მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72341.
აველუმი | თავი VIII
ტანკების შეხმატკბილებული, შეთანხმებული გუგუნ-გრუხუნი კიდევ უფრო დააყრუებს ისედაც ყრუ ქვეყანას, უფრო სწორად, დიდი ხნით შეუბრუნებს სიყრუეს ძლივს ყურგამოჩიჩქნილსა და თვალში გამოხედილს.
A harmonized concordant din and rumble of tanks will again deafen an already deaf land, or, to be precise, will bring back deafness to a land that had just begun to prick its ears and look things in the eye.
72342.
აველუმი | თავი VIII
რვა აპრილს, ერთი წლისა და სამი თვის მერე, რუსთაველზე ტანკები შემოიჭრებიან, რაღა თქმა უნდა, „მშვიდობიანი მისიით“: დემონსტრანტების დასაწყნარებლად (დასაფრთხობად), ანდა, მათი სიმტკიცის, მათი მოუდრეკელობის მოსასინჯად (როგორც სონიამ მოსინჯა წინასწარ მომავალი მეუღლის შესაძლებლობანი).
On 8 April, fifteen months later, tanks will burst onto Rustaveli Avenue, "on a peace mission", of course: to calm (or warn off) demonstrators, to test their firmness of purpose, their stiffness of resolve (just as Sonia tested her future spouse’s capacities).
72343.
აველუმი | თავი VIII
ქალაქის მეორე ნახევარში, მტკვარს გაღმა, ვიღაცა რომ იღრიალებს თავზარდაცემული - რუსთაველზე ტანკებიაო - აველუმიც გიჟივით გამოვარდება შინიდან, კარსაც არ გამოიკეტავს.
On the other side of the city, across the River Mtkvari, as soon as some terrified person roar, "There are tanks on Rustaveli Avenue", Avelum will leap out of the house like a madman, not even locking the door behind him.
72344.
აველუმი | თავი VIII
კატო, თავისთავად ცხადია, მხარზე დროშაგადებული, იქ არის, რუსთაველზე, მთავრობის სასახლის წინ, შუა ზღვაში.
It is only too clear that Katie is there on Rustaveli, in front of the government building, a banner over her shoulder, in the middle of a sea.
72345.
აველუმი | თავი VIII
გადმოხტება თუ არა მეტროს ვაგონიდან, შედგამს თუ არა ფეხს ესკალატორზე, მაშინვე დენთისა და კვამლის მწარე სუნი ეცემა სახეში (შეიძლება წარმოდგენილიც), ზემოდან, მიწიდან, მომავალი.
As soon as he jumps out of the underground carriage and gets a foot on the escalator, his face is struck by a bitter (perhaps imagined) smell of cordite and smoke from the ground above.
72346.
აველუმი | თავი VIII
უწყვეტად, გაუთავებლად ჩაინთქმება ქვესკნელში, როგორც მღვრიე, ტალახისფერი ნიაღვარი, ანდა სულაც ტალახი.
Like a turbid, mud-coloured torrent, or just a mud, it is constantly, endlessly swallowed up in the nether regions.
72347.
აველუმი | თავი VIII
გამატარე რა, ძია!
Let me through, uncle!
72348.
აველუმი | თავი VIII
დევნილი ნადირის სიშლეგით, თავგანწირულობით, სიბრმავით, მხოლოდ და მხოლოდ, გადარჩენის ჟინით შეპყრობილი - ჩაუქროლებს აველუმს თავზარდაცემული, სასოწარკვეთილი, უკვე სამუდამოდ დაშინებული პატარა ბიჭი.
A small boy rushes past Avelum: he is driven by madness, a readiness to die, the blindness of a hunted animal, in thrall just to the instinct for survival; he is horrorstricken, desperate, frightened for ever.
72349.
აველუმი | თავი VIII
ერთი წუთით თვითონაც შეკრთება, წახდება, დაიბნევა აველუმი.
In an instant Avelum will be panicked, in despair, confused.
72350.
აველუმი | თავი VIII
თითქოს ჩარბის საფეხურებზე, მაგრამ მაინც იქ არის, ერთ ადგილზე, ადგილზე იტკეპნება, ადგილზე დაძუნძულობს, მოხუცი პენსიონერივით, დილის გამამხნევებელ ვარჯიშს ასრულებს თითქოს.
He seems to be running down the moving stairs, but he makes no progress, he is treading and trotting the same ground, like an elderly pensioner doing his morning warm-up exercises.
72351.
აველუმი | თავი VIII
გული კი უკვე ამოვარდნაზე აქვს - უდისციპლინო ცხოვრების თვალნათელი შედეგი, ჯილდო კილომეტრობით შესრუტული თუთუნის ბოლისა და ტონობით შეწოვილი ნებისმიერი ალკოჰოლური სასმელისთვის.
His heart is about to pack up — a predictable consequence of his disorderly life, the reward for kilometre-long puffs of tobacco smoke and the barrels of every kind of alcoholic drink he had downed.
72352.
აველუმი | თავი VIII
ბარძაყებზე ლამის დაასკდეს კუნთები.
His thigh muscles are about to tear.
72353.
აველუმი | თავი VIII
მაგრამ, როგორც კი სულის მოსათქმელად შეჩერებას დააპირებს, მაშინვე მაღლა, ცხოვრებისკენ, უკანვე მიაქვს ვერაგ კიბეს, როგორც ქარს - ხმელი ფოთოლი, როგორც მდინარეს - ხიდიდან გადაგდებული ცარიელი ბოთლი.
But if he tries to take a breather, the treacherous escalator carries him back up, towards life, as the wind might carry dry leaves, or a river an empty bottle thrown from a bridge.
72354.
აველუმი | თავი VIII
საბედნიეროდ, მალე მოდის გონზე და ახლა უკვე დარცხვენილი და შეწუხებული, შემცბარი ნირწამხდარი, და საკმაოდ დაქანცულიც, საბოლოოდ ნებდება ბედისწერას, ანუ, მოძრავი კიბის ნებასურვილს, და მორჩილად მიჰყვება მიწისკენ, სამზეოსკენ, ხიფათის, განსაცდელის, შიშის, ელდის, სიკვდილის საუფლოში, სადაც, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ, შვილი ეგულება, კანონიერი, პირველი, ჯერ მამობისა და მერე პაპობის მომნიჭებელი.
Fortunately, he soon comes to his senses and, ashamed and worried, aghast chastened and quite exhausted, he gives in to fate, or the escalator’s will, and obediently rides up to ground level, to the open air, to the domain of ordeals, fear, horror, death, where, apart from anything else, he believes he can find his daughter, his legitimate first child who will make him a father and then a grandfather.
72355.
აველუმი | თავი VIII
ვინმემ ხომ არ დამინახა შემთხვევით?!
Did anyone happen to see me?!
72356.
აველუმი | თავი VIII
ერთი მომცრო ტანკი განგებ ჩამორჩენია კოლონას, მეტროს სადგურის წინ შეყოვნებულა, ვითომ რაღაც გაჰფუჭებია და ვეღარ დაძრულა.
One small tank lagged behind the column; it stuck by the underground station, as if broken down and immobilised.
72357.
აველუმი | თავი VIII
სინამდვილეში კი, თავს იგდებს, უარესად აღიზიანებს დემონსტრანტებს.
In reality it deliberately intruded so as to make the demonstrators even angrier.
72358.
აველუმი | თავი VIII
ადგილზე ღმუის, ღრიალებს, დაკბილული მუხლუხებით ფხოჭნის, გლეჯს ასფალტის საფარველს და მწარე კვამლის თეთრ ბოლქვებს ისვრის.
Its engine roars and rumbles, its caterpillar tracks claws and tears up the tarmac surface; it sends out puffs of acrid white smoke.
72359.
აველუმი | თავი VIII
დემონსტრანტები კი, აღგზნებულნი, აჩოჩქოლებულნი, აგანგაშებულნი, შეურაცხყოფილნი და მაინც ძნელად ასახსნელი, მაგრამ აშკარა მიზანდასახულობით ეხვევიან, როგორც ჭიანჭველები მომაკვდავ, ანდა თავმომკვდარუნებულ ხარაბუზას.
But the demonstrators, fired up, excited, alarmed and resentful, are not easy to disperse: they crowd round the tank, clearly with a purpose in mind, like ants surrounding a dying or suicidal dung beetle.
72360.
აველუმი | თავი VIII
აგინებენ, წყევლიან, დასცინიან, დროშის ტარით სცემენ, სანაგვე ყუთებს ესვრიან რკინის უგრძნობელ ურჩხულს.
They swear, they curse, mock and bang it with their banner poles, they throw rubbish bins at the unfeeling iron monster.
წინა შემდეგი