მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72681.
აველუმი | თავი VII
წარმოგიდგენიათ, დიდი-დიდი კიდევ თექვსმეტი თვის სიცოცხლეღა დამრჩაო.
"Imagine: at most, I’ve got sixteen months left to live".
72682.
აველუმი | თავი VII
ეს იყო ორჯერ იმაზე მეტი, რაც უკვე ეცხოვრა აქ.
It was twice as long as she’d already lived here.
72683.
აველუმი | თავი VII
ეს კი მართლაც ძალიან ცოტა იყო, გულდასაწყვეტად, შეურაცხმყოფლად ცოტა, მით უფრო რომ, მისი ღრმა რწმენით, გაცილებით დიდ სასჯელს იმსახურებდა იმისთვის, რაც შეგნებულად ჩაედინა.
It really wasn’t much, desperately, hurtfully little, especially as she fully believed she merited far worse punishment for what she’d done.
72684.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ, მაშინ სასჯელი კი აღარ იქნებოდა მოსკოვში ყურყუტი, არამედ ენით უთქმელი ბედნიერება, თავად მოსკოვი კი მიწიერი სამოთხე.
But then hanging on in Moscow would no longer be a punishment, but ineffable bliss and Moscow would be paradise on earth.
72685.
აველუმი | თავი VII
დრო კი მიფრინავდა, მიუხედავად განუწყვეტელი მღელვარებისა, მოლოდინისა, ეჭვებისა და, რაც მთავარია, სიცივისა - გაუთავებელი, ერთნაირი, ერთფეროვანი სიცივისა, რომელიც არა მარტო ხორცს ყინავდა, არამედ ფიქრსაც, აზრსაც, გრძნობასაც, ვნებასაც...
But time was flying, despite endless anxieties, waiting, doubts and, above all, the cold — the endless, unchanging, monochrome cold which froze not just flesh but thoughts, ideas, feelings, passion…
72686.
აველუმი | თავი VII
და განსაკუთრებით ამ სიცივის ატანა უჭირდა ფრანსუაზას.
And enduring this cold was especially hard for Françoise.
72687.
აველუმი | თავი VII
ბოლოს და ბოლოს, მზის ამოსვლის კუნძულზე იყო გაზრდილი და ბებიისა და ბაბუანაცვლის წყალობით, ლამის გაჩენის დღიდან დედიშობილა დატანტალებდა მზით გავარვარებულ კლდეებს შორის, ოქროსფერ სილაში.
After all, she’d been brought up on an island of the rising sun and, thanks to her grandmother and step-grandfather, she had toddled about almost since birth stark naked over sun-baked rocks and golden sands.
72688.
აველუმი | თავი VII
რატომ არ გამაფრთხილე, წელიწადის ერთადერთი დრო თუ იყო აქაო - წერდა აველუმს ვითომ ხუმრობით.
"Why didn’t you warn me there’s only one season here"? she wrote to Avelum, half in joke.
72689.
აველუმი | თავი VII
აველუმი კი კვლავ ოფლად იღვრებოდა ტელეფონის რიგში.
Avelum was again bathed in sweat in the queue for a telephone.
72690.
აველუმი | თავი VII
ჩაუდენელი დანაშაულის შეგრძნება ტანჯავდა.
He was tortured by the feeling of a crime he had not committed.
72691.
აველუმი | თავი VII
საკუთარი უსამართლობა აცოფებდა.
His own injustice enraged him.
72692.
აველუმი | თავი VII
იმის მაგივრად, ბოდიში მოეხადა - შევცდი, ვერ გიშველე, ვერ გადაგარჩინე და სანამ კიდევ დროა, აიკარი გუდანაბადი და სანამ კიდევ ლამაზი ხარ, მიაშურე შენს პარიზსო - ბრიყვი, თავქეიფა დიქტატორივით, აქედან კარნახობდა ფრანსუაზას, როგორ ეცხოვრა მსოფლიო პროლეტარიატის სატახტო ქალაქში მარტო დარჩენილს, უიმისოდ; ვის შეხვედროდა და ვის არა, სად წასულიყო და სად არა, როდის დაწოლილიყო და როდის ამდგარიყო, რა ეჭამა და რა ესვა.
Instead of apologizing, "I made a mistake, I couldn’t help you, I couldn’t save you, so while there’s still time, pack your bags and while you’re still pretty, hurry back to Paris", he gave Françoise orders like a stupid, wilful dictator, telling her how to live on her own, without him, in the capital city of the world proletariat, whom to meet and whom to avoid, where to go and where not, when to go to bed and when to get up, what to eat and drink.
72693.
აველუმი | თავი VII
უსინდისო იყო და მეტი არაფერი.
He was just unconscionable and nothing more.
72694.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ რაკი ასე ფიქრობდა, რაკი რამენაირად კი არ ამართლებდა, არამედ ყველანაირად გმობდა საკუთარ საქციელს, ჯერ კიდევ შეიძლებოდა ალბათ რაღაცის გამოსწორება.
But because this was how he thought, because he never justified but always deplored his own behaviour, things could probably still be put right.
72695.
აველუმი | თავი VII
არაფრის გამოსწორება არ შეიძლებოდა, რადგან ყველაფერი სწორედ ისე ხდებოდა, როგორც უნდა მომხდარიყო.
Nothing could be put right because everything happened as it had to happen.
72696.
აველუმი | თავი VII
აველუმი მელანიას რომ გაშორებოდა და ფრანსუაზა შეერთო, მაშინ აველუმი კი არ იქნებოდა, არამედ ჩვეულებრივი საბჭოელი არარაობა, მონობაში გადიდკაცების მსურველი მღილი, სამშობლოს გვამის მატლი, რომელთა სახელიც ლეგიონია და რომელთა მიზანს საკუთარი ფიზიოლოგიური მოთხოვნილებების რაც შეიძლება უკეთესად დაკმაყოფილება წარმოადგენს, ნებისმიერ პირობებში, და არა, პირობების გათვალისწინებით, თუნდაც უშედეგო, მაგრამ უანგარო და უსასრულო მცდელობა ვინმეს გადარჩენისა.
If Avelum had divorced Melania and married Françoise, then he would no longer be Avelum, but an ordinary Soviet nonentity, a maggot that wanted to be prominent among slaves, a worm in the corpse of his motherland, whose name is legion and whose goal is to satisfy as far as possible its own physiological needs, in any circumstances, not to make a selfless unceasing attempt, regardless of circumstances, however hopeless, to save someone else.
72697.
აველუმი | თავი VII
აველუმს გაბედნიერება კი არ შეეძლო, ვთქვათ, ფრანსუაზასი, ანდა თუნდაც მელანიასი, არამედ გადარჩენა და ისიც, თავისთავად ცხადია, მისი გაგებით, უაღრესად მისი თვალსაზრისიდან გამომდინარე.
Avelum was unable to make Françoise, or even Melania, happy, but he could save them, even though this was salvation, clearly, very much from his point of view.
72698.
აველუმი | თავი VII
ეს სრულებით არ შეესაბამებოდა ალბათ ფრანსუაზასა და მელანიას თვალსაზრისს ამ საკითხთან დაკავშირებით.
This had no connection whatsoever with Françoise’s or Melania’s views on the question.
72699.
აველუმი | თავი VII
აველუმი გადარჩენაში, უპირველეს ყოვლისა, იმის განცდას გულისხმობდა, რაც ადამიანურ ენაზე ბოლომდე გამოუთქმელია, მაგრამ აუცილებელია, ადამიანად რომ ჩავთვალოთ თავი; რაც ღმერთისაგან გამოყვება ხოლმე ადამიანს და არა მიწისგან, ტალახისგან, და ამიტომ, არც თანაბრად ნაწილდება.
What Avelum meant by salvation, was above all an attempt, not wholly translatable into human language, but nevertheless essential, to be considered a human being: what human beings get from God, not from earth or mud, and what is therefore apportioned unequally.
72700.
აველუმი | თავი VII
ზოგმა არც იცის საერთოდ თუ არსებობს, არ აწუხებს უიმისობა, რის გამოც ღველფი ფერფლისგან ვერ გაურჩევია, სვეტი - ლოდისგან, მსხვერპლი - კერპისგან, ბედი - ბედისწერისგან.
Some people don’t even know that this exists, its non-existence doesn’t bother them, so that they can’t distinguish burning embers from ashes, a pillar from a rock, a sacrificial victim from an idol, luck from destiny.
წინა შემდეგი