მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72081.
აველუმი | თავი IX
და ის ხანდაზმული ანგელოზიც, რომელსაც სრულიად უანგაროდ (პირიქით, იქით აპატიათ სავალდებულო გადასახადი) და, რაც არანაკლებ მნიშვნელოვანია, სამსახურის დამთავრების შემდეგ (ბაზარში თუ არა, გასტრონომში მაინც იქნებოდა შესასვლელი), არც საგულდაგულოდ მოხვეული თავშლის მოხსნა დაეზარა (გარეთ, როგორც უკვე ვთქვით, წვიმდა) და არც ასევე საგულდაგულოდ ჩარაზული სეიფის გახსნა.
And this long-awaited angel who had been so selfless (in fact, on the way out she let them off what they owed her), and, just as important, outside working hours (she could still have got to the grocery store, if not the market), had bothered to take off the headscarf which she had wrapped round herself so lovingly (it was, as I said, raining outside) and open the lovingly bolted safe.
72082.
აველუმი | თავი IX
მართალია, იმ საზეიმო წუთებში არც ერთი ნათესავი, არც ერთი მეგობარი არ მდგარა მათ გვერდით, მაგრამ ამდენი ხნის შფოთვასა და მღელვარებას მაინც დაადგა საშველი - მათი დანატოვარი სიცარიელე სასიამოვნო გაოცებითა და დაბნეულობით ამოივსო.
True, not a single relative, not a single friend stood by their side for those solemn moments, but they were relieved after such prolonged worry and anxiety — the emptiness they had abandoned was filled with pleasant surprise and confusion.
72083.
აველუმი | თავი IX
ბავშვობამ (გნებავთ, სიყმაწვილემ), ხმელი ფოთოლივით, ერთი კი გაიშრიალა დეკემბრის წვიმით გაჟღენთილ ჰაერში (შინ დაბრუნებულმა მელანიამ, ჩვეულებისამებრ, კარიდანვე დაუძახა ბებიამისს - მშია, მაჭამე რამეო - და უკვე მაგიდასთან, უკვე ლუკმით პირგამოტენილმა მოაყოლა - მგონი გავთხოვდიო) და სამუდამოდ მიჩუმდა, ერთხელ და სამუდამოდ.
Childhood (youth, if you like), like a dry leaf, just rustled past in air that was wet with December rain (when Melania got home, as usual, she shouted from the doorway to her grandmother, "I’m hungry, give me something to eat", and when she was at table, about to put a piece of food in her mouth, she added, "I think I’ve just got married") and there was a silence for all eternity.
72084.
აველუმი | თავი IX
რას ჰქვია, გათხოვდი?! ვის წაყევი? - გამოენთო მეორე ოთახიდან მამამისი, თითქოს მელანიას ამ ბოლო რეპლიკას ელოდებოდა მოუთმენლად, სცენაზე რომ გამოვარდნილიყო.
"What do you mean, got married?! Married to whom?" her father came running from the next room as if he’d been waiting impatiently for this cue from Melania, as if they were on stage.
72085.
აველუმი | თავი IX
ხელში გაშლილი გაზეთი ეჭირა და მელანია შეცბა, დაიბნა უნებურად, რატომღაც არ ეგონა, მამა შინ თუ იქნებოდა, მაგრამ როგორც გათხოვილ მანდილოსანს მოეთხოვება, მაშინვე მოერია თავს და მშვიდად გააგრძელა: ვის წავყევი და... თქვენც იცით, ვისაც წავყვებოდიო.
He had an open newspaper in his hand and Melania was taken aback, unable to control her confusion; somehow she hadn’t thought her father would be home, but, as a married woman should, she immediately subdued herself and continued quietly, "To whom?.. but you know who I was going to marry".
72086.
აველუმი | თავი IX
მერე? შენი ქმარი? - უარესად აღელდა მამამისი და ორივე ხელი, გაზეთიანად, სკამის ზურგს დააყრდნო, თითქოს უკეთ მოემზადა მისთვის არასასიამოვნო პასუხის მოსასმენად, ანდა, სულაც, თავის შესამაგრებლად, თუკი ფეხები უმტყუნებდნენ მოულოდნელად.
"Well then? And your husband?" her father got even more upset and grabbed a chair for support with both hands, not dropping the newspaper, as if prepared to listen to a reply which would be unpleasant for him, or just to gather his strength in case his legs suddenly gave way.
72087.
აველუმი | თავი IX
ჩემი ქმარი? - გაიმეორა მელანიამ და უნებურად გაეღიმა გუნებაში
"My husband?" Melania repeated, not repressing an inward smile.
72088.
აველუმი | თავი IX
ერთი წამით ისევ თვალწინ დაუდგა, როგორ გარბოდა ის წვიმაში, შინისკენ, თავზე გაზეთწაფარებული და შიმშილისგან მუცელაყმუვლებული.
He had stayed within her sight just for a moment before he ran off home into the rain, a newspaper over his head, his stomach howling with hunger.
72089.
აველუმი | თავი IX
შენმა ქმარმა იცის, რომ გშია? - მთლად გამოვიდა წონასწორობიდან მამამისი.
"Does your husband know you’re hungry?" her father asked, becoming completely deranged.
72090.
აველუმი | თავი IX
რა თქმა უნდა?! - გაიკვირვა მელანიამ და ამჯერად ვეღარ მოერია ღიმილს, მთელი სახით გაიღიმა, ალალად, უანგაროდ.
"Of course he does!" said Melania, amazed, yet unable to hold back, her whole face smiled freely, selflessly.
72091.
აველუმი | თავი IX
სხვათა შორის, იმასაც ძალიან შიოდა და იმიტომ წავიდა შინ - მოაყოლა სასწრაფოდ, თითქოს ქმრის მაგივრად მოუბოდიშა მამას.
"Actually, he was very hungry too, so he went home", she added hastily, as if apologising to her father for her husband.
72092.
აველუმი | თავი IX
ისიც ალბათ უკვე ჭამს.
He’s having a bite to eat now.
72093.
აველუმი | თავი IX
ორივენი ვჭამთ, ერთდროულად - თავისებურად ახსნა უადგილო ღიმილის მიზეზიც.
"We’re both eating at the same time", was her strange explanation for an unseemly smile.
72094.
აველუმი | თავი IX
ჭამთ თუ ლაპარაკობთ? - თქვა ბებიამ.
"Are you eating or talking?" asked her grandmother.
72095.
აველუმი | თავი IX
ხელში ტაფა ეჭირა, სახელურზე ტილოშემოხვეული, ტაფაზე კარტოფილში ათქვეფილი კვერცხი შიშინებდა.
She was holding a big frying pan, the handle wrapped in a cloth; a potato omelette was sizzling in the pan.
72096.
აველუმი | თავი IX
ჭამის დროს არ ლაპარაკობენ - გააგრძელა კუშტად, ერთდროულად შვილსაც მიმართავდა და შვილიშვილსაც.
"Don’t talk when you’re eating", she went on brusquely, addressing both her son and her grand-daughter.
72097.
აველუმი | თავი IX
გაიგე? გათხოვილა! - შეუღრინა შვილმა.
"Didn’t you hear? She’s got married!" her son growled at her.
72098.
აველუმი | თავი IX
ყველა ქალი უნდა გათხოვდეს.
Every girl should get married.
72099.
აველუმი | თავი IX
ეგეც გათხოვდება, რა თქმა უნდა - თქვა ბებიამ და კარტოფილიანი კვერცხი თუ კვერცხიანი კარტოფილი თვითონ გადაუღო მელანიას დანის წვერით.
"She will, too, of course", said the grandmother, using the tip of Melania’s knife to serve the potato omelette.
72100.
აველუმი | თავი IX
გათხოვდება კი არა, უკვე გათხოვილა, ყურს დაგაკლდა?! - უყვირა შვილმა.
"Not will get, but has got married: are you deaf?" yelled her son.
წინა შემდეგი