მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72721.
აველუმი | თავი VII
ინდიგო ხელზეც კი ემთხვია, კულტურულად, როგორც ინტურისტის ობიექტზე მიმაგრებულ პოლიციელს მოეთხოვებოდა.
Agent Indigo kissed her hand in a civilised way, as befits policemen assigned to watch foreign tourists.
72722.
აველუმი | თავი VII
რა იცოდა, რა მიზნით ჰყავდა აველუმს აქ მოყვანილი.
He wondered why Avelum had brought her here.
72723.
აველუმი | თავი VII
იმან კი არა, თვითონ მელანიამაც არ იცოდა, მაგრამ ალღო პოლიციელზე მეტი ჰქონია.
Not just he, but Melania did not know, but she had better instincts than any policeman.
72724.
აველუმი | თავი VII
თავის დაჭერაც უკეთესად ეხერხებოდა.
She was better able to maintain her composure.
72725.
აველუმი | თავი VII
ასეთი მხიარული, ასეთი კმაყოფილი მას მერე აღარ უნახავს აველუმს, პირველად რომ გამოუტყდა, მიყვარხარო.
Avelum had never seen her so joyful, so pleased since the first time he blurted out, "I love you".
72726.
აველუმი | თავი VII
მელანია კი ალბათ მის მორიგ „უცნაურობად“ თვლიდა ამ მოულოდნელ, ყოვლად გაუთვალისწინებელ დღესასწაულს და აფასებდა, მადლიერი იყო მთელი არსებით.
Melania probably took this unexpected, quite unforeseeable celebration to be just another of his "strangeness": she was wholeheartedly grateful, valued them.
72727.
აველუმი | თავი VII
უკვე მართლა აღარ ჰქონდა მნიშვნელობა, მომხიბვლელად გულწრფელი იყო, თუ მომხიბვლელად თამაშობდა გულწრფელობას.
It really no longer mattered whether she was genuinely delighted or acting out genuine delight.
72728.
აველუმი | თავი VII
ღიმილით, თავაზიანად ელაპარაკებოდა ოფიციანტებს, სხვათა შორის, აველუმსაც, და მადიანად, გემრიელად მიირთმევდა ყველაფერს და ჭიქას ჭიქაზე ცლიდა.
Smiling, she talked politely to the waiters and to Avelum, helped herself to everything with an eager appetite and she drained glass after glass.
72729.
აველუმი | თავი VII
აველუმსაც ღვინის იმედი ჰქონდა, ღვინო გამიადვილებს თქმასო.
Avelum was relying on the wine to make it easier to speak.
72730.
აველუმი | თავი VII
მაგრამ რაც დრო გადიოდა, მით უფრო უაზრობად ეჩვენებოდა თავისი გადაწყვეტილება, თუმცა, მაინც იღიზიანებდა თავს - აი, ახლა, აი ახლაო.
But as time passed his decision seemed more and more pointless, although he was working himself up —it’s got to be now, now!
72731.
აველუმი | თავი VII
წესიერად აღარც ახსოვდა, რას აპირებდა, რა ჰქონდა ჩაფიქრებული, ამ მოულოდნელი დღესასწაულის ჩაშხამება მელანიასთვის, თუ დღესასწაულში გადაზრდილი უაზრობის მშვიდობიანად მომთავრება, ანუ, იმით დაგვირგვინება, რითაც ერთმანეთისთვის სასურველ, ერთმანეთისთვის გაჩენილ ქალსა და კაცს შეუძლია დააგვირგვინოს საერთოდ ნებისმიერი დღესასწაული.
He couldn’t recollect properly any of his intentions or thoughts: to poison this improvised celebration for Melania, or quietly to end this improvised celebration, or absurdity that had grown into a celebration, in a way that a woman and a man who loved each other and who were born for each other could crown any celebration.
72732.
აველუმი | თავი VII
მერე სანაპიროზე დახეტიალობდნენ, ჩამოცვენილ ფოთლებში დასდევდნენ ერთმანეთს.
Then they wandered down the embankment, chasing each other through the fallen leaves.
72733.
აველუმი | თავი VII
თუმცა მელანია მაინც უფრო ფხიზლად იყო, უფრო ერკვეოდა შექმნილ ვითარებაში და დაგუბული სიცილით იგერიებდა მთვრალ მეუღლეს.
Although Melania was the more sober, more aware of the situation that had developed, and fended off her drunken husband with suppressed laughter.
72734.
აველუმი | თავი VII
ფრანსუაზა კი ღრმად იყო დარწმუნებული, საერთოდ რომ აღარ ახსოვდა აველუმს იგი.
Françoise was utterly convinced that Avelum had now forgotten all about her.
72735.
აველუმი | თავი VII
დიახაც რომ ახსოვდა, მაგრამ შეგნებულად დუმდა, რათა დუმილით, ყველასათვის ერთნაირად გასაგები ენით ეუწყებინა - სურვილი, როგორც მოსალოდნელი იყო, გამიქრა და სხვა აღარაფერი მაკავშირებს შენთანო.
He certainly remembered her but was keeping quiet on purpose, using silence, a language equally comprehensible to all, to show that his desire, as one might expect, had gone and there was nothing else linking him to her.
72736.
აველუმი | თავი VII
ეს ყველაზე მწარე, ყველაზე შეურაცხმყოფელი ფიქრი გახლდათ ფრანსუაზასი და როცა ასე ფიქრობდა, უნებურად, წინ და უკან იწყებდა ოთახში სიარულს.
This was Françoise’s bitterest and most humiliating thought, and when it came to her she couldn’t help pacing up and down the room.
72737.
აველუმი | თავი VII
ხმამაღლა ლაპარაკობდა განგებ, უმიზნოდ ხსნიდა და ხურავდა მაცივარს, როგორმე რომ ამოეგდო თავიდან ეს ღატაკი, არაფრის მაქნისი ფიქრი, როგორც ყულაბიდან, ყულაბის გაუტეხავად, ერთადერთი შაურიანი.
Deliberately he was talking aloud, opening and closing the fridge door for no reason, hoping to chase away this wretched, futile thought, as hard as shaking a penny from a piggy-bank without breaking it.
72738.
აველუმი | თავი VII
და ისევ მეორდებოდა ყველაფერი.
Then everything was repeated.
72739.
აველუმი | თავი VII
ისევ ელოდებოდა აველუმს, ისევ უკვირდა აველუმის დანახვა და ისევ მორჩილად, სიტყვის შეუბრუნებლად მიაცილებდა აეროპორტში (ხან სადგურშიც, თუკი ფრენა არ იყო).
Again, she waited for Avelum, again she was amazed to see him and, just as meek and unprotesting, she saw him off at the airport (or railway station if there were no flights).
72740.
აველუმი | თავი VII
აველუმიც, ჩვეულებისამებრ, ისევ მოულოდნელად ვარდებოდა ციდან და ისევ ფეთებით, ფაცაფუცით, უგემურად, უმარილოდ ჭამდნენ და ეჭმევინებოდნენ ერთმანეთს.
Avelum, as usual, came like a bolt from the blue and they devoured and fed on each other just as chaotically, hurriedly, blandly and without salt.
წინა შემდეგი