონილი არხეინობით, ვითომ, მართლა კი არ მაინტერესებს, გალაპარაკებ, ჯავრი რომ გადაგეყაროს გულიდან და ცოტათი გაერთოო.
But he could no longer repress his curiosity or resist a hook meant to catch someone else: he asked his wife with false casualness what she had in mind, as if he weren’t really interested but was just getting her to talk, get it off her chest and feel a bit better.
71038.
აველუმი | თავი X
აი, სონიას გათხოვებას...
Well, Sonia’s marriage…
71039.
აველუმი | თავი X
„ნეტავი გაუმართლდებოდეს მაინც“ - მშვიდად უპასუხა მელანიამ, თითქოს სულ ამაზე ლაპარაკობდნენ შინ, როგორც კი დროს იხელთებდნენ, და, კაცმა, რომ თქვას, დასამატებელიც აღარაფერი ჰქონდათ.
"I hope it works out all right for her", Melania replied calmly, as if that were the only topic of discussion in the house, as if they found the time for that and, as they say, had nothing better to talk about.
71040.
აველუმი | თავი X
აველუმი გაჩუმდა, რაც თავისებურად ლაპარაკში აყოლას ნიშნავდა მაინც, ოღონდ სხვა საკითხია, რას ამბობდა დუმილით, რას გამოხატავდა: თანხმობასა თუ გულისწყრომას.
Avelum fell silent, in its way his contribution to the conversation, but what his silence said or implied — agreement or anger — was another matter.
წინა შემდეგი