მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72661.
აველუმი | თავი VII
ლეღვის მსუსხავ სიმხურვალეში მუმლი ტრიალებდა.
In the burning heat, midges swarmed under the fig tree.
72662.
აველუმი | თავი VII
ფეხით დაკიდული თიკნის ქვეშ უცებ დადგა სისხლის გუბე.
Under the hanging kid’s corpse a pool of blood suddenly formed.
72663.
აველუმი | თავი VII
გუბეს ლურჯად მბზინავი ბუზები მიესივნენ.
Shiny bluebottles flocked to the blood.
72664.
აველუმი | თავი VII
მშვიდად ბუბუნებდა მისი ხსენით გაწებილი ჰაერიც.
The air was sticky with its colostrum and quietly hummed.
72665.
აველუმი | თავი VII
წარმოგიდგენიათ, შავი თიკანი... ლეღვის ხე...
Just imagine… a black kid… a fig tree…
72666.
აველუმი | თავი VII
საფლავის ქვაზე მზისა და მთვარის გამოსახულებანი...
Images of the sun and the moon on a gravestone…
72667.
აველუმი | თავი VII
„წარმოგიდგენიათ?" - იძახდა ნანახითა და გაგონილით მოხიბლული ბატონი რელუ.
"Can you imagine?" exclaimed Mr.Relou, delighted with what he’d seen and heard.
72668.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ როცა მასპინძელმა სუფრას სტალინის სადღეგრძელო შესთავაზა, არ დალია და, მეამბოხესავით გადაფითრებული, ხმაათრთოლებული ბოდიშობდა (რითაც სამუდამოდ მოიგო აველუმის გული).
But when the feast was ready and their host offered a toast to Stalin, he refused to drink, and with a rebel’s pallor and quivering voice made his apologies (thus winning Avelum’s heart for ever).
72669.
აველუმი | თავი VII
კახური შემოდგომის სურნელმა, რასაკვირველია, ფრანსუაზამდეც ჩააღწია და ძალიანაც ააღელვა.
Kakhetia’s autumn scents were bound to reach even Françoise and arouse her greatly.
72670.
აველუმი | თავი VII
კმაყოფილი იყო, კმაყოფილები რომ დაბრუნდნენ აველუმისგან მისი ახლობლები.
She was happy that those close to her came back pleased from Avelum.
72671.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ ესეც თავის მოტყუება გახლდათ, რადგან თავად სხვა ცხოვრებით ცხოვრობდა უკვე და სხვანაირად ვეღარც იცხოვრებდა, ძალიანაც რომ მოენდომებინა.
But there was self-deception here, because she was now living a different life, and couldn’t have done otherwise, however much she might have wished to.
72672.
აველუმი | თავი VII
ის ბედის სამსახურში იდგა და მხოლოდ ბედის მითითებებს ასრულებდა.
She was in fate’s hands, doing only as fate commanded.
72673.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ ხანდახან მაინც აუჯანყდებოდა ხოლმე ბედს, რაკი მაინც ბედისგან დაჩაგრულად, ბედისგან აბუჩად აგდებულად თვლიდა თავს, მიუხედავად ნებაყოფლობითი ტუსაღობისა.
Yet, from time to time, she rebelled against it, for she felt oppressed and spurned by fate, even if she had incarcerated herself of her own free will.
72674.
აველუმი | თავი VII
მერე კი, ეს წამიერი ჯანყიც, ეს უნებლიე დაუმორჩილებლობაც ტანჯავდა და საათობით ებოდიშებოდა ტელეფონით აველუმს - თავი ვეღარ მიცვნია, თვითონ არ ვიცი, რა მემართება და თუ არ მაპატიებ, ძალიან ცუდად იქნება ჩემი საქმეო.
Later this momentary rebellion, this unintended insubordination tormented her and she spent hours on the phone apologizing to Avelum, "I don’t recognize myself, I don’t know what’s wrong with me, and if you won’t forgive me, it will be very bad for me".
72675.
აველუმი | თავი VII
მერე თვალდაჭყეტილი იწვა სიბნელეში და ნარბენი ძაღლივით აქაქანებული მაღვიძარა ამაოდ ცდილობდა ენიშნებინა, შეეხსენებინა, უკვე დაქოქილი რომ იყო და საცაა აფეთქდებოდა, აზრიალდებოდა, აზანზარდებოდა.
Then, her eyes wide open, she lay down in the dark and the alarm clock, panting like a tired dog, tried in vain to work out and recall that it had been wound up and where it would explode, ring and jangle.
72676.
აველუმი | თავი VII
ის კი ამაოდ ცდილობდა გაეხსენებინა, თუ რაზე ელაპარაკა, რაზე ეჩხუბა აველუმს.
She, in turn, tried in vain to recall what she’d said to Avelum, what he’d quarrelled with him about.
72677.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ, მისდა სატანჯველად, სიტყვაც აღარ ახსოვდა საუბრისა, რომელსაც თავის დროზე, გადამწყვეტ, უაღრესად მნიშვნელოვან მოვლენად თვლიდა მათი მომავალი ურთიერთობისთვის.
But, to her distress, she couldn’t recall a word of a conversation which at the time she’d taken to be a decisive, crucial feature of their future relationship.
72678.
აველუმი | თავი VII
უყვარდა, იტანჯებოდა და გრძნობდა, ცუდად დამთავრდებოდა ყველაფერი.
She loved, she suffered and she felt that it would all end badly.
72679.
აველუმი | თავი VII
მართლა პატიმარივით ითვლიდა დღეებს, საათებს, წუთებს.
Like a real prisoner she counted the days, hours, minutes.
72680.
აველუმი | თავი VII
პატარა კანტორის ბუღალტერივით, განუწყვეტლივ ანგარიშობდა, ამოწმებდა, რამდენი დარჩენოდა კიდევ აქ მოსახდელი დრო და გულწრფელად შეწუხებული შეიცხადებდა ხოლმე.
Like a book-keeper in a little office, she was constantly calculating, checking how much time was left to serve and with real sadness she worked out.
წინა შემდეგი