მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72061.
აველუმი | თავი IX
ეს მისი უძველესი და, შეიძლება ითქვას, უმთავრესი რწმენა გახლდათ, რითაც საერთოდ დაეწყო ცხოვრება.
This was her oldest and main belief, the beginning of life.
72062.
აველუმი | თავი IX
უფრო ნათლად რომ ვთქვათ, რასაც გაებედვინებინა ყველა ქალისთვის ერთნაირად მნიშვნელოვანი და კერძოდ მისთვის განსაკუთრებულად საჭოჭმანო ნაბიჯის გადადგმა, ანუ, გათხოვება, გაბედნიერება, დაოჯახება, ოღონდ, რასაკვირველია, საბჭოური გაგებით - უბინაოდ, უფულოდ, უიმედოდ, უმომავლოდ.
To put it more clearly, what gave every woman the courage to take the same important step, which each one finds particularly difficult, say to get married, to marry off a child, to start a family, and yet to do it, of course, the Soviet way: with nowhere to live, no money, no future.
72063.
აველუმი | თავი IX
ისეთ კაცს წაჰყვა ცოლად, რომელიც საამისოდ სრულებითაც არ იყო ჯერ მზად და ალბათ ვერც ვერასოდეს მოემზადებოდა - არც ჭერი ჰქონდა თავზე და არც ჯიბეში უჭყაოდა რამე.
They marry a man utterly unready for them, and probably never able to get ready, with no roof over his head and no cash in his pocket.
72064.
აველუმი | თავი IX
მართალია, ლოთი-შფოთი ძმაკაცები „პოეზიის ამომავალ ვარსკვლავს“ ეძახდნენ (ვერაფრით ვერ ამოვიდა ის ვარსკვლავი), მაგრამ დაბეჭდვით ჯერ არავინ უბეჭდავდა ლექსს, რადგან რედაქციებმა ჯერ არ იცოდნენ (ვერც მერე დაადგინეს) ოფიციალური აზრი მის შესახებ, მისაღები იყო საერთოდ მისი პოეზია თუ მიუღებელი.
True, the young man when fighting drunk was called "a rising star of poetry" (this star never could rise), but nobody actually printed a poem, because publishers didn’t know (and couldn’t find out afterwards) the official opinion of the poem, if the poet’s work was acceptable or not.
72065.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ გინდაც გაებედათ და დაებეჭდათ ერთი-ორი სტრიქონი, მაინც არ ეყოფოდა ჰონორარი საიმისოდ, ქორწინების, ანუ ფორმალური ხელის მოწერის, ესე იგი, საკუთარი ვინაობის ერთხელ კიდევ (თანაც წერილობით) დადასტურების შემდეგ, შინ წაეყვანა უკვე კანონიერი მეუღლე და ჯერ დაეპურებინა (სხვათა შორის, ორივეს ძალიან შიოდა, როცა რომელიღაც სადარბაზოში თავშეფარებულნი, ცხარედ ბჭობდნენ, ახლავე, ცხელ გულზე აღესრულებინათ ცხელ გულზევე მიღებული გადაწყვეტილება, თუ წვიმის გადაღებისთვის მაინც დაეცადათ), მერე კი გვერდით მოეწვინა საკუთარ საწოლში, როგორც წესი და რიგი მოითხოვს.
But even if they’d dared to publish one or two lines, the fee wouldn’t have been enough for a marriage or a formal marriage contract, after confirming (with documents) their own identity yet again, so that a man could take home a legitimate wife and feed her (by the way, the two were very hungry when they stood, sheltering in a hallway, heatedly discussing yet again whether they should carry out in the heat of the moment a decision taken in the heat of the moment, or at least wait for the rain to stop), and then lie together in their own bed, as tradition and custom demand.
72066.
აველუმი | თავი IX
მართალია, ისინი ხელმოუწერავადაც ყოველთვის ერთად იქნებოდნენ, მაგრამ მათი ერთად ყოფნა ისევ ერთი გაუთავებელი, მარადიული სასიყვარულო პაემანი იქნებოდა და არა სიმბოლო, ვთქვათ, სამყაროს ერთიანობისა, როგორც ღვინონაყლაპი აველუმი „ხატავდა“ ხოლმე მათ მომავალ ოჯახს რიგით პაემანზე, ანუ, რომელიღაც ყრუ კედელს აკრული, ტუსაღივით, თუ რომელიმე დაბურულ ხის ძირას შეყუჟული, ავაზაკივით, რაც ძალიან მოსწონდა და აღელვებდა მელანიას.
True, even if they didn’t get married, they’d always be together, but their life together would be an endless, eternal love tryst, not a symbol, say, of the oneness of the universe, as Avelum, when he’d had a few drinks, would "depict" his future family at yet another tryst or, hugging some blank wall like a prisoner, or huddling like a bandit under the thick foliage of some tree — he very much liked this and it excited Melania.
72067.
აველუმი | თავი IX
ასე იქნებოდა ქვეყნის აღსასრულამდე, თუკი საერთო უღელში არ შეყოფდნენ თავებს ნებაყოფლობით ანუ, მორიგი პაემნის შემდეგ, ისევ თავთავიანთ სახლებს კი არ მიაშურებდნენ, შიმშილის მოსაკლავად თუ გამოსაძინებლად, არამედ ერთ ჭერქვეშ იქნებოდნენ, სადაც არ უნდა ყოფილიყო ის ჭერი, ერთ საწოლში - სადაც არ უნდა მდგარიყო ის საწოლი.
So the world would have ended first if they hadn’t of their own free will stuck their heads into the same yoke, if after the next tryst they’d gone back to their respective homes to slake their hunger or to catch up on sleep. But they would be under one roof, wherever it might be, and in one bed, wherever it might stand.
72068.
აველუმი | თავი IX
და აქედან გამომდინარე, ერთად იშიმშილებდნენ და იფხიზლებდნენ, ვიდრე ოჯახის უფროსი სახელოვანი (ხელისუფლებისაგან დაფასებული) მწერალი გახდებოდა და 40 კაპიკის ნაცვლად, ბოლოს და ბოლოს, ორ მანეთს თუ არა, მანეთნახევარს მაინც მიიღებდა მთავლიტირებულ სტრიქონში, განსაკუთრებული ტარიფით, რაც თავის მხრივ, ოჯახის დიასახლისსაც მისცემდა შესაძლებლობას, არა მარტო ეფხიზლა და ეშიმშილა საერთო საწოლში, არამედ, ხანდახან, ბაზარშიც ევლო და გაზქურასთანაც ეტრიალა.
And so they hungered and stayed awake together, until the head of the family became a famous writer (esteemed by the authorities) and got instead of 40 kopecks, two roubles, or a one rouble fifty per line from the state publishers. This was a special rate which allowed the lady of the house not just to hunger and stay awake in the same bed but, from time to time, even to go to the market and then spend time over the gas hob.
72069.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ, ეტყობა, ღმერთს უფრო უნდოდა მათი შეუღლება, ვიდრე რომელიმე მათგანს ცალკე ან ორივეს ერთად.
But God seems to have been keener on marriage than either or both of them.
72070.
აველუმი | თავი IX
რასაკვირველია, ღმერთის სურვილს ასრულებდნენ ორივენი, როცა წვიმას შეფარებულებმა, ერთმანეთის ჯიბრითა და გამოწვევით, არა თუ იოლად მიიღეს საშვილიშვილო გადაწყვეტილება, აღასრულეს კიდეც წვიმის გადაღებამდე.
Naturally, they both carried out God’s wishes when, sheltering from the rain, to spite and challenge each other, they took, apparently of their own free will, the ancestral decision and put it into action before the rain stopped.
72071.
აველუმი | თავი IX
დეკემბრის ყინულოვან წვიმაში ყელაწეულნი აჩერებდნენ მანქანას და, რასაკვირველია, ღმერთის გამოგზავნილი იყო ის ერთადერთი მანქანაც, რომელმაც ყურად იღო მათი ვედრება, ყურადღების ღირსად ჩათვალა საერთოდ.
Wrapped in scarves, they stopped a car in the freezing December rain, and, of course, it was a godsend: the only car that heeded their plea and took it seriously.
72072.
აველუმი | თავი IX
და მართლაც, ის მანქანა რომ არა, მმაჩის ბიურო დაკეტილი დახვდებოდათ და მშვენიერი მიზეზი ექნებოდათ, ერთხელ კიდევ გადაეფიქრათ, ერთხელ კიდევ აეღოთ ხელი ამ ვერაგ, დაუნდობელ მოთხოვნილებასა და მტანჯველ განზრახვაზე.
In fact, were it not for that car, they’d have found the registry office closed when they got there and they’d have had very good reasons to change their minds again and to give up this treacherous, unreliable instinct and tormenting intent.
72073.
აველუმი | თავი IX
ისინი რომ აქოშინებულები შეცვივდნენ ოთახში, მმაჩის ქალი უკვე მიდიოდა, უკვე კეტავდა „დუქანს“.
When, out of breath, they rushed into the room, the woman registrar was already on her way out, locking up the "shop".
72074.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ კარგ თვალზე შეხედათ თუ ისიც ღმერთის გაფრთხილებული იყო, თავშალიც მოიხსნა და უკვე დაბინავებული ბეჭედიც გადმოიღო სეიფიდან.
But, whether she liked the sight of them, or she too had been forewarned by God, she took off her headscarf and took out the stamp she had just put away in the safe.
72075.
აველუმი | თავი IX
რაც მთავარია, მარკის ფულიც აპატიათ.
Most important, she let them off the stamp duty.
72076.
აველუმი | თავი IX
უკანასკნელი მანეთიანი შოფერს დაუგდო სკამზე აველუმმა (სიძემ), თუმცა, მეტი მაინც არ ეკუთვნოდა.
Avelum, the groom, threw his last rouble, even though it no longer belonged to him, to the car driver who was sitting on a chair.
72077.
აველუმი | თავი IX
ასიოდე მეტრი გამოატარათ უნივერსიტეტიდან ზემელამდე და, თანაც, იმისი ბინძური, სველი ძაღლი აველუმს ეჯდა კალთაში (უკან მელანიაც ძლივს ჩაეჭეჭყა ღვინის ცარიელ ბოცოებში).
The driver had brought them the hundred metres or so from the university to Semmel, his filthy wet dog sitting on Avelum’s coat tails (Melania only just managed to squeeze in the back among empty wine canisters).
72078.
აველუმი | თავი IX
სივიწროვის, ან ძაღლებისადმი თანდაყოლილი სიყვარულის გამო კი არ მოიქცა ასე, უბრალოდ, ძაღლის პატრონის გულის მოსაგებად, რაც შეიძლება სწრაფად რომ ევლო, რაც შეიძლება ჩქარა მიეყვანა ისინი „ეშაფოტამდე“ და რაც შეიძლება მალე მოღებოდა ბოლო გასაიდუმლოებულ, გულის გულში გადამალულ შფოთვასა და მღელვარებას.
It wasn’t that they loved the squeeze or had always loved dogs: Avelum did this simply to win over the dog owner’s heart to get them as fast as possible, at top speed, to the "scaffold" and to put an end to this encrypted excitement and anxiety buried in his heart of hearts.
72079.
აველუმი | თავი IX
მელანია ეჭვობდა, ფეხმძიმედ ვარ მგონიო, მაგრამ ეს მაინც არ იყო მთავარი მიზეზი მათი აჩქარებისა, უბრალოდ, მოსახდენი მოხდა და, რაც მთავარია, ასე უნდოდა ღმერთს.
Melania suspected she was pregnant, but this wasn’t the main reason for their haste: simply what had to happen had happened and, above all, that’s what God wanted.
72080.
აველუმი | თავი IX
რასაკვირველია, ღმერთმა გამოუგზავნათ ძაღლიანი მანქანა - უკან დასახევი გზა რომ აღარ დარჩენოდათ, თუკი ძაღლებივით ერთგულნი იყვნენ ერთმანეთისთვის მიცემული სიტყვისა, რადგან მელანიას ადგილას, ალბათ ბევრი ქალი იტყოდა უარს, ღვინის ცარიელ ბოცოებში ჩაჭედილი, ვიღაცის ბინძურ ძაღლთან ერთად გამგზავრებულიყო გასაბედნიერებლად, ნებისმიერი ქალისთვის უაღრესად ღირსშესანიშნავ დღეს.
Naturally, God had sent them a car with a dog in it — there was no turning back if they were to be as faithful as a dog to their mutual promise, for many women in Melania’s shoes would have said no to being squeezed in among wine canisters, together with someone’s filthy dog, to travel to her wedding, a very significant day for any woman.
წინა შემდეგი