მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72261.
აველუმი | თავი VIII
მოკლედ, ისე ააფორიაქა ამ ნახატმა აველუმი, მშვიდად, უმტკივნეულოდ, უტანჯველად, ვეღარ იფიქრებდა იმ დღეზე, იმ ასტრონომიულ საოცრებაზე, შეუძლებელ შესაძლებლობაზე, როცა ნახატით გაცნობილ გოგოს ცხოვრებაშიც შეხვდებოდა და ამოხსნიდა ამოუხსნელ საიდუმლოს ბავშვისას.
In short, Avelum was so disturbed by this picture that he could no longer think calmly, without pain or suffering, about that day, that astronomical wonder, that impossible possibility of meeting in real life a girl whom he knew by a picture, or of revealing the hidden secret of a child.
72262.
აველუმი | თავი VIII
მას ყოველთვის უფრო მეტი ესმის, ვიდრე ეუბნებიან და უფრო ნაკლებს ამბობს, ვიდრე იცის.
He always understands more than she is told and says less than she knows.
72263.
აველუმი | თავი VIII
ცამეტი წელი დაილია ამ დღის მოლოდინში, თითქმის უმაღლესი ნიხრი, ტარიფი მკვლელობისთვისაც.
He’d spent thirteen years waiting for this day, almost the longest sentence, the tariff for murder.
72264.
აველუმი | თავი VIII
და ისიც, ამ ხნის განმავლობაში, ისევ ამაოდ ცდილობდა ამოუხსნელის ამოხსნას, ისევ განუსჯელად, დაუნდობლად ხარჯავდა, რისი დახარჯვაც შეეძლო.
And all this time he’d been vainly trying to solve the riddle, recklessly, ruthlessly squandering whatever could be squandered.
72265.
აველუმი | თავი VIII
ისევ თავგანწირულად ღრეობდა და თავდაუზოგავად მუშაობდა, თითების დასკდომამდე, სკამიდან გადმოვარდნამდე...
He had caroused and toiled without sparing himself, wearing his fingers to the bone, until he fell off his chair…
72266.
აველუმი | თავი VIII
მერე კი ისევ ზღვის პირას იჯდა ფეხმოუცვლელად, ზღვაში დაღუპული პატრონის მომლოდინე ბებერი ძაღლივით (როგორც ერთმა მოლდაველმა პოეტესამ უთხრა) და მოღუშული, ნაოჭებში თვალებჩაკარგული მისჩერებოდა ცარიელ სივრცეს.
Then again he sat by the sea not moving an inch, like an elderly dog waiting for its master who has drowned at sea (as a Moldavian poetess once told him) and frowned, his eyes buried in wrinkles, as he stared into empty space.
72267.
აველუმი | თავი VIII
მაგრამ როცა ის გაუთვალისწინებელი, თითქოს რიგგარეშე, ასტრონომიულ კალენდარში თითქოს ძალით ჩამატებული დღეც გათენდა, ბოლოს და ბოლოს, ისე დაფრთხა, ისე შეეშინდა, სასტუმროდან გამოსვლაც არ უნდოდა.
But when that unpredictable, almost preternatural extra day, squeezed into the astronomical calendar, finally dawned, he was so startled, so afraid that he didn’t want to leave the hotel.
72268.
აველუმი | თავი VIII
ფეხები უკან რჩებოდა, ესიკვდილებოდა საკუთარი ხორცისა და სისხლის დანახვა.
He dragged his feet, seeing his own flesh and blood felt like death.
72269.
აველუმი | თავი VIII
ვითომ, შვილისთვის ჩამოტანილ საჩუქრებს ალაგებდა ცალკე ჩანთაში.
He thought he was repacking presents he had brought for his child into a separate bag.
72270.
აველუმი | თავი VIII
სინამდვილეში კი, დროს იგებდა, დროს წელავდა შეძლებისდაგვარად, თითქოს შეეძლო თავი აერიდებინა ამ შემთხვევისთვის, რომელსაც ცამეტი წელი სულწასული, უიმედო მოუთმენლობით ელოდებოდა.
In fact he was playing for time, drawing it out as much as he could, as if he could evade this opportunity which he’d waited over thirteen years with rash, hopeless impatience.
72271.
აველუმი | თავი VIII
ფრანსუაზაც უარესად აჩქარებდა - საჩუქრები სხვა დროს იყოს, წავიდეთ, ცოდოა, გველოდებაო.
Françoise hurried him up, saying the presents could wait, that they should go, it was a pity, they were expected.
72272.
აველუმი | თავი VIII
გოგონას არათუ ნორმალური, არამედ ულამაზესი, უტკბილესი, სურნელოვანი და მოქნილი მკლავები აღმოაჩნდა, თოჯინის დაჭერაც შეეძლო და ცამეტი წლის, ანუ, საერთოდ უნახავი მამის, თუნდაც ვითომ მამის ჩახუტებაც.
The girl had not just normal, but the most beautiful, sweetest, most fragrant and supple arms which could hold a doll and embrace a father, a pseudo-father, one she’d not seen for thirteen years.
72273.
აველუმი | თავი VIII
ძნელი აღმოჩნდა იმ მკლავებიდან თავის დაღწევა.
It was hard to break free of those arms.
72274.
აველუმი | თავი VIII
უხერხულად მოხრილი აველუმი, დარცხვენილიც და შერცხვენილიც, ბედნიერიც და მადლიერიც - გაუბედავად, მსუბუქად, აქა-იქ კოცნიდა უკანონო შვილის, ვინ იცის, რანაირი ფიქრებით, რანაირი ოცნებებით, წარმოდგენებით, ჩვენებებით, მოსაზრებებითა და ვარაუდებით გამოტენილ პატარა თავს.
Avelum, bending awkwardly, ashamed and embarrassed, happy and grateful, shyly, gently covered his illegitimate daughter’s little head with kisses, a head that was stuffed with who knows what thoughts, dreams, images, visions, considerations and assumptions.
72275.
აველუმი | თავი VIII
კოცნიდა კაუჩუკის ღვედებივით მოქნილ, გარუჯულ მკლავებს, ნაზად მომრგვალებულ მხრებს, კისრის ღრმულს, კისრის ქვევით, ბეჭებისკენ, წელისკენ, კუდუსუნისკენ ჩაწიკწიკებულ მალებს.
He kissed her sun-tanned arms, as supple as rubber bands, her softly rounded shoulders, the nape of her neck, below the neck down to her shoulder blades, to her waist, the neat row of vertebra leading down to her coccyx.
72276.
აველუმი | თავი VIII
საჩუქრებით სავსე ჩანთა ჯერ ისევ ხელში ეჭირა, მოუხერხებლად გადმოხრილს, სულელურად მომღიმარს.
Bending awkwardly, smiling stupidly, he still held the bag of presents.
72277.
აველუმი | თავი VIII
ამ სანახაობით არანაკლებ აღელვებული, არანაკლებ დაბნეული ფრანსუაზაც ვერ მიმხვდარიყო, ჩამოერთმია ჩანთა, მეორე ხელიც გაენთავისუფლებინა მისთვის, რათა იმასაც მთლიანად, მთელი არსებით და არა ასე, სანახევროდ, გაუბედავად, ჩაეხუტებინა თავისი ცოდვის, სიშლეგის, რწმენის, შეურიგებლობისა და, რაც მთავარია, ველური, მოუთვინიერებელი სიყვარულის ნაყოფი, წესებსა და კანონებს, თეორიებსა და მოსაზრებებს ჯერ კიდევ ვერ შეგუებული სიყვარულისა და, ამიტომაც, უფრო მეტად შეშფოთების, გაკვირვების, გაბრაზების, დაცინვისა და დასჯის სურვილის აღმძვრელი სხვათა გულებში, ვიდრე, ვთქვათ, აღტაცებისა, მოწიწებისა, პატივისცემისა.
Françoise, just as stirred and taken aback by the spectacle, didn’t have the wit to take the bag off him, and free his other hand, so that he could embrace fully, with his whole being, not by halves and shyly, as he was doing, the fruit of his sin, his madness, his faith, his disorderliness and, most of all, his indomitable love, a love that could not obey laws, theories or rational considerations and therefore aroused in others’ hearts more alarm, astonishment, anger, an urge to mock and condemn, rather than, say, delight, awe or respect.
72278.
აველუმი | თავი VIII
მაგრამ იმ წუთას, იქ, იმ ოთახში, სადაც მამა-შვილის არც მთლად ბუნებრივი, არც მთლად ჩვეულებრივი გაცნობა ხდებოდა, „სხვა“ არავინ იყო.
But at this moment, in this room where father and child were getting to know each other in a not entirely natural or normal way, there were no "outsiders".
72279.
აველუმი | თავი VIII
ყველანი მეტ-ნაკლებად ამ სიყვარულის მონაწილენი, თანამზრახველნი, ხელისშემწყობნი, მხარდამჭერნი, ანდა სულაც მსხვერპლნი იყვნენ და, რაც მთავარია, ამას განგების ნებად, ღვთის წყალობად თვლიდნენ.
They were all more or less involved, complicit, facilitating or supportive in this love affair, or were themselves its victims and, above all, considered it as the will of Providence, divine grace.
72280.
აველუმი | თავი VIII
უკვე დიდი ხანია ის ხვდება მოსკოვში და ის აცილებს მოსკოვიდან აველუმს.
On his trips to Moscow she had long been meeting him and seeing him off.
წინა შემდეგი